فشار خون يک بيماري ارثي است

فشارخون عصبي بيماري يا توهم؟!

ويدا پوريگانه | فشار خون به نيرويي گفته مي‌شود که توسط خون در جريان، به ديواره رگ‌ها وارد مي‌آيد که يکي از علائم مهم و اصلي حيات است‌. اصولاً فشارخون در بخش‌هاي مختلف سيستم گردش خون متفاوت است ولي اندازه گيري فشار خون به دو نوع فشارخون سيستولي و دياستولي مجزا مي‌‌شود‌. فشار خون سيستولي معمولاً به فشار خوني که در سرخرگ‌هاي سيستميک است گفته مي‌شود و فشارخون دياستولي به فشارخون وريدي‌. فشار خون طبيعي و نرمال بايد 120 بر 80 ميلي متر جيوه باشد که فشار بالاتر از اين را فشار خون بالا يا پرفشاري خون و پايين بودن آن را افت فشار مي‌‌گويند‌. عوامل مؤثر در تنظيم فشار خوندر تنظيم فشار خون چندين عامل همچون رژيم غذايي، هورمون ها، استرس، ورزش و بيماري‌هاي مختلف مؤثر است که هرکدام به نوبه خود باعث بالابودن فشارخون يا کاهش فشار خون مي‌‌شود‌. يکي از عواملي که بر فشارخون تأثير مستقيم داشته و جزو لاينفک زندگي‌هاي امروزي درآمده است، استرس و اضطراب است‌. استرس در تمام زندگي‌هاي امروزي رخنه کرده و اثرات مخربش بر سلامت بشريت به طور کامل هويداست‌. فشار خون عصبي يک اشتباه عوامانهامروزه متخصصان سرمنشأ اکثر بيماري‌‌ها و مشکلات بشري را استرس و اضطراب مي‌‌دانند و رابطه‌اي مستقيم بين اين دو قائلند يکي از هزاران مشکلاتي که استرس مي‌‌تواند در جوامع انساني به وجود آورد فشار خون بالاست‌. از زبان مردم زياد مي‌‌شنويم که ادعا مي‌‌کنند مبتلا به فشارخون عصبي هستند‌. به گفته اين افراد، استرس و عصبانيت باعث ابتلايشان به بيماري فشارخون بالا شده است، اما اين حرف تا چه اندازه صحت دارد سؤالي است که با پرسش از دکتر منوچهر قاروني، فوق تخصص قلب و عروق به آن جواب مي‌‌دهيم‌. دکتر قاروني در اينباره به خبرنگار سلامت «جوان» مي‌‌گويد: فشار خون عصبي اصطلاحي است که از عوام نشأت گرفته و تصور اشتباهي است‌. فشار خون يک بيماري ارثي است و هر فردي از پدر و مادر خود فشار خون را به ارث مي‌‌برد و اصولاً فشارخون بيماري است که به طور غير طبيعي ميزان فشار رگ‌‌ها از حد نرمال بالاتر است‌. اما بين مردم يک اصطلاحي شايع شده است که اکثر آنها عنوان مي‌‌کنند فشار خون عصبي دارند که اين از لحاظ علمي درست نيست، زيرا انسان براي زنده ماندن به طور طبيعي هنگام فعاليت، ورزش کردن و عصبانيت بايد قلبش تندتر بزند و فشار خونش بالا برود تا زنده بماند‌. اگر قرار باشد انسان هنگام عصبانيت و فعاليت فشارش بالا نرود، سکته کرده و مي‌‌ميرد‌. بنابراين ما فشار خون عصبي نداريم چون به طور طبيعي هر فردي به محض عصبانيت فشارش بالا رفته و بلافاصله پس از فروکش کردن عصبانيت، آهسته آهسته فشار خون فرد به حالت طبيعي بر مي‌‌گردد‌. هر کس فشار خون دارد، آن را به ارث برده!اين فوق تخصص قلب و عروق مي‌‌افزايد: خيلي از مردم عادي اظهار مي‌‌کنند که فشار خونشان عصبي است، اما وقتي آنها را معاينه مي‌‌کنيم متوجه سابقه فاميلي اين بيماري در آنها مي‌‌شويم‌. خب طبيعي است که هر فرد داراي فشار خون بالاي ارثي زمان عصبانيت فشارش بالاتر مي‌‌رود، اما به مرور پس از برقراري آرامش، فشارش پايين مي‌‌آيد‌. هر انسان سالمي که فشار خون هم ندارد با عصبانيت و استرس فشارش بالا مي‌‌رود و اين يک امر طبيعي است که اين مسئله در افراد مبتلا به فشار خون بالا بدتر و خطرناک تر است‌. استراحت، تنها راه حل کاهش فشارخون در هنگام عصبانيتاين عضو هيئت علمي دانشگاه علوم پزشکي تهران مي‌‌گويد: اگر فشار خون در اثر عصبانيت، استرس، فعاليت، ورزش و دويدن بالا برود تنها راه حلش استراحت و يافتن آرامش است که اين امري طبيعي است چون در اين حالت ميزان تمام انرژي‌هاي بدن بسيار بالاست و به رگ‌‌ها فشار مي‌‌آيد، در غير اين صورت، فرد سرش گيج رفته و زمين مي‌‌خورد‌. در هنگام عصبانيت و داشتن فعاليت به طور طبيعي تمام مکانيسم‌هاي بدن بالاست که به نسبه تمام ارگان‌هاي بدن مثل کليه، قلب، شش‌‌ها و‌. ‌. ‌. انرژي بيشتري مي‌‌خواهد اگر فردي در حالت عصبانيت يا فعاليت به دليل مشکلات خاصي فشار خونش بالا نرود بلافاصله با سر به زمين مي‌‌خورد بنابراين به طور طبيعي فشارخون بايد در هنگام فعاليت، غذا خوردن، عصبانيت و استرس بالا برود و در اين حالت فرد نيازي به قرص‌هاي زير زباني براي کاهش فشار خون ندارد و تنها با خوردن آرامبخش مثل ديازپام مشکلش برطرف مي‌‌شود‌. افراد عجول و عصبي 10 بار بيشتر به فشارخون بالا مبتلا مي‌‌شونددکتر قاروني مي‌‌افزايد: نکته مهم اينجاست که استرس و فشارهاي عصبي مي‌‌تواند به عنوان عاملي تشديد کننده در بروز فشارخون محسوب شود‌. به همين دليل است که افراد عجول، عصبي، همراه با تنش و نگراني 10بار بيشتر از همسالان خود که انساني آرام و به دور از اضطراب هستند به فشار خون بالا مبتلا مي‌‌شوند که در دراز مدت ممکن است سرخرگ‌‌ها نيز مسدود شود‌. از اين مشکل مي‌‌توان با ايجاد تغييراتي در شيوه زندگي جلوگيري کرد‌.