نشد فدایش شویم و او فدای ما شد

همسر شهید نیلفروشان: مگر به امام حسین (ع) نمی‌گفتیم «یا اباعبدالله (ع)، یا لیتنی کنت معک...»‌ای کاش من هم با شما بودم! حالا خدا گوشه‌ای از داغ امام حسین (ع) را به ما نشان داد. مگر ما برای روضه‌های شام گریه نمی‌کردیم؟! مگر برای رقص و شادی و هلهله مردم شام و مظلومیت خاندان اهل بیت گریه نمی‌کردیم؟! حالا هم روضه شام را قرار است به ما بچشانند. قرار است شادی و رقص و هلهله دشمن را ببینیم و دلمان خون شود

گفت‌وگوی «جوان» با همرزم سردار شهید علی‌محمد نائینی سخنگوی شهید سپاه پاسداران انقلاب اسلامی

حاج علی عمرش را وقف فعالیت‌های فرهنگی کرد

سردار نائینی در مدتی که در جبهه‌های مختلف غرب کشور و جنوب حضور داشتند، جمعاً ۹۴ ماه در مناطق عملیاتی بودند. ما می‌توانیم بگوییم که در تمام این ماه‌ها و سال‌ها، ایشان از لحاظ معنوی، از لحاظ فرهنگی و از لحاظ دینی همه رزمندگان را شارژ و به طور شبانه‌روز این مرد دلاور همیشه فعالیت می‌کرد

گفت‌وگوی «جوان» با خواهر شهید هوافضای سپاه سرهنگ پاسدار رضا بختیاری از شهدای جنگ تحمیلی رمضان‌

می‌گفت زندگی بدون آقا برایم معنا ندارد

هر چقدر از ارادت و علاقه داداش رضا نسبت به رهبری بگویم کم گفته‌ام. خیلی حضرت آقا را دوست داشت. فرمانده‌شان می‌گفت وقتی خبر شهادت رهبر را اعلام کردند رفت روی خاکریز و با صدای بلند گریه کرد. رضا می‌گفت: بدون آقا زندگی دیگر معنا ندارد

گفت‌و‌گوی «جوان» با مادر و همسر شهید جنگ رمضان دکتر احمدعلی شعبان‌نژاد

سرپرستی ۸ یتیم را داشت که پس از شهادتش فهمیدیم

مادر شهید: پسرم وقتی به دنیا آمد خیلی ضعیف بود، به طهارت روح و تربیتش خیلی اهمیت می‌دادیم. احمد‌علی از همان کودکی به معنویات و نماز خیلی علاقه‌مند بود، مداحی را دوست داشت. یک زمانی مداحی می‌کرد، در راهپیمایی‌ها حضور داشت. بیشتر در زمینه علمی فعالیت می‌کرد. خیلی مهربان بود و اگر عصبانی می‌شد خیلی زود می‌بخشید

گفت‌وگوی «جوان» با خواهر شهید جنگ تحمیلی رمضان پاسدار هوافضا شهید عبدالله مؤمن‌نسب

صبر داریم و احساس غرور می‌کنیم

دلتنگش هستم، اما وقتی آیه «وَلَا تَحْسَبَنَّ الَّذِینَ قُتِلُوا فِی سَبِیلِ اللَّهِ أَمْوَاتًا بَلْ أَحْیَاءٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ یُرْزَقُونَ» را به یاد می‌آورم، حضور ایشان را در کنارمان احساس می‌کنم و از اینکه برادرم در این دوره حساس جامعه، در طرف درست تاریخ ایستاده بود و شجاعانه و قهرمانانه در راه وطن، دین و انقلاب اسلامی خود را فدا کرد و به دست اشقی‌الاشقیا به مقام بلند شهادت رسید، احساس غرور و افتخار می‌کنم

گفت‌و‌گوی «جوان» با خانواده شهید سر‌تیپ دوم غلامعلی نجفی از شهدای پدافند هوایی ارتش که در حملات رژیم‌صهیونیستی به شهادت رسید‌

می‌گفت بعد از شهادتم خدمت به مردم روستا را ادامه دهید

برادر شهید: برادرم اصرار داشت که به جبهه برود، من هم، چون خیلی به او وابسته بودم گفتم من هم می‌آیم، جدایی یکدیگر را نمی‌توانستیم تحمل کنیم. یک روز که رزمنده‌ها را اعزام می‌کردند، ما هم رفتیم که به جبهه اعزام شویم، اما یک نفر آمد و گفت اینها سن‌شان کم است و نباید اعزام شوند، با ناراحتی برگشتیم

گزارش «جوان» از آخرین تلاش‌های سردار شهید مجید خادمی برای وطن

سردار برای امنیت ایران خادمی کرد

دوران تصدی حدوداً هشت الی ۹‌ماهه سردار شهید خادمی به عنوان ریاست سازمان اطلاعات سپاه، یک دوره کوتاه، اما بسیار حساس و تأثیرگذار بود. شهید خادمی به همراه دیگر فرماندهان نیرو‌های مسلح، کشور را برای ایستادگی در برابر جنگی دیگر که پس از جنگ ۱۲ روزه بسیار محتمل به نظر می‌رسید، آماده کردند. این آمادگی همه سویه پس از تجاوز مشترک امریکا و اسرائیل به ایران به خوبی نمود یافت

گفت‌وگوی «جوان» با خواهر پاسدار شهید هوافضا مهدی تقی‌پور از شهدای جنگ تحمیلی رمضان‌

می‌گفت میدان را تا پای جان خالی نکنیم

شهید مهدی تقی‌پور در ساعت ۳:۰۳ صبح جمعه هفتم فروردین، بر اثر اصابت موشک‌های امریکایی-اسرائیلی در محل استراحتش به همراه چهار نفر از همکارانش به شهادت رسید. به فرموده رهبر معظم انقلاب، مردم به برکت خون پاک شهدا به جوش و خروش آمده‌اند و تا پای جان پای کار نظام، اسلام و انقلاب ایستاده‌اند

روایت «جوان» از حضور در مراسم تشییع پیکر شهید جنگ تحمیلی رمضان علی گیلانی و همکلامی با مادر شهید

دوست دارم مادر شهید هم بشوی!

۱۳ اسفند ماه (سال ۷۹) تولدش بود؛ برایش تولد گرفتیم، شمع‌ها را روشن کردیم. به او گفتیم آرزو کن... شمع‌ها را فوت کرد و آرزو کرد. وقتی شهید شد، با خودم گفتم: «شاید او شهادت را آرزو کرده بود که خیلی زود مستجاب شد»

گفت‌وگوی «جوان» با خواهر شهیده جنگ رمضان طاهره محمدی نصرآبادی و دخترش عطیه اصلاحی که در ۱۰ اسفندماه سال ۱۴۰۳ در حال خادمی به شهادت رسیدند

من شهید می‌شوم و تو دلتنگم می‌شوی!

الله‌اکبر، اذان ظهر روز ۱۱ اسفندماه، اولین پیکر از زیر آوار بیرون آوردند، ناخودآگاه داد زدم: «این عطیه است!» همه گفتند: «از کجا می‌گویی؟» گفتم: «عطیه نماز اول‌خوان بود. عطیه تا اذان پخش می‌شد، سجاده‌اش را پهن می‌کرد و به نماز می‌ایستاد. بین ما معروف شده بود.» پیکر را نشانمان دادند، حدسم درست بود؛ عطیه بود، بی‌سر و بعد هم پیکر بعدی را بیرون آوردند؛ او خواهرم طاهره بود

۱۲ ۳ ۴ ۵