این دیگر لزوما نه علمی است نه تخیلی

شاید واژه «علمی - تخیلی» از ابتدا برای این ژانر خیلی آگاهانه انتخاب شده باشد؛ عبارتی که گویی قصد دارد القا کند چیزی بیشتر از جهان مادی و ذهن انسان وجود ندارد و این تأکید بر اومانیسم را می‌توان در این عبارت مشاهده کرد، اما فیلمسازان این ژانر خود به‌تدریج در حال گذار به سمتی هستند که این عبارت را به چالش می‌کشند. آثار متأخرتر نشان می‌دهد بیگانه‌ها لزوماً دیگر نه خیلی علمی و نه خیلی تخیلی هستند

آخرین ساخته سروش صحت درباره آدم‌هایی است که در مواجهه با مرگ به جست‌وجوی معنای زندگی می‌پردازند

«استخر» غرق در ایستایی زندگی

صحت برخلاف بسیاری از فیلمسازان که مرگ را به ابزاری برای خلق شوک دراماتیک تبدیل می‌کنند، آن را به تجربه‌ای فلسفی بدل می‌کند. شخصیت‌های او هنگام نزدیک شدن به مرگ، ناگهان قهرمان نمی‌شوند، گذشته‌شان را با سخنرانی‌های پرطمطراق مرور نمی‌کنند و قرار نیست حقیقتی بزرگ را کشف کنند

نگاهی به نخستین ساخته امیرعباس ربیعی، فیلمی که پس از ۷ سال به مخاطب رسید

«لباس شخصی» و بازخوانی یک پرونده خاموش

سینمای سیاسی ایران همواره در مواجهه با تاریخ معاصر، مسیری دشوار و پرچالش را پیموده است، مسیری میان روایت هنری، مسئولیت تاریخی و حساسیت‌های سیاسی. «لباس شخصی» نخستین ساخته امیرعباس ربیعی، از جمله آثاری است که با ورود به یکی از پرونده‌های مهم سیاسی دهه شصت، می‌کوشد بخشی از حافظه تاریخی کشور را در قالب یک درام سینمایی بازخوانی کند. فیلمی که پس از هفت سال انتظار به پرده رسید و ثابت کرد برخی روایت‌ها، حتی اگر دیر دیده شوند، همچنان قدرت تأثیرگذاری دارند.

اکبر عبدی و پایان آخرین نابغه غریزی کمدی در سینمای ایران

مردی که خنده را زندگی کرد

موافقان و مخالفانش درباره‌اش بسیار نوشتند و گفتند، اما تاریخ هنر، حافظه‌ای گزینشگر دارد. جنجال‌ها در گذر زمان رنگ می‌بازند، اما اثر هنری باقی می‌ماند. امروز وقتی نام اکبر عبدی به میان می‌آید، پیش از هر چیز «اجاره‌نشین‌ها»، «مادر»، «دلشدگان»، «ناصرالدین‌شاه آکتور سینما»، «هنرپیشه» و «آدم‌برفی» در ذهن زنده می‌شوند، نه تیتر‌های جنجالی روزنامه‌ها

هیچکاک و معمای اقتباس از «ربکا»

در تاریخ سینما، اقتباس‌های ادبی فراوانی ساخته شده‌اند که برخی در انتقال روح اثر اصلی موفق بوده‌اند و برخی دیگر مسیری کاملاً متفاوت را انتخاب کرده‌اند، اما کمتر نمونه‌ای را می‌توان یافت که مانند «ربکا» هم در سینما به موفقیتی تاریخی دست پیدا کرده باشد

گفت‌وگوی «جوان» با محمد فیلی، بازیگر پیشکسوت سینما و تلویزیون

وقتی آن دیالوگ را گفتم فیلمبردار غش کرد و افتاد

فکر می‌کنم هر قوم یا ملتی دارای یک طنز خاصی هستند و ما ایرانی‌ها هم طنز منحصر‌به‌خودمان را داریم. اینکه طنز به لودگی نکشد خیلی چیز مهمی است. پس تفاوت طنز با لوده‌بازی می‌تواند مثل موی نازک باشد. این چیزی است که خیلی مراقبت می‌خواهد. در کار روزی‌روزگاری حضور کارگردان فرهیخته و باسوادی مثل امرالله احمدجو کمک زیادی به شخصیت‌پردازی‌ها می‌کرد، چون او حین نوشتن به شخصیت‌ها خیلی فکر کرده و بها داده بود و موقع فیلمبرداری هم خیلی حواسش جمع بود

فیلم‌هایی که در سال‌های گذشته آثاری معمولی تلقی می‌شدند امروز به گزینه‌های قابل‌دفاع گیشه تبدیل شده‌اند

سینمای ایران به فیلم‌های متوسط راضی است!

روزگاری رقابت بر سر ساخت فیلم‌های خوب بود، اما امروز رقابت بر سر این است که فیلم، فقط بد نباشد

سکوت غیرمسئولانه مقابل «قرار» سمی

پس از انتشار فهرست آثار بخش افق‌های هشتادوسومین جشنواره فیلم ونیز مشخص شد فیلم سینمایی «مراقب» به کارگردانی محسن قرایی نیز در میان آثار منتخب این رویداد حضور دارد. این فیلم پاییز سال گذشته مقابل دوربین رفته و حالا قرار است نخستین نمایش جهانی خود را در جشنواره ونیز تجربه کند

آن سوگ آیین همبستگی شد

در روز‌هایی که تصاویر حضور گسترده مردم عراق در آیین تشییع، توجه بسیاری را به خود جلب کرد، واکاوی ریشه‌های این همراهی، فراتر از تحلیل‌های سیاسی، به بستر‌های فرهنگی و آیینی این جامعه بازمی‌گردد. نقش حافظه جمعی، سنت‌های سوگواری و فرهنگ میزبانی مردم عراق در شکل‌گیری این حضور پرشور قابل تبیین و بررسی است که در ادامه به آن می‌پردازیم.

بررسی وضعیت فروش فیلم‌ها در گفت‌وگوی «جوان» با مدیران پردیس‌های سینمایی