کاشان

در حاشیه شهر کاشان، جایی که راوند، این منطقه قدیمی و با اصالت، هنوز چشم‌انتظار تحقق وعده‌های عدالت آموزشی است، مدارسش در میانه‌ی یک دوگانه‌ی تلخ گرفتار شده‌اند: مدارسی با دست باز در هزینه‌کرد، و مدارسی که برای تأمین ابتدایی‌ترین نیازهایشان، در تنگنای مالی دست‌وپا می‌زنند.

شهر کاشان در حافظه تاریخی ایران، نه‌تنها به میهمان‌نوازی، بلکه به واسطه پرورش اندیشمندان و فقیهان بزرگ نیز شناخته می‌شود. با این همه، در سال‌های اخیر سایه‌ی بی‌توجهیِ برخی نهادهای مسئول بارها بر بخشی از میراث ارزشمند این شهر افتاده و در نتیجه، نوعی ناهماهنگی و تناقض در شیوه‌ی مواجهه با میراث معنوی و تاریخی آن به چشم می‌خورد. در حالی که کاشان همواره به میزبانی از نوادگان اهل بیت(علیهم السلام) افتخار می‌کند، وضعیت مزار «سید ابوالرضا ضیاءالدین فضل‌الله راوندی»، یکی از برجسته‌ترین مشایخ بزرگ شیعه در قرن ششم هجری، گویای غفلتی غیرقابل توجیه است.

فرماندار ویژه کاشان از کشف حدود ۴۰۰ کیلوگرم انواع مواد مخدر در طی سال گذشته خبر داد و گفت: سال ۱۴۰۴ پنج جلسه شورای مبارزه بامواد مخدر با ۱۸ مصوبه برگزار شد که تمامی مصوبات آن به مرحله اجرا رسید.

در حالی که آمارهای رسمی از ترسالی نسبی در سطح ملی حکایت دارند، داده‌های محلی در شمال استان اصفهان روایتی دلهره‌آور از پیشروی خاموش کویر را زمزمه می‌کنند. برای کاشان و دشت‌های پیرامونش، تابستان ۱۴۰۵ پیش از موعد آغاز شده است.

در حالی که عقربه‌های ساعت در هتل محل مذاکرات اسلام‌آباد به سود ایران می‌چرخید، شواهد میدانی و دیپلماتیک حکایت از استیصال بی‌سابقه واشینگتن داشت. ایران مقتدر، بدون کمترین شتاب برای توافق، در موضعی ایستاد که دشمن را ناچار به التماس برای تمدید مذاکرات کرد؛ نبردی که در آن شاخ استکبار در میدان شکسته و اکنون در پشت میزهای دیپلماسی، راهی جز تن دادن به مطالبات برحق تهران ندارد.