نوروز ۱۴۰۵ برای ما ایرانیها فقط شروع یک سال جدید در تقویم نیست بلکه جشنی است برای زندگی، برای امید و برای اینکه دوباره کنار هم باشیم جوان آنلاین: نوروز ۱۴۰۵ برای ما ایرانیها فقط شروع یک سال جدید در تقویم نیست بلکه جشنی است برای زندگی، برای امید و برای اینکه دوباره کنار هم باشیم و پیوندهایمان را محکمتر از پیش کنیم. نوروز، فصل تجدید میثاق هاست. فصلی که در آن فراموش میکنیم چه گذشت و تنها به آنچه پیش رو داریم میاندیشیم. امسال، درست قبل از رسیدن نوروز، تکاپوی ما ایرانیها با سالهای پیشین تفاوتی بنیادین داشت. انگار مردم ایران، یک قدم جلوتر رفتهاند و درک بالاتری از شرایط پیدا کردهاند. در این روزهای حساس همه ما با درک بهتر و مسئولیت پذیری بیشتری در کنار هم هستیم. این همبستگی، همین که حواسمان به حال همدیگر هست و امنیت و آرامش یکدیگر را مهم میدانیم، باعث شده تا این نوروز، نوروزی متفاوت و بینظیر باشد. نوروزی که حس امید و دلگرمی بیشتری را در دلها زنده میکند و نشان میدهد ما ایرانیان میتوانیم در سختترین شرایط، بهترینها را خلق کنیم. تحول در آیینها، بلوغ اجتماعی و درک متقابل
شبهای منتهی به نوروز ۱۴۰۵، تصویری زنده و بی نظیر از فرهنگی پویا و مردمی آگاه را به نمایش گذاشت. خانه تکانیهای سنتی، خریدهای عید و جنب و جوش بازارها، همچنان برقرار بود و نشان داد که زندگی با تمام قدرت جریان دارد. اما امسال، رنگ و بوی دیگری بر این فعالیتها حاکم بود.
حمایت از کاسبان محلی، تجلی اقتصاد مقاومتی
همانطور که به نوروز نزدیک میشدیم، سنت خرید کردن برای نو شدن و تازه شدن، حال و هوایی دیگر به خود گرفت. امسال، در کنار خرید مایحتاج عید، شاهد جریانی فرهنگی بودیم که اهمیتش کمتر از خرید شب عید نبود. حمایت از مغازهها و کسب و کارهای کوچک محلی. در این روزها، خبرهای ناگواری از حملات رژیم صهیونیستی به برخی هموطنانمان شنیدهایم و این اتفاقات بر اقتصاد کشورمان نیز سایه افکنده است. بسیاری از کسبوکارهای کوچک و مغازه داران محله که ستون فقرات اقتصاد خانوادههایشان هستند با این شرایط سخت اقتصادی دست و پنجه نرم میکنند.
در چنین شرایطی، پیامی که در شبکههای اجتماعی و رسانهها دست به دست میشد، بسیار ارزشمند بود: «حتی یک خرید کوچک از کاسب محله، میتواند تحول بزرگی ایجاد کند.» این پیامی فراتر از تنها یک توصیه اقتصادی است. این یک اقدام همبستگی ملی و تجلی اقتصاد مقاومتی است. وقتی ما از هموطنان خود، از کاسبهای محل خودمان خرید میکنیم، در واقع به اقتصاد خانواده آنها کمک کردهایم و در نهایت به استحکام جامعه مان یاری رساندهایم.
همین چند روز پیش بود که خانم احمدی را دیدم. او صاحب یک شیرینی فروشی کوچک در همسایگی ماست. با ناراحتی میگفت چگونه روزهایی با فروش بسیار کم داشته و نگران تأمین هزینههای مغازهاش بوده است، اما وقتی همسایهها با فرارسیدن نوروز و خرید چند بسته شیرینی و کیک او را دلگرم کرده بودند، انگار دنیا به رویش میخندید. لبخند رضایت او، بهترین پاداش برای این حمایت کوچک بود.
یکی از کسبه قدیمی بازار نیز که کاسبی مغازه اش به دلیل شرایط اقتصادی کساد شده بود، با دیدن صف مشتریان در روزهای اخیر، با اشتیاق میگفت: «این روزها، فروش فقط به معنای پول نیست. نوعی دلگرمی و امیدواری نیز هست. وقتی مردم را در بازار میبینی که خرید میکنند و آن طرفتر شاید یک بمب و موشک زمین بخورد، یعنی زندگی جریان دارد و حس زندگی میدهد. این حضور ماست که به دشمن میگوییم ما اینجا هستیم و ایستادهایم.» این حرف، نشان از عمق تأثیر حمایتها و هوشمندی مردم در مدیریت شرایط دارد.
دوستی نیز از راه اندازی کمپینی با عنوان «عیدی برای کاسب محله» از سوی دانشجویان خبر میداد. این یعنی فرهنگ نوعدوستی در بین جوانان در حال شکل گیری است. آنها مردم را تشویق میکردند تا بخشی از عیدی امسال خود را صرف خرید از مغازههای کوچک اطراف خانه شان کنند. این حرکت، نمادی از مسئولیت پذیری نسل آینده و تداوم فرهنگ ایثار و حمایت متقابل بود. بنابراین، توصیه میشود در حد توان مالی و وسع خود، بخشی از خریدهای نوروزی مان را به مغازههای محلی اختصاص دهیم. به جای فروشگاههای بزرگ، نگاهی به مغازههای آشنای اطراف بیندازیم. این حمایت کوچک، میتواند چراغ امید را در دل کاسبانی که کسب و کارشان تحت تأثیر شرایط ناگوار قرار گرفته، روشن نگه دارد و دلگرمی را به سفرههایشان بیاورد. این رویکرد، که بازتاب خوبی هم در شبکههای اجتماعی داشت، نشان میدهد که چگونه با تغییر الگوهای مصرف، میتوانیم در راستای اهداف ملی و انسانی گام برداریم. رویکردی که نه فقط برای قبل از نوروز، بلکه میتواند در تمام طول سال جریان داشته باشد و به فرهنگی پایدار تبدیل شود.
دید و بازدید نوروزی، تجدید پیمان با دلها و سوختگیری روحی
با رسیدن نوروز، سنت کهن و دلنشین دید و بازدید، جلوهای نو به خود میگیرد. این سنت ریشهدار که همواره ستون استوار پیوندهای خانوادگی و اجتماعی ما بوده است امسال نیز با رویکردی مسئولانه و با در نظر گرفتن ملاحظات امنیتی و توصیههای مسئولین انجام میشود. اگرچه حفظ سلامتی و امنیت در اولویت قرار دارد، اما این امر به معنای کم رنگ شدن این رسم کهن نیست، بلکه نشان از بلوغ و هوشمندی ما در پاسداری از آن است.
دین مبین اسلام نیز همواره بر اهمیت «صله رحم» و دید و بازدید تأکید ورزیده و آن را موجب افزایش عمر و برکت در رزق و روزی دانسته است.
این سنت، فراتر از یک رسم اجتماعی، در واقع یک «سوختگیری روحی» حیاتی برای جامعه محسوب میشود. در این ایام که با چالشها و فشارهای روانی ناشی از شرایط اضطراری، بحرانهای امنیتی و شرایط جنگی روبهرو هستیم، نباید غافل باشیم که همین دید و بازدیدها به ما قوت قلب میبخشد.
تجدید دیدارهای نوروزی، فرصتی است مغتنم تا در کنار عزیزان، سختیها و نگرانیها را به فراموشی بسپاریم و با تبادل انرژی مثبت و دلگرمی، قوای روحی خود را بازیابیم. دیدن چهرههای آشنا، شنیدن حرفهای امیدوارکننده و به اشتراک گذاشتن شادی ها، همچون جانی دوباره است که در کالبد خانواده و به تبع آن در جامعه دمیده میشود و ما را برای عبور از هرگونه تنگنا و دشواری آمادهتر میکند. در این نوروز، با رعایت تدابیر لازم، سنت دید و بازدید را پاس بداریم و با تازگی دیدارها، دلهایمان را تازه و گرم نگه داریم.
میادین شهر، کانون امید و پیام وحدت ملی در نوروز
با نزدیک شدن به نوروز ۱۴۰۵، در حالی که سنتهای دیرینه خود را گرامی میداریم، مسئولیتهای جدیدی نیز بر دوشمان احساس میشود. چرا که امسال، نوروزمان رنگ و بوی دیگری دارد. شرایط ویژهای که در منطقه حاکم است و تحرکات دشمنان، ایجاب میکند حضورمان به صورت خانوادگی در میادین شهر، پررنگتر از همیشه باشد. برادران ما در ستاد نیروهای مسلح نیز بر همین امر تأکید کردهاند: میادین شهر، کانون همبستگی ماست و باید پیام وحدت و اقتدار ملی را در آن فریاد بزنیم.
نوروز، زمان دید و بازدید و فرصتی برای گردهمایی خانوادگی و دوستانه است، اما امسال، به جای آنکه این دیدارها تنها به فضاهای بسته محدود شود، بیایید آنها را به میادین شهر بیاوریم. حضور ما در این فضاهای عمومی، نه تنها پیامی روشن به جهانیان مخابره میکند بلکه روحیهای مضاعف به خودمان و هموطنانمان میبخشد. این حضور، به دشمنان این مرز و بوم نشان میدهد که ملت ایران، حتی در شرایط جنگی و با وجود تهدیدات، ملتی یکپارچه، مصمم و امیدوار است که از آرمانهای خود کوتاه نخواهد آمد.
آرزوهایی برای سربلندی ایران در سال جدید
«تنگه هرمز با شما، تنگه احد با ما!» این شعار، نه تنها یک رجزخوانی که بیانگر روحیه استقامت و مسئولیت پذیری ایرانیان در شرایط حساس بوده و هست. هر آنکه خود را در قبال دفاع از این مرز و بوم و سربلندی آن مسئول میداند، در این روز و شبها بیش از پیش خود را در میادین و خیابانهای شهر نشان میدهد.
در یکی از همین شبها، همراه با خانواده به میدان اصلی شهر رفتم. فضایی سرشار از امید و گفتوگو بود. مردی میانسال، کارمند بازنشسته که با نگاهی به افق آینده گفت: «ما سختیهای زیادی کشیدهایم، اما ناامید نشدهایم. این خاک و این مردم همیشه سربلند بودهاند. امید من به سال جدید، سالی پر از خیر و برکت برای همه است. سالی سرشار از پیروزی در همه زمینهها. امیدوارم مردم همراه با مسئولین دلسوز، دست در دست هم، این مملکت را به اوج برسانند. پیروزی ایران، پیروزی دلهای ماست. همین که بتوانیم در آرامش زندگی کنیم و فرزندانمان آینده خوبی داشته باشند، بزرگترین پیروزی است.»
سارا، دانشجوی ۲۱ ساله، با چشمانی درخشان از امید، پرچم ایران را در دست داشت و گفت: «به عنوان یک جوان، آرزو دارم ایرانم روز به روز قویتر و پیشرفتهتر شود. میخواهم وطنم در تمام زمینهها بدرخشد و جایگاه واقعی خود را در دنیا پیدا کند. ما جوانان، با علم، تلاش و امید، نقش مهمی در تحقق این سربلندی ایفا میکنیم. باید متحد باشیم و از اختلافات دوری کنیم.
امید من به آینده ایران بسیار زیاد است و معتقدم با پشتکار و همدلی به خصوص در قشر هم سن و سالانم، میتوانیم به تمام اهدافمان برسیم. سال جدید باید سالی باشد همراه با تلاش و کوشش مضاعف به خصوص برای ما جوانان و دانشجویان.»
در میان جمع، زنی میانسال، پزشک با تجربهای بود که پیام امیدبخش خود را چنین بیان کرد: «من سالها خدمت کردهام و شاهد فراز و نشیبهای بسیاری بودهام. نکتهای که همیشه ثابت مانده، روحیه ایستادگی و وطنپرستی مردم ایران است. در این شرایط، بیش از هر زمان دیگری به وحدت و همدلی نیاز داریم. امید من به سربلندی ایران هرگز کمرنگ نشده، زیرا میدانم مردم این سرزمین، با وجود تمام مشکلات، عاشق وطن خود هستند و برای پیشرفت آن تلاش میکنند. پیروزی نهایی، زمانی حاصل میشود که همه با هم، با هدفی مشترک، برای ساختن ایرانی قویتر و سرافرازتر گام برداریم.
این مهم، با امید و تلاش جمعی دستیافتنی است. حال با آمدن نوروز باید این جمعها را پرشورتر کنیم.»
نوروز ۱۴۰۵، داستان مردمی است که در دل طوفان، به امید چنگ زدهاند. از ایستادگی شان تا حمایتشان، همه و همه نشان میدهد که ایران اسلامی، با اتکا به لطف خدا و همبستگی مردمی از این گردنه نیز با سربلندی عبور خواهد کرد و سالی پر از شکوه و پیروزی را آغاز خواهد کرد. جا دارد یادی کنیم از قائد شهید امت اسلامی آیت الله خامنهای، همان که به ما جرأت طوفان داد. قطعا رهنمودهای اوست که خانوادههای ایرانی را حتی در سایه جنگ، اما با سالی پر از امید، ایمان و پیشرفت روبهرو خواهد کرد.