از ابتدای جنگ رمضان، همپای رزمندگان میدان در دفاع از کشور، آحاد مردم نیز با حضور در خیابانها، ضمن اعلام مخالفت با دشمن، به حمایت از وطن، نظام و نیروهای مسلح پرداختند. درواقع، در دو ماه اخیر، جهاد خیابانی به موازات جهاد در میدان در جریان بوده و دستاوردهای متعددی برای کشور داشته است.
در توضیح باید گفت که حضور آحاد مردم در خیابانها به حمایت از وطن، نظام و نیروهای مسلح، ضمن آنکه باطلالسحر توطئه دشمن برای ایجاد آشوبهای خیابانی و تکرار حوادث دیماه بود، به تحکیم وحدت و انسجام ملی هم کمک شایانی کرد. در توضیح باید گفت که جنگ یکسرهساز دشمن مبتنی بر چند ضلع بود: ضلع نظامی که با حملات هوایی آغاز شد و منجر به ترور رهبری و فرماندهان نظامی گردید و در ادامه، شهادت غیرنظامیان و تخریب برخی زیرساختها را هم در پی داشت؛ ضلع رسانه یا روایت که مبتنی بر ارائه روایت دشمن از تحولات مرتبط با ایران بود؛ و ضلع اجتماعی و ضدامنیتی که بر اقدامات ضدامنیتی گروهکهای تروریستی در داخل و خارج ایران مبتنی بود. درواقع، نقشه دشمن آن بود که همزمان با حملات هوایی، فضای داخلی کشور را گرفتار آشوبهای خشن کند و در عین حال، با اقدامات رسانهای، فضایی از ابهام و در نتیجه بیتفاوتی و بیعملی را بر ایران حاکم سازد. نکته مهم در این میان آن است که به نظر میرسد مهمترین رکن این جنگ، امید بستن دشمن به فضای اجتماعی ایران بود؛ بدین ترتیب که دشمن هرگونه موفقیت خود در قبال ایران را نه با اتکا به تواناییهای نظامی خود، بلکه در سایه همراهی و حمایت مردم ایران از خود تعریف کرده بود. به همین دلیل، تصور میکرد که با آغاز حملاتش، مردم ایران به حمایت از او علیه نظام اقدام خواهند کرد؛ همان خطای محاسباتی که در جنگ ۱۲ روزه نیز دشمن به آن مبتلا شد، اما از آن درس نگرفت. با توجه به آنچه گفته شد، حضور خیابانی مردم در تحکیم وحدت و انسجام ملی در برابر دشمن از چند طریق تأثیر تعیینکننده داشته است:
۱. جلوگیری از ایجاد خلأ سیاسی: در روزهای ابتدایی جنگ که رهبری و فرماندهان نظامی به شهادت رسیده بودند، شاید از دیدگاه برخی ناظران پیشبینی میشد که ایران دیر یا زود دچار خلأ سیاسی خواهد شد و حتی مجبور خواهد شد که در سیاستهای جنگی خود تجدیدنظر کند. علاوه بر نصرت الهی و مجاهدتهای رزمندگان میدان، آنچه از این خلأ سیاسی جلوگیری کرد و مایه قوت قلب مسئولان نیز شد، بعثت ملت و حضور پرشور آنها در عرصه خیابان بود. به بیانی، حضور خیابانی مردم نشان داد که جمهوری اسلامی آنچنان در متن جامعه ایران ریشه دارد که حتی با وجود ترور رهبری و فرماندهان نظامی و در زیر حملات هوایی بیامان دشمن، میتواند با راهبری مردمی، ثبات و استحکام خود را حفظ کند.
۲. حل مسئله گذار رهبری و استحکام نظام: گذار رهبری در جمهوری اسلامی ایران در طراحیهای دشمنان، یک نقطه عطف محسوب میشد و دشمن همواره مترصد آن بود که در فرآیند این گذار بتواند ثبات نظام و کشور را با تهدید جدی مواجه کند، اما در سایه بعثت ملت و حماسه حضور آنها در خیابانها، این گذار بدون هزینه طی شد و درواقع، در سایه حمایت مردمی، نظام توانست یکی از پیچیدهترین مسائل را با کیفیت عالی مدیریت کند. بنابراین، حمایت مردمی در خیابان، به استحکام ساختار نظام کمک بیبدیلی کرد.
۳. تأمین امنیت پایدار با سلب امکان هرگونه اقدام از سوی ضدانقلاب: با توجه به مختصات نقشه دشمن در حمله به ایران، مهمترین رکن در دفاع چندلایه و ترکیبی ایران نیز در حوزه اجتماعی تعریف شد؛ بدین ترتیب که با حضور آحاد مردم در خیابان، ضدانقلاب داخلی در بنبست قرار گرفته و فرصت هرگونه اقدام ضدامنیتی از آن سلب شد. از این نظر، حماسه حضور مردم در خیابانها، به تأمین امنیت پایدار کشور کمک کرد.
۴. حمایت از رزمندگان میدان: همین حضور خیابانی مردم، به مثابه پشتوانهای برای رزمندگان میدان، در وارد آوردن ضربات دردناک و خردکننده بر دشمن امریکایی ـ صهیونیستی از سوی رزمندگان میدان اثر جدی داشت. به دلیل همین اثر جدی حضور خیابانی بود که فرماندهان میدان مانند سردار موسوی، فرمانده نیروی هوافضای سپاه، خطاب به مردم گفتند: «میدان با ما، خیابان با شما»؛ یعنی فرماندهان میدان هم بهخوبی میدانستند که اگر مردم خیابانها را رها کنند، اداره میدان هم برای آنها دشوار خواهد بود.
۵. اطمینانبخشی به دولتمردان: در عین حال، مسئولان و دولتمردان با استظهار به حمایت مردمی، هم مقتدرانه در برابر دشمن اعلام موضع کردند و هم اداره امور کشور را بهنحو مطلوب انجام دادند، بهگونهای که با وجود تداوم شرایط جنگی، زندگی عادی مردم بدون هرگونه خللی در جریان بود. جالب آنکه آنگاه که تهدید دشمن مبنی بر انجام حملات زیرساختی شدت گرفت، مردم با ایجاد حلقههای انسانی پیرامون زیرساختهایی، چون پلها، گام مؤثر دیگری در تحکیم وحدت و انسجام ملی برداشته و به دشمن نشان دادند که در برابر او، به هر نحو ممکن، ایستادهاند. بنابراین، با حضور خیابانی مردم، مهمترین نقطه امید دشمن، به بزرگترین حسرتش در قبال ایران تبدیل شد.
با توجه به آنچه گفته شد، با توجه به تداوم تهدیدهای دشمنان، تداوم حضور خیابانی مردم ضروری است تا همچنان فرصت هرگونه اقدام ضدامنیتی علیه کشور از دشمن سلب شود. نکته مهم در این زمینه آن است که با توجه به نقش انسجامبخش این حضور، در مراسمهای خیابانی باید به کارویژه انسجامبخش این تجمعات بیش از پیش توجه شود.
