نخستوزیر انگلیس و ولیعهد کویت روز جمعه در تماسی تلفنی، جزئیات استقرار سامانه پدافند هوایی انگلیس در خاک کویت را بررسی کردند. جوان آنلاین: به نقل از رسانههای کویت، همزمان با افزایش تنشها در منطقه خلیج فارس و تلاش قدرتهای فرامنطقهای برای افزایش نفوذ نظامی خود در این منطقه، «صباح خالد الحمد الصباح» ولیعهد کویت در تماس تلفنی با «کی یر استارمر» نخستوزیر انگلیس، در مورد ترتیبات استقرار سامانه پدافند هوایی انگلیس در کویت گفتوگو و تبادل نظر کرد.
به گزارش ایرنا، در حالیکه حملات ایران به پایگاههای نظامی آمریکا در کویت، پاسخهای متقابل و مشروع جمهوری اسلامی ایران به تجاوزات نظامیان آمریکایی در منطقه است، رسانههای کویتی گزارش دادند که استارمر در این گفت وگوی تلفنی بار دیگر یاوه گوییهای خود علیه ایران را تکرار کرد و گفت: «کشور من بار دیگر ضمن محکومیت حملات مکرر ایران، در کنار کویت در برابر هر تهدیدی که حاکمیت و ثبات آن را هدف قرار دهد، اعلام همبستگی میکند.»
وی همچنین تضمین آزادی دریانوردی به ویژه در تنگه هرمز را ضروری دانست.
این در حالیست که جمهوری اسلامی ایران همواره اعلام کرده است که امنیت خلیج فارس و تنگه هرمز تنها توسط کشورهای منطقه و بدون حضور نیروهای بیگانه تامین میشود و هرگونه حضور نظامی فرامنطقهای عامل ناامنی و تنش در منطقه است.
این تحرکات در حالی انجام میشود که نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران بارها تاکید کردهاند که حضور نظامی آمریکا، انگلیس و سایر کشورهای غربی در کشورهای عربی حاشیه خلیج فارس، نه تنها کمکی به تامین امنیت نمیکند، بلکه هدفهای مشروعی برای نیروهای مقاومت در صورت هرگونه تجاوز به ایران محسوب میشوند.
تجربه تلخ پایگاههای آمریکایی در عربستان، امارات، قطر و بحرین که در جریان حملات مقابله به مثل ایران به شدت آسیب دیدند، نشان داده است که میزبانی از نیروهای خارجی در این کشورها نه تنها بازدارنده نیست، بلکه کشور میزبان را به هدفی آسان برای حملات مقاومت تبدیل میکند.
کویت در سالهای اخیر سیاست نسبتا" متعادل تری در قبال ایران در پیش گرفته و از تشدید تنشها در منطقه خودداری کرده است، اما با این حال، فشارهای آمریکا و انگلیس برای استقرار سامانههای پدافندی و حضور نظامی این کشورها در کویت، این کشور حاشیه خلیج فارس را در موقعیت دشواری قرار داده است.
کارشناسان مسائل منطقه معتقدند که کویت به خوبی آگاه است که امنیت واقعی آن در گرو همکاری با همسایگان به ویژه جمهوری اسلامی ایران و نه تکیه بر قدرتهای فرامنطقهای است که سابقه طولانی در بیثبات کردن منطقه دارند.