گفت‌وگوی «جوان» با خواهر پاسدار شهید هوافضا مهدی تقی‌پور از شهدای جنگ تحمیلی رمضان‌

می‌گفت میدان را تا پای جان خالی نکنیم

شهید مهدی تقی‌پور در ساعت ۳:۰۳ صبح جمعه هفتم فروردین، بر اثر اصابت موشک‌های امریکایی-اسرائیلی در محل استراحتش به همراه چهار نفر از همکارانش به شهادت رسید. به فرموده رهبر معظم انقلاب، مردم به برکت خون پاک شهدا به جوش و خروش آمده‌اند و تا پای جان پای کار نظام، اسلام و انقلاب ایستاده‌اند

جوان آنلاین: «آخرین شب قبل از شهادت، همراه خانواده در راهپیمایی شرکت کرد و بر حفظ پرچم ایران و انقلاب تأکید داشت. او حضور در میدان و خیابان را کمترین وظیفه مردم می‌دانست و از آنها می‌خواست برای عاقبت‌بخیری جوانان و رزمندگان اسلام دعا کنند.» اینها تنها بخشی از واگویه‌های خواهر پاسدار شهید جنگ رمضان مهدی تقی‌پور است. شهید مهدی تقی‌پور در ساعت ۳:۰۳ دقیقه صبح جمعه هفتم فروردین، بر اثر اصابت موشک‌های امریکایی-اسرائیلی به محل خدمتش به همراه چهار نفر از همکارانش به شهادت رسید. در ادامه با همراهی خواهر شهید، زندگی پاسدار شهید هوافضا مهدی تقی‌پور را مرور می‌کنیم تا با سبک زندگی‌اش بیشتر آشنا شویم. 

خادم موکب حضرت زینب (س)

شهید مهدی تقی‌پور، متولد سال ۱۳۷۰، دارای مدرک فوق دیپلم برق صنعتی بود و در هوافضای سپاه پاسداران خدمت می‌کرد. خواهر شهید می‌گوید: «آقا مهدی در خانواده‌ای مذهبی و انقلابی پرورش یافت و از کودکی همراه پدر در مساجد و هیئت‌های مذهبی حضور فعال داشت. برادرم خادم موکب حضرت زینب کبری (س) بود. او از سن هشت سالگی به خواندن نماز و گرفتن روزه پایبند بود، فردی متعهد و راستگو که در برابر غیبت و بدگویی از دیگران، بسیار حساس بود. در صورتی که کسی در حضور ایشان غیبت می‌کرد، ابتدا تذکر می‌داد و در صورت توجه نکردن جمع را ترک می‌کرد.»

مهربان و دوست‌داشتنی

خواهر شهید در ادامه به دیگر خلقیات شهید اشاره می‌کند و می‌گوید: «شهید مهدی تقی‌پور با همه با احترام رفتار می‌کرد و هیچ مشکلی با کسی نداشت. ایشان همه را از خانواده خود می‌دانست و به همه محبت می‌کرد. از خصوصیات برجسته ایشان می‌توان به سجده‌های طولانی پس از نماز، کمک و یاری به اقوام، آشنایان و همسایگان، چشم و دل پاک بودن اشاره کرد. وقتی از محل کار به خانه می‌آمد، بیشتر وقت خود را در خانه و با خانواده‌اش سپری می‌کرد و تمام کار‌های بزرگ و کوچک خانه (از تعمیر و ترمیم وسایل گرفته تا خرید منزل) را شخصاً انجام می‌داد. ایشان به خانواده خود بسیار اهمیت می‌داد و همواره در تلاش بود آنها را خوشحال کند. به عنوان مثال، در روز تولد خواهرش با خرید کیک از بهترین شیرینی‌فروشی‌ها، او را غافلگیر می‌کرد. او برادری مهربان و دلسوز و دوست‌داشتنی بود.»

شهید عزیز حاجی‌زاده

به فعالیت‌های بسیجی شهید می‌رسیم. خواهرش می‌گوید: «از سن ۱۴ سالگی عضو بسیج و عضو پایگاه شهید شیرودی بود. برادرم بسیار متواضع بود. با این حال، در اواخر عمر، هر روز از خاطرات دوستان شهیدش می‌گفت و آرزوی پیوستن به قافله شهدا را داشت. پس از شهادت شهید حاجی‌زاده، او از اولین کسانی بود که بر سر مزار ایشان حاضر شد و از شهید به عنوان فرمانده و عزیز دل خود یاد می‌کرد.»

حضور در میدان

خواهر شهید می‌گوید: «شبی که به شهادت رسید، با وجود خستگی ناشی از شیفت کاری و در حالی که روز استراحتش بود، با تماس همکاران برای رفع مشکل پیش‌آمده، بلافاصله به محل کار رفت. او حتی در شرایط حساس نیز به فکر همکاران متأهل خود بود و آنها را به جای خود روانه خانه می‌کرد. در طول جنگ ۱۲ روزه، آرام و قرار نداشت و حضور در محل کار را ترجیح می‌داد. با وجود اصرار دوستان برای ماندن در خانه و توجه به خانواده، با قاطعیت می‌گفت که نباید میدان را خالی کرد و باید برای دفاع از اسلام و انقلاب فداکاری کرد. همیشه خانواده را به راهپیمایی می‌برد و بر حضور مستمر آنها در صحنه تأکید داشت. او از قدرت و اقتدار نیرو‌های ایرانی سخن می‌گفت و معتقد بود که با وجود تجهیزات پیشرفته دشمن، خدا همواره با آنهاست.»

۷ فروردین سال ۱۴۰۵

آخرین شب قبل از شهادت، همراه خانواده در راهپیمایی شرکت کرد و بر حفظ پرچم ایران و انقلاب تأکید داشت. او حضور در میدان و خیابان را کمترین وظیفه مردم می‌دانست و از آنها می‌خواست برای عاقبت‌بخیری جوانان و رزمندگان اسلام دعا کنند. خبر شهادت او حدود پنج ساعت بعد از شهادتش به خانواده رسید. برنگشتن او در ساعت مقرر، نگرانمان کرد و در ادامه پیگیری از طریق اقوام، خبر شهادتش تأیید شد. برادرم شهید مهدی تقی‌پور در ساعت ۳:۰۳ دقیقه صبح جمعه هفتم فروردین، بر اثر اصابت موشک‌های امریکایی-اسرائیلی در محل استراحتش به همراه چهار نفر از همکارانش به شهادت رسید. شهادت او ضربه سختی به خانواده وارد کرد، به ویژه برای برادرزاده‌اش که پس از فوت پدر، عمویش تنها امیدش بود و با این فقدان، بار دیگر طعم تلخ یتیمی را تجربه کرد.

تا پای جان...

مراسم تشییع باشکوهی با حضور گسترده مردم برگزار شد و روز شنبه هشتم فروردین، وداع خانوادگی با پیکر شهید انجام شد. خانواده شهید، با این باور که خداوند او را انتخاب کرده و در راه قرآن، اسلام و انقلاب به شهادت رسیده است، تسلی خاطر دارند و امیدوار به شفاعت حضرت زهرا (س) هستند. به فرموده رهبر معظم انقلاب، مردم به برکت خون پاک شهدا به جوش و خروش آمده‌اند و تا پای جان پای کار نظام، اسلام و انقلاب ایستاده‌اند.