در میان این نابرابری آشکار، برخی مدارس منطقه حتی با وجود برخورداری از حمایت خیّران، همچنان با جسارتی کمسابقه، مبالغ سنگین و قابلتوجهی را تحت عنوان «هزینه مشارکت» از خانوادهها مطالبه میکنند. اصطلاحی که آموزشوپرورش به جای «شهریه» بر آن اصرار دارد، اما در عمل تفاوت چندانی ندارد؛ بهخصوص وقتی در یک محلهی نسبتاً متوسط، برخی مدارس نرخهایی مطالبه میکنند که حتی در شمال شهر هم غیرعادی به نظر میرسد.
در نقطهی مقابل، مدارس دیگری هستند که با حداقلها میسازند؛ مدیرانی که از روی انصاف یا شرم، نتوانستهاند خانوادههایی را که خود در تأمین معاش روزمرهشان درماندهاند، زیر بار فشار مالی بیشتر ببرند.
نتیجه؟ فرو ریختن جایگاه «مدیران امین» در فضای آموزشی راوند است که دیواری بلند از تردید و فاصله میان خانوادهها و مدرسه ایجاد کرده است. اگر بنا بر «امین بودن» است و قرار است خانوادهها با اطمینان خاطر فرزندانشان را به مدرسه بسپارند، این رفتار بیش از هر چیز، نمادِ زوالِ جایگاهِ «امین» است.
آنچه بهوضوح در حال شکلگیری است، نه فقط شکاف طبقاتی در سطح مدارس، بلکه شکاف فرهنگی و روانی در میان دانشآموزان است؛ یک سوی ماجرا مدارسی با کلاسهای نونوار، فضای آموزشی مجلل و مازاد بودجه، و سوی دیگر کودکانی که بین انتخاب فشار مالی یا تحصیل بیتشریفات، سرگردانند.
تناقض در شهریهها؛ حساب و کتاب ندارد؟
یکی از سوالات اساسی خانوادهها این است: چگونه ممکن است دو مدرسه که در یک مقطع تحصیلی و یک منطقه شهری فعالیت میکنند، شهریهیا همان هزینه مشارکت با اختلاف دو تا سه برابری از والدین مطالبه کنند؟ مگر آموزش و پرورش برای اینگونه تفاوتها حساب و کتاب ندارد؟
متأسفانه، سکوت و انفعال اداره آموزش و پرورش کاشان و شخص رئیس آن در برابر این بیعدالتی آشکار، نهتنها مایه تعجب بلکه زمینهساز نارضایتی گسترده در بین خانوادهها شده است. آقای رئیس، وقتی نظارتی نیست و شهریهها بیقاعده بالا میرود، مردم حق دارند بپرسند شما دقیقاً در این میان چه نقشی دارید؟ اگر قرار است مدارس هرطور که خواستند شهریه ببندند، وظیفه شما چیست؟ و در این میان، آموزشوپرورش کاشان، یا در خواب سنگین فرو رفته، یا در نقش تماشاگر بیطرف ظاهر شده است؛ سکوتی که دیگر نمیتوان آن را فقط به حساب بیاطلاعی گذاشت.
چه کسی باید این نابرابری را سامان دهد؟ و آیا میتوان در چنین شرایطی هنوز از «عدالت آموزشی» سخن گفت؟ پرسشهایی که فعلاً در حاشیه ماندهاند، درست مانند بسیاری از مدارس راوند.
