همين جاوداني آثار هنرمندان است كه آنان را از بقيه مردم جدا ميكند و به آنها شخصيت و وجهه ديگري ميبخشد. مرگ پايان عمر هنرمندان نيست و آنها از طريق هنري كه خلق كردهاند در روح خسته زمان جاري ميشوند. تفاوتي نميكند آن هنر ناب كه از وجود خالقشان سرچشمه گرفته نقاشي باشد يا عكاسي، خطاطي باشد يا نويسندگي، بلكه ماهيت آن هنر و اثري كه خلق شده براي هميشه جاودانه خواهد ماند.
هنر دفاع مقدس تا به حال چهرههاي بزرگ و ماندگاري به خود ديده است از سيد اهل قلم، مرتضي آويني گرفته تا رسول ملاقليپور و قيصر امينپور و ديگر هنرمندان كه سر به سينه تراب گذاشتهاند همگي نامهاي بزرگي در تاريخ و فرهنگ اين مرز و بوم بودهاند و هستند. هنوز آثارشان در ميان مردم جامعه مرور ميشود و منبع الهامي براي هنرمندان نسل جديد است. هنر دفاع مقدس به دليل ذات پاك و آسمانياش، مفاهيمي نابتر و انسانيتري را به مخاطبانش عرضه ميكند و هيچگاه بوي كهنگي به خود نميگيرد. هنر در قالب دفاع مقدس از ارزشهاي پاك انساني حرف ميزند و آرمانهاي بلندبالاي ميهني و ديني در آن موج ميزند. هنر بهترين ابزار براي انتقال ارزشهاست و اگر جامعه هنري، هنرمندان متعهدي به خود ببيند ارزشها و مفاهيمش به نسلهاي بعدي انتقال خواهد يافت. هنر انقلاب و دفاع مقدس تاكنون چندين چهره بنام و بزرگ خود را از دست داده است. چهرههايي كه هنرشان مختص خودشان بود و جاي خاليشان به اين راحتي پر نخواهد شد. حسين پرتوي عكاس بزرگ انقلاب يكي از آن هنرمندان بود كه همين چند روز پيش جامعه هنري ايران او را از دست داد. عكاسي كه عكس تاريخياش از ديدار همافران به حضرت امام (ره) تير خلاص را بر پيكره نيمه جان رژيم پهلوي زد و تأثيري همانند راهپيماييهاي مردمي بر رژيم رو به زوال سلطنتي گذاشت.
پرتوي آن لحظه با فشار دادن دكمه شاتر دوربينش لحظهاي را ثبت كرد تا براي هميشه در تاريخ ايران ماندگار شود. عكاس سالهاي دور روزنامه كيهان با عكسش واكنش دولت بختيار را برانگيخت. دولت خبر را تكذيب كرد، عكس را دستكاري و مونتاژ شده دانست و دستور دستگيري حسين پرتوي را صادر كرد. امام به تكذيب خبر توسط دولت واكنش نشان داد و ديدار خود با همافران را تأييد كرد. تأييد عكس و توسط امام، حمله گارد شاهنشاهي به پادگان نيروي هوايي و حمايت مردم و تظاهرات آنها را در پي داشت.
پس از تأييد خبر از سوي امام، دولت دستور شناسايي همافران را صادر و مردم را وادار كرد در خيابان كارت شناسايي ارائه كنند. اينجا بود كه اهميت عكس حسين پرتوي بيش از پيش مشخص شد. زاويهاي كه اين عكاس براي گرفتن عكس انتخاب كرده بود، از هوش عكاس براي گرفتن چنين عكسي در چنين شرايطي حكايت ميكرد. در اين عكس، امام خميني در مركز قرار گرفته و چهره هيچ يك از همافران ديده نميشود و احترام نظامي و بيعت آنها كه مهمترين جنبه اين ديدار بود به زيبايي به تصوير كشيده شده است.
بسته شدن فرودگاه توسط نظاميان به فرمان بختيار در 4 بهمن و حضور مردم در فرودگاه مهرآباد در روز ورود امام خميني به ايران در ۱۲ بهمن از رويدادهايي است كه پرتوي از آنها عكاسي كرده بود.
محمدرضا آغاسي هنرمند ديگري از ديار هنر دفاع مقدس است كه روز سوم خرداد سالروز وفات اوست. اين شاعر انقلابي كه در سال 84 بر اثر بيماري قلبي درگذشت در دوران جنگ در مناطق عملياتي شوش، جزيره مجنون و شلمچه حضور يافت و اشعار زيادي از او و از حال و هواي جبههها برجاي مانده است. اشعار وي نشانگر اوج احساسات و علاقه وي به مذهب و اهل بيت (ع) بود. او با سرودههاي خود جايگاه ويژهاي در ادبيات معاصر باز كرد. مصطفي محدثيخراساني از شاعران معاصر درباره هنر مرحوم آغاسي ميگويد: آغاسي با نگاهي نو به مفاهيم ديني، مذهبي و حماسي توانست سطح اين نوع شعر را ارتقا دهد. او در اشعارش صرفا به توصيف واقعه نميپردازد بلكه با رويكردي تبييني به بيان و چگونگي آن موضوع ميپردازد. مرحوم آغاسي با اين رويكرد توانست حماسه و عزتمندي مفاهيم ديني را در كنار سوگ و حزن در كنار هم بنشاند.
آغاسي فراموش نخواهد شد، زيرا در زمانهاي كه شعر چندان خريداري ندارد او بود كه توانست شعر را به داخل مساجد، هيئتها و حسينيهها ببرد.
