جوان آنلاین: به تازگی تصویری از برادران شهید محمود و جواد باقری در فضای مجازی منتشر شده است که این دو سردار را در یک دسته عزاداری ماه محرم در یکی از محلات جنوبی تهران نشان میدهد. سردار محمود باقری، فرمانده موشکی هوافضای سپاه، بود که در روز نخست جنگ تحمیلی رمضان به همراه سردار حاجیزاده به شهادت رسید. سردار جواد باقری، برادر کوچکتر او هم از فرماندهان میانی هوافضا بود که در روز ۲۵ اسفند سال گذشته در جریان جنگ تحمیلی رمضان به شهادت رسید و به برادر شهیدش پیوست. فاصله شهادت این دو برادر ۹ ماه بود؛ یکی در جنگ تحمیلی دوم و دیگری در جنگ تحمیلی سوم شهید شد. اما هر دو پس از شهادتشان تا حدی برای مردم ایران شناخته شدند. در واقع، نکته بارز در زندگی این دو برادر، گمنامی و در خدمات بزرگی است که به کشور و مردم داشتند و عاقبت نیز شهادت مزد سالها خدمات جهادیشان شد.
از رکنآباد تا جبهههای خوزستان
سردار شهید حاج محمود باقری رکنآبادی را باید یک رزمنده مکتبی، با تمام خصوصیات چنین مجاهدانی، در نظر بگیریم که یک عمر در گمنامی و بیادعایی زندگی کرد و عاقبت زمانی چهره و نامش برای مردم شناخته شد که در کنار فرمانده و دوست قدیمیاش، شهید حاجیزاده، به شهادت رسید.
حاج محمود فرمانده موشکی نیروی هوافضای سپاه بود. از رزمندگان دوران دفاعمقدس هشتساله بود که از همان زمان با شهید طهرانیمقدم و حاجیزاده همراه شد و بعدها به فرماندهی موشکی نیروی هوافضای سپاه رسید و در این جایگاه، چند عملیات مهم، چون حمله به پایگاه عینالاسد امریکا در عراق و عملیات وعده صادق ۱ و ۲ را انجام داد.
شهید محمود باقری بیشتر از آنکه در ایران شناخته شده باشد، در جبهه مقاومت، خصوصاً در نزد دشمنانی شناخته میشد که بارها ضربات خردکننده موشکی سپاه را دریافت کرده بودند. حاج محمود و یارانش در عملیات حمله به عینالاسد، برای نخستین بار پس از جنگ جهانی دوم، هیمنه امریکا را شکستند و به یک پایگاه نظامی این کشور حمله مستقیم کردند. به همین ترتیب، باید شهید محمود باقری را یک تاریخساز بدانیم که نخستین قدمهای شکست امریکا را در منطقه غرب آسیا محکم برداشت و سپس در جریان عملیات وعده صادق ۱ و ۲، نظیر چنین حملاتی به سرزمینهای اشغالی انجام داد و ضربات سختی به رژیم صهیونیستی وارد کرد.
آذرخش گمنام در میادین جنگ
ناصر کاوه، نویسنده کتاب آذرخش گمنام (زندگینامه سرلشکر شهید محمود باقری)، در خصوص گمنامی این شهید گرانقدر میگوید: «ایشان یک چهره رسانهای نبود. همیشه سعی میکرد در گمنامی کارش را انجام بدهد. در واقع، اجازه میداد که قدرت موشکها حرفشان را در صحنه عمل بزنند. همین گمنامی هم باعث شده بود سرویسهای اطلاعاتی دشمن ایشان را به عنوان یکی از اهداف اصلیشان در نظر بگیرند. شهید باقری سالها پیش از شهادت از سوی امریکا تحریم شده بود. این موضوع نشان میدهد دشمن چقدر روی ایشان و تواناییهایش حساس بود. باقری فرماندهای بود که سعی میکرد به جای هر حرفی عمل کند. استراتژی و دیدگاههای خاص خودش را هم داشت. اهل غرور نبود و دشمن را دست کم نمیگرفت. در کتاب هم آمده که در یکی از جلسات، یکی از فرماندهان با غرور از قدرت ایران سخن گفته بود. شهید باقری پس از صحبتهای ایشان گفته بود: غرور آفت قدرت است. دشمن را نباید حقیر بشماریم. ما باید آنقدر قوی شویم که دشمن حتی در محاسبات ذهنیاش هم گزینه جنگ با ما را خط بزند. قدرت ما برای ایجاد صلح است نه جنگافروزی.»
عنصر دقت در شلیک موشک
از خصوصیات فرماندهی سردار شهید محمود باقری این بود که روی دقت موشکهای بومی ایرانی توجه خاصی داشت. در واقع، رهبر شهید انقلاب بارها در مورد مؤلفه «دقت» موشکهای تولیدشده تأکید داشتند و همین مسئله باعث شده بود تا شهید باقری نیز روی این مسئله بسیار توجه داشته باشد. خود این شهید بزرگوار در یک جا گفته بود «قدرت ما در کشتار کور مردم نیست. ما مثل دشمنانمان عمل نمیکنیم. قدرت ما در این است که از فاصله ۲ هزار کیلومتری، یک ساختمان مشخص را که مرکز فتنه و نفاق است هدف قرار دهیم و به غیرنظامیها آسیبی وارد نکنیم».
به گفته یکی از همرزمانش، شهید باقری همیشه میگفت دشمن باید بداند ما قوی هستیم، اما نباید بداند چقدر. این ابهام خودش بخشی از بازدارندگی است. بگذارید نام موشکها مشهور باشد نه ما.... همچنین این شهید روی بومیسازی صددرصدی موشکها نیز خیلی توجه داشت و با وابستگی فنی مخالف بود. اگر قرار بود مثلاً یک قطعهای وارد شود، باقری به جای دور زدن تحریمها، کل پروژه را مدتی متوقف میکرد تا آن قطعه در داخل کشور تهیه شود. در یک نگاه کلی، دکترین ایشان بر «بازدارندگی فعال»، دقت در هدفگیری، گمنامی راهبردی، خودکفایی، و ایمان به عنوان سوخت اصلی قدرت متمرکز بود. او معتقد بود قدرت باید دشمن را از فکر حمله بازدارد.
همرزمی دو برادر در هوافضا
سردار شهید جواد باقری، برادر کوچکتر حاج محمود، بود که سالها بعد از او به جمع بچههای هوافضای سپاه پیوست. جواد هم مانند برادرش تا زمان شهادتش گمنام بود. فقط زمانی مردم او را تا حدی شناختند که در جنگ تحمیلی رمضان و چند ماه پس از حاج محمود، او نیز سعادت شهادت را نصیب خود کرد و نامش به عنوان یک شهید در رسانهها مخابره شد.
برادرزاده شهید جواد باقری و فرزند شهید محمود باقری در خصوص عموی شهیدش میگوید: «یکی از این جوانهایی که توسط پدرم به فرماندهی یکی از پایگاههای موشکی کشور منصوب شد، شهید جواد باقری بود. عموی بنده هم در عرصه موشکی توانمندیهای چشمگیری داشت و هم اینکه روضهخوان اباعبدالله (ع) بود. البته این نکته را هم بگویم که بیانصافی نکرده باشم؛ اگر جواد باقری برادر شهید محمود باقری نبود، شاید او در عرصه فرماندهی موشکی پیشرفت بیشتری میکرد، اما به جهت ملاحظاتی که پدرم داشت، این ملاحظات برای شهید جواد اعمال شد.»
پاسدار ورودی سال ۸۵
سردار شهید جواد باقری از سال ۱۳۸۵ و در سن ۲۵ سالگی وارد سپاه پاسدار انقلاب اسلامی شد. از سال ۱۳۸۸ که برادرش حاج محمود فرماندهی موشکی سپاه را بر عهده گرفت، بهدنبال کادرسازی نیروهای جوان بود تا از توان و فکر این جوانها در لایههای مختلف فرماندهی موشکی سپاه استفاده کند و به همین ترتیب نیروهای جوانی مثل جواد را جذب هوافضا کرد و تقریباً از همان سالها جواد باقری دوشادوش برادرش در این نیرو خدمت کرد و این خدمت خالصانه را تا زمان شهادتش ادامه داد.
برادرزاده شهید با بیان خاطرهای از شهید جواد باقری میگوید: «عمویم همیشه میگفت من به خودم میبالم که شاگرد حاج محمود هستم؛ به خودم میبالم که بعد از شهادتش، فرامین حاج محمود را در عملیات وعده صادق ۳ انجام دادم و به ذلت کشیده شدن رژیم صهیونیستی را دیدم. بعد از شهادت پدرم، عموجواد خیلی بیتابی میکرد و آرزوی شهادت داشت. عموی شهیدم در ماههای پایانی عمر پربرکتش رشد معنوی خیلی زیادی کرده بود؛ به اذعان همه دوستانش و فامیل، روحیه آقاجواد متفاوت شده بود و آماده شهادت بود که به لطف خدا در ۴۴ سالگی به آرزویش رسید.»
ماجرای یک عکس ماندگار
از سردار شهید محمود باقری، فرمانده موشکی هوافضای سپاه، و برادر شهیدش سردار جواد باقری عکسی به یادگار مانده که در دسته عزاداری مسجد صاحبالزمان (عج) مهرآباد جنوبی حضور دارند. در این عکس، سردار شهید جواد باقری با پیشانیبند سرخ در حال مداحی است و سردار شهید محمود باقری هم با پیشانیبند سرخ زنجیرزنی میکند.
محله مهرآباد جنوبی از پرشهیدترین محلات جنوب غرب تهران است که از شهدای جنگ تحمیلی هشتساله گرفته تا مدافعان حرم و همین دو جنگ اخیر، نامهای ماندگاری را به آسمان پرستاره شهدای ایران اسلامی تقدیم کرده است.
در تصویری که از دو برادر شهید منتشر شده است، آنها علیرغم سمتهایی که در هوافضای سپاه داشتند، مثل دو نفر عادی و در کنار مردم به عزاداری میپردازند. دو رزمنده مخلص و بیادعا که به چیزی جز خدمت به نظام، مردم و کشور تحت لوای ولایت توجه نداشتند.
در عکس مورد نظر، جواد باقری مداحی میکند و برادرش زنجیرزنی. هر دو دلداده آقا اباعبدالله (ع) هستند و حالا هر دو به مراد رسیدهاند. پس از شهادت حاج محمود، جواد نیز تحول روحی بسیاری مییابد و همانطور که برادرزادهاش گفته است، در سالهای اخیر بسیار متحول شده بود. او میرفت تا کمکم خود را هماندازه لباس تکسایز شهادت کند و عاقبت نیز این ردای آسمانی را به وقتش پوشید و همراه قافله سرخ عاشورائیان شد.
