سوپراستار قدیمی فرانسوی آلن دلون در مصاحبهای که با روزنامه لوموند داشت حرفهای تازهای درباره سینما زد. او که سالها پیش در ارتش خدمت میکرد و در امور محیطزیست هم فعالیتهای زیادی داشت به دلیل حضورش در سینما بسیار موفقتر و شناختهتر شد و همه او را به عنوان یک بازیگر معروف میشناسند. دلون میگوید:من همیشه با نقشهایم زندگی کردهام و هرگز آنها را بازی نکردهام. امروز فیلمهایی، چون سامورایی، پلنگ و استخر در فرانسه کمیاب هستند.
این بازیگر ۸۳ ساله فرانسوی که با رسانهها ارتباط خوبی ندارد حالا با روزنامه لوموند مصاحبهای اختصاصی و طولانی داشته، به طوری که سه صفحه روزنامه به جنبههای مختلف زندگی او پرداخته است. آلن دلون شخصیتی نظامی دارد که از زنها دوری میکند. بازیگر معروف و اکولوژیست فعال در این مصاحبه بیان میکند: تأکید میکنم دیگر میلی به سینما ندارم و برای آن مبارزه و تلاش نخواهم کرد. به هچ وجه نمیتوانم سکوت کنم و زبان در دهان نگه دارم. از تلاشها و تمایلات سینمایی قبل خود پشیمانم.
دلون در ۱۷ سالگی، مرد جوانی بود که به دلیل حضور در ارتش از جهان هنر هفتم دور شد و در یگان تفنگداران دریایی بهعنوان چترباز به خدمت ادامه داد. در سال ۱۹۵۴ در جنگ هند و چین به جنگ فرستاده شد و اینک بعد از سالها فعالیت و شهرت سینمایی میگوید: من به نسبت قبل تغییر کردهام و به عنوان یک مرد نظامی همه چیز سینما را محکوم میکنم.
آلن دلون در سال ۱۹۵۷ ارتش را برای همیشه ترک و به دنیای سینما وارد شد، به طوری که در کمتر از پنج سال ۱۰ فیلم بازی کرد و به یک سوپراستار معروف تبدیل شد. اما امروز بعد از سالها معتقد است سینما تغییر کرده است همین طور ستارههای سینمایی هم عوض شدهاند و تغییر کردهاند. وی اظهار میدارد: حرفه من هیچ ارتباطی با کمدی ندارد. هرچند کمدین هم یک حرفه است. بازیگر فیلم «استخر» در این مصاحبه خود را با ژانپلبلموندو مقایسه میکند، کسی که در کلاسهایش درس گرفته است و میگوید: هیچ اختلاف مهمی بین پل بلموندو و آلن دولن وجود ندارد. من یک بازیگر هستم ژان پل هم یک بازیگر است. او سالهاست در نقش کمدی بازی میکند، درحالیکه بازیگر زندگی میکند. من همیشه در نقشهایم زندگی کردهام هرگز بازی نکردهام. بازیگری یک تصادف است. من هم یک تصادف هستم. زندگی و حرفه من هم یک تصادف است.
سینما به نظر آلن دولن آن چیزی نیست که سالها درباره آن فکر میکرد. همه چیز آن تغییر کرده است. او میگوید: وقتی من کار سینماییام را در فرانسه شروع کردم پنج دوست بودیم مانند پنج انگشت یک دست. ژان پل بلموندو، ژان پیر کاسل، ژان لویی ترنتینیان، ژان کلود برایلی و جوانترین آنها آلن دلون. اما امروز، چه کسی برای ستارهها مینویسد و ارزش قائل است؟ هیچ کس. سینمای فرانسه اسطورههای خود را کشته است و همه چیز را با پول میسنجد و در سینما فقط برای پول کار میکنند. سینما پاتریک دوائر خود را کشته یا وینسنت کسل، پسر ژان پیر و... یک نفر به من گفت: این وضعیت طبیعی است، بازیگران بزرگ و هنرپیشههای توانا مربوط به گذشته هستند، اما من دیگر آنجا نیستم با یک عمر پشیمانی و شکستی که خوردهام. آلن دولن بعد از ۶۰ سال حرفه بازیگری و شهرت در سینما میگوید فقط متأسف و پشیمانم.
دولن خود را از بازیگری و نگرانیهای آن دورکرده و بیشتر فعالیتهای خود را در عرصه محیطزیست متمرکز کرده است. او در ۳ سپتامبر همراه ۲۰۰ شخصیت دیگر، طوماری سیاسی به نام «مزرعه» (خواستار اقدامات سیاسی دولت علیه تغییرات اقلیمی) را در لوموند امضا کرد که برای چنین شخصیت معروف سینمایی بسیار عجیب بود. وی میگوید: من بچهها و نوههایی دارم که در دوران جدید وحشتناکی خواهند بود. از امضای این طومار پشیمان نیستم و چیزی را هم در زندگی از دست نخواهم داد. در شرایط فعلی محیط زیست نمیدانم آینده فرزندانم چگونه خواهد بود و چگونه زندگی خواهند کرد؟!
الن دلون واقعانمونه یک مردشریف ونیک سرشت است وچقدراحساسات اومعصمانه است.ممنون 
