اين روزها سينماي ما با مشكل كمبود مخاطبان روبهرو شده است، مشكلي كه برخيها دليلش را گرايش مردم به پديدههاي نوظهوري مانند شبكههاي ماهوارهاي، اپليكيشنهاي موبايلي و اينترنت ميدانند، اين در حالي است كه هجوم اين ابزارهاي تازه در تمام كشورهاي جهان اتفاق افتاده اما كشورهاي غربي در برابر اين پديدهها راهكارهاي مناسبي انديشيدهاند كه به رويكرد آنها به سينما، تلويزيون و ساير رسانهها بازميگردد. از طرف ديگر كيفيت محصولات سينمايي غربي، تعدد فيلمها، تنوع روايتها، تعداد بالاي سالنهاي نمايش و به طور كلي نظام توليد و توزيع فيلم در اين كشورها حساب شده عمل ميكند. البته فيلمهاي غربي هم ابتدا به ساكن در كشورهاي خودشان فروش چنداني ندارند اما به دليل استفاده از يك نظام توزيع بينالمللي قوي معمولاً بودجه فيلمها باز ميگردد و از طرف ديگر اين آثار در فروش شبكه نمايش خانگي و شبكههاي تلويزيوني كشورهاي مختلف و تلويزيونهاي كابلي هزينههاي خود را به دست ميآورند. در آن كشورها نميشود آثار سينمايي را در شبكههاي اينترنتي عرضه كرد چون نظام كنترل و نظارت از سرقت آثار جلوگيري ميكند به همين دليل هم هر رسانه جديدي موظف است كه از اين توليدات سينمايي بهره بگيرد. اما در جامعه ما اولاً نظام جامع رسانهاي هماهنگ نداريم، رسانههاي چاپي كه نظام خودش را دارد و نظام تلويزيوني نگاهي انحصاري دارد و نظام سينمايي هم چندوجهي است. نظام دولتي ميخواهد كه همه فيلم توليد و عرضه شود، اما نظام بخش خصوصي تعاريف خودش را دارد و فيلمهايي را كه خودش دست اندركار توليدش است، مورد حمايت قرار ميدهد. مشكل اصلي ما به فقدان هماهنگي در برخوردهاي رسانهاي باز ميگردد و با اين عدم هماهنگي بايد منتظر باشيم كه هر اثر تصويري بدون هيچ كنترل و نظارت جدي به سرقت برود و به طرق گوناگون در اختيار مخاطبان قرار بگيرد و اين ميشود كه آثار سينمايي ما در شبكههاي غيرمجاز و خياباني توزيع ميشود و از شبكههاي ماهوارهاي مختلف بارها نمايش داده ميشود. در اين ميان مردم تنها به تماشاي فيلمهايي ميروند كه حاشيههايي دارند يا متأثر از جو رسانهاي گستردهاي هستند مانند معراجيها، «شهر موشها»، «ايران برگر» يا «رخ ديوانه». در چنين شرايطي اگر هماهنگي رسانهاي، نظارت همكاري رسانههاي چاپي و رسانه خانگي و بخش خصوصي شكل بگيرد تا مانع از نمايش غيرمجاز آثار بشود، آن موقع است كه هر فيلم در مجراي خودش حركت ميكند و سالنهاي سينما هم پر ميشوند. از طرف ديگر فيلمهاي ما هم بايد تنوع بالا و كيفيت عالي داشته باشد و بتواند مخاطبان را به سالنها جذب كند چون با تعدد ابزارهاي رسانهاي مانند شبكه نمايش خانگي و ماهواره، سطح سليقه مخاطبان ارتقا پيدا كرده است و اين مسئله وظيفه فيلمسازان را چند برابر ميكند.
