رياست اقليم كردستان حدود دو روز بعد از مصاحبه مسعود بارزاني، رئيس اقليم با شبكه تلويزيوني روسيه 24 در روز پنجشنبه دهم سپتامبر اطلاعيهاي صادر كرد تا برجستهترين نكته اين مصاحبه را تكذيب و صورت اصلاح شدهآن را منتشر كند. اين نكته مربوط ميشود به نظر بارزاني درباره استقلال اقليم از عراق كه روسيه 24 حرف بارزاني را به اين صورت عنوان كرده بود: «اعلام استقلال اقليم كردستان در حال حاضر غيرممكن است و اين مسئله فقط بنا به دلايل سياسي نيست، بلكه به دليل اوضاع امنيتي بحراني در عراق است.» رياست اقليم در اطلاعيه خود اين بخش از مصاحبه را منتشر كرده كه در آن كوچكترين اشارهاي به غيرممكن بودن استقلال اقليم نشده و حتي با ذكر اينكه حركت در راستاي استقلال از حقوق مردم اقليم است، سعي كرده بر موضع سابق بارزاني نسبت به موضوع استقلال اقليم تأكيد كند. اطلاعيه رياست اقليم اشتباه شبكه روسيه 24 را ناشي از ترجمه غلط بخش عربي اين شبكه دانسته؛ نكتهاي كه بايد اين شبكه پاسخگوي آن باشد اما جداي از صحت و سقم ادعاي رياست اقليم يا پاسخ احتمالي اين شبكه، بايد گفت كه موضوع استقلال اقليم با اين مصاحبه باز بر سر زبانها افتاده و حتي اطلاعيه رياست اقليم و صورت اصلاحشده آن مصاحبه هم نشان ميدهد تغييري در لحن بارزاني نسبت به حدود يك سال و نيم قبل ايجاد شده است.
بارزاني در اواخر ماه مارس سال گذشته ميلادي در ديدار با اعضاي انستيتوي امريكايي خاورميانه موضوع استقلال اقليم را با برگزاري رفراندوم پيوند ميزد اما حالا در اطلاعيه رياست اقليم حرفي از رفراندوم نيست بلكه تأكيد فقط بر تفاهم با دولت مركزي در بغداد و يافتن راه مسالمتآميز است. در واقع، او پرونده استقلال را با سرفصل رفراندوم باز كرد و در اوايل ماه جولاي به پارلمان اقليم رفت تا از نمايندگان آن بخواهد مقدمات برگزاري رفراندوم استقلال را فراهم كنند، هر چند بعد گام به گام از اين درخواست عقبنشيني كرد. يك وجه عقبنشيني بارزاني در مخالفت كشورهاي منطقهاي و فرامنطقهاي با اين درخواست او بود جداي از اينكه موضع ملايم تركيه نشانگر چراغ سبز آنكارا به او بود. يك وجه ديگر در مسائل بعدي بود كه حمله داعش به اقليم و فجايع بعد از آن از مهمترين آن مسائل بود كه گويا بارزاني ترجيح داد در شرايط جنگي و نيازش به مقابله با داعش، حرف از رفراندوم را مسكوت بگذارد. حالا او باز از استقلال ميگويد اما اشارهاي به رفراندوم نميكند با وجود آنكه وضعيت جنگي با داعش به حالت باثبات رسيده و ديگر خطر سال قبل در اربيل احساس نميشود. اين نوع اشاره بارزاني را بايد با توجه به شرايط فعلي عراق و منطقه تحليل كرد چنان كه خودش در همين مصاحبه هم بر اين شرايط انگشت گذاشته ، ضمن اينكه نبايد شرايط داخلي اقليم به خصوص بحران سياسي بر سر تعيين رياست اقليم را ناديده گرفت. او موقعي كه استقلال را از طريق رفراندوم مطرح ميكرد، بيشتر از بغداد به آنكارا و حمايت دولت تركيه به نخست وزيري رجب طيب اردوغان توجه داشت، البته حمايت تلويحي آنكارا را هم با خود داشت. حالا كه اردوغان در قامت رياست جمهوري علم جنگ با كردها و پكك را برافراشته و دامنه جنگ را به شمال عراق هم كشانده است، ديگر بارزاني نميتواند انتظار آن حمايت را از او داشته باشد تا اردوغان بر اساس موضع پوپوليستي مليگراي فعلي مجبور به پاسخ رد نشود. مخالفتكشورهاي منطقه و فرامنطقه با اين رفراندوم هم در شرايط فعلي شديدتر از سال قبل است چراكه اين كشورها در جنگ فعلي با تروريسم و داعش ديگر حاضر به تحمل چالش ديگري از اين دست نيستند. با وجود اين، كارت استقلال براي بارزاني در بازي سياسي داخل اقليم كارايي خود را دارد و به همين جهت است كه او با تمام اين شرايط از اين كارت استفاده ميكند. چندين ماه است كه بحث داغي بين حزب دموكرات بارزاني با ديگر احزاب سياسي بر سر تداوم رياست او بر اقليم درگرفته و با وجود آنكه مدت رياست او در دهم اوت گذشته پايان يافته اما او حاضر به كنارگيري از قدرت نيست. در مقابل، تمام احزاب به جز حزب دموكرات بر سر كنارگيري او از رياست اتفاق نظر دارند چنان كه كاوه محمد، نماينده گوران در مجلس عراق گفته: «جنبش تغيير و ديگر احزاب كردستاني با تصدي منصب رياست اقليم كردستان از سوي هر شخصيت ديگري به غير از بارزاني و حتي انتصاب پسر مسعود بارزاني در اين منصب موافقند.» هفتمين نشست پنججانبه احزاب اقليم متشكل از دموكرات، اتحاديه ميهني، گوران، اتحاد اسلامي و جماعت اسلامي روز يكشنبه 13 سپتامبر برگزار شد اما مثل نشستهاي قبلي بينتيجه ماند چراكه حزب دموكرات بر خلاف چهار حزب ديگر همچنان بر رياست بارزاني اصرار دارد. در اين شرايط است كه بارزاني براي تقويت وجهه داخلي خود بار ديگر موضوع استقلال اقليم را پيش كشيده تا از اين كارت در بازي سياسي با ديگر احزاب استفاده كند. او سعي دارد به اين ترتيب، موضوع استقلال را به ادامه رياست خود گره بزند و احزاب مخالف را با چالش در برابر افكار عمومي در اقليم روبهرو كند. اين كار او آشكارا يك بازي سياسي است بدون آنكه با راهكاري مثل رفراندوم قصد جدي براي رسيدن به استقلال داشته باشد.
