آذرماه سال 1362سرهنگ بابايي كه تا آن زمان پست فرماندهي پايگاه اصفهان را عهدهدار بودند، به سمت معاونت عمليات نيروي هوايي منصوب شدند و به همين خاطر به تهران انتقال يافتند.
ايشان در زمان تصدي فرماندهي پايگاه به كارگران كمك و مساعدت فراوان ميكردند. هنگام خداحافظي، به من كه در آن زمان مسئوليت پشتيباني پايگاه را بر عهده داشتم، سفارش كردند كه از وضع آنها غافل نباشم و مبلغي را كه به عنوان كمك به كارگران ميدهم يادداشت كنم تا در فرصت مناسب به بنده بپردازند. از آن پس هر وقت از تهران به بنده تلفن ميكردند، ميگفتند: به سروان كلاتي بفرماييد مشت علي نقي با شما كار دارد.
«مشت علي نقي» نام يكي از كارگران پايگاه بود و ايشان هر بار نام يكي از كارگران را ميگفتند. اين موضوع براي من معمايي شده بود. تا اينكه در يكي از ديدارهاي كه با ايشان داشتم موضوع را مطرح كردم، ايشان در جواب گفتند: من ميخواهم ببينم كه اگر كارگران پايگاه هم با شما كار داشته باشند شما جوابشان را ميدهيد يا اينكه هر كه درجهاش بالا باشد و پست مناسبتري داشته باشد جواب تلفن را ميدهيد.
راوي: سرهنگ وليالله كلاتي