اين تحقيق بهطور ويژه نشان ميدهد كه اگرچه انسان بهطور مساوي جهشهاي ژنتيكي را از والدين خود به ارث ميبرد- جهشهايي كه باعث ميشود شخصي كه هستيم باشيم و نه شخص ديگر- اما در حقيقت از DNA كه از پدر خود به ارث ميبريم استفاده بيشتري ميكنيم.
اين تحقيق كه در مجله نيچر جنتيكس نيز منتشر شده است كاربردهاي گستردهاي در تحقيقات مربوط به بيماريهاي انسان دارد، بهويژه زماني كه از مدلهاي تحقيق مربوط به پستانداران استفاده شود. مثلاً در بسياري از مدلهاي مربوط به موش كه براي مطالعه بيان ژن مربوط به بيماري ايجاد شده است محققان معمولاً به اين مسئله كه بيان ژن از پدر يا مادر نشئتگرفته است توجهي نميكنند؛ اما تحقيق انجامشده نشان داد كه به ارث بردن جهش نتايج مختلفي را در پستانداران به همراه دارد و درواقع به اين موضوع بستگي دارد كه اين جهش ژنتيكي از پدر يا مادر به ارث برده شود.
فرناندو پاردو- مانوئل دِويلنا دكتراي ژنتيك و استاد دانشگاه كه نويسنده ارشد اين مقاله نيز محسوب ميشود ميگويد: «اين يافته جديد و استثنايي راه را براي انجام تحقيقات كاملاً جديد در حوزه ژنتيك انسان هموار ميكند. ما 95 ژن را شناسايي كرديم كه تحت تأثير مبدأ پيدايش اوليه - كه پدر يا مادر است- قرار دارند. اين ژنها كه ژنهاي مهرشده نام دارند نقش بسزايي در بيماري دارند و تابع اين موضوع است كه ژن مربوطه از پدر يا مادر به ارث برده شود. اكنون ما متوجه شديم كه علاوه بر اين ژنها هزاران ژن ديگر نيز وجود دارد كه تحت تأثير مبدأ پيدايش اوليه قرار دارد.»
نكته اصلي اين تحقيق كولبرتيو كراس است- متنوعترين جمعيت موش ازلحاظ ژنتيكي در دنيا كه توسط دانشگاه نورث كارولينا توليد، نگهداري و توزيع ميشود. موشهاي آزمايشگاهي سنتي از لحاظ تنوع ژنتيكي محدود هستند و درنتيجه در تحقيقاتي كه به جنبههاي مهم بيماري انسان ميپردازد كاربرد محدودي دارد. محققان انواع مختلف موش را پرورش دادند تا تنوع گستردهاي را در ژنوم موشها ايجاد كنند.
طبق تحقيقاتي كه پس از آزمايش روي سه نسل گوناگون موشها صورت گرفت مشخص شد بيشتر ژنهاي مورد آزمايش قرار گرفته بيشتر شبيه پدر است تا مادر و اين براي دانشمندان بسيار شگفتانگيز بود.
منبع:ساينس ديلي
