محمدتقی جهانشاهی مدیر صنایع جهادکشاورزی گلستان با اعلام خبر فوق گفت: میزان اعتبارات صندوق توسعه ملی به 9 طرح صنعتی در استان گلستان اختصاص یافته است.
به گفته ی این مقام مسئول در ۴ ماه نخست امسال نیز بیش از ۴۰ میلیارد و ۸۰۰ میلیون تومان از اعتبارات صندوق توسعه ملی به صنایع تبدیلی استان گلستان اختصاص یافته است.
وی افزود: 13 طرح در بخش صنایع تبدیلی ،آماده و به کارگروه توسعه بخش کشاورزی ارسال شده که میزان اعتبار آن بیش از 27 میلیارد تومان است.
جهانشاهی همچنین گفت: از کمک های فنی و اعتباری که یارانه دارند نیز بیش از 2 میلیارد و 220 میلیون تومان به 5 طرح صنعتی استان گلستان اختصاص یافته است.
وی به ظرفیت های سردخانه ای استان گلستان و نقش آن در صادرات اشاره کرد و افزود: هم اکنون حدود 50 هزار تن ظرفیت سردخانه ای در استان گلستان ایجاد شده و ظرفیت ایجاد 50 هزار تن دیگر نیز وجود دارد.
مدیر صنایع جهادکشاورزی گلستان ادامه داد: ظرفیت سردخانه ای موجود، جوابگوی نیازهای استان گلستان بوده و به خوبی در اختیار بخش صادرات قرار دارد.
وی افزود: ظرفیت خوبی در بخش فرآوری مرکبات در استان گلستان ایجاد شده و 13 واحد فرآوری مرکبات با ظرفیت حدود 90 هزار تن وجود دارد.
به صنایع کمک نکردیم
مدیر صنایع جهادکشاورزی استان با بیان اینکه کارخانه تولید آب میوه در استان گلستان وجود ندارد، افزود: وجود کارخانه تولید آب میوه در گلستان زمانی مقرون به صرفه بوده که قیمت مرکبات 100 تومان یا کمتر از این میزان باشد، در حالی که در بدترین شرایط قیمت مرکبات ما کمتر از 400 تا 500 تومان نبوده، بنابراین راه اندازی و داشتن این کارخانه در استان توجیه ندارد.
این مقام مسئول با اشاره به مشکلاتی که امسال در فروش محصولاتی مانند باقلا و نخودفرنگی ایجاد شده، بیان کرد: امسال گلستان درگیر مشکلات مربوط به بازرگانی نخود فرنگی و باقلا بوده و با اینکه نزدیک به 30 میلیارد تومان در بخش تولید سبزیحات گردش مالی وجود داشته اما نتوانستیم کمکی به صنایع داشته باشیم.
جهانشاهی با اشاره به اینکه مهم ترین علت بروز این مشکل ، وارد نشدن شرکت های بزرگ کشور در زمان خرید بوده زیرا شرکت های بزرگ، امسال به دلیل اینکه محصول خریداری شده سال قبل هنوز در انبارهایشان موجود بوده، خریداری نداشته و مشکلات جدی برای کشاورزان و تولید کنندگان به وجود آمد، افزود: ظرفیت کارخانجات استان گلستان در این بخش نیز روزانه یک تا 3 هزار تن بیشتر نبوده و با توجه به خواب طولانی مدت این محصولات، توان خرید وجود نداشته و از طرفی توان صادرات هم به قدری کم بود که امکان پذیر نبود.
