علیرغم اینکه در سالهای اخیرموضوع محرومیت زدایی و فراهم آوردن امکانات اولیه مناطق روستایی بسیار مورد بحث بوده و اقداماتی در این زمینه صورت گرفته است، اما هنوز هم اهالی برخی روستاها از ساده ترین امکانات رفاهی بی بهره اند، از آن جمله می توان به روستاهای شهرستان نیکشهر واقع در استان سیستان و بلوچستان اشاره کرد که هنوز هم برخی اهالی آن زندگی کپری دارند و آنهایی هم که با زحمت چهاردیواری و سقفی برای خود و خانواده شان ساخته اند نه آب دارند و نه برق! نه از جاده آسفالته بهره ای برده اند و نه حتی از کلاس درس! از بهداشت و امکانات بهداشتی و درمانی هم در این روستاها خبری نیست و بدتر اینکه ظاهرا صدای مظلومانه ساکنان این مناطق به گوش هیچ مسئولی نمی رسد!
استعدادها، در سایه نداری هدر می روند با شروع سال تحصیلی جدید دغدغه تکراری مسئولان روستاهای نیکشهر باز هم از سر گرفته شد و برای رفع مشکلات بیش از ۱۳ هزار دانش آموز دختر و پسر جلساتی تشکیل دادند تا شاید پس از این همه سال بتوانند جای مدارس خشت و گلی را با ساختمان هایی مقاوم عوض کنند و امکانات و فضای مناسبی را برای دانش اموزان فراهم آورند، اما ظاهرا امسال هم تلاش ها بی نتیجه مانده و قرار است کانکس های پیش ساخته جوابگوی شوق بی حد و حصر تحصیل در دانش آموزان این منطقه باشد!
علیرغم وجود استعداد های درخشان در روستاهای نیکشهر و موفقیت های گاه به گاه برخی دانش آموزان نخبه اش در عرصه های مختلف و کنکورهای سراسری و رقابت های علمی، اما مشکلات آموزشی و کمبود فضا و امکانات در اکثر روستاهای این شهرستان همچنان به چشم می خورد و مسئولان این روستاها در هر فرصتی داد سخن سر می دهند؛ بخشدار لاشار از کمبود فضای آموزشی و نبود سالن ورزش در این منطقه گله دارد و از یک دستگاه وانت باری که به عنوان سرویس مدرسه، دانش آموزان دختر دبیرستانی را جابه جا می کند!
بخشدار مرکزی نیکشهر دغدغه کمبود معلم و فضا را عنوان می کند و با انتقاد از تحصیل در فضایی که شایسته آموزش و پرورش نیست ، خواستار تسریع در ارسال کانکس های پیش ساخته می شود.
رئیس شورای اسلامی نیکشهر هم احداث مدارس شبانهروزی پسرانه و دخترانه در مراکز بخشها و دهستانهای پرجمعیت را ضروری عنوان می کند، موضوعی که سالهاست بنا به دلایلی پشت گوش افتاده است!
خلاصه کلام دانش آموزان هر کدام از این مناطق به نوبه خود با مشکلات کوچک و بزرگی دست و پنجه نرم می کنند و در حالی که سال تحصیلی جدید آغاز شده و علیرغم وعده و وعیدها، همه نداری ها امسال هم پابرجاست!
چاه ها خشکید، از لوله کشی هم خبری نیست! تابستان امسال روستاییان نیکشهر هم از بی آبی بی نصیب نماندند و از ۸۷۰ روستای این شهرستان منابع آبی ۴۲۷ روستا از جمله چشمه، آبهای سطحی و رودخانهها و چاههای آب شرب یا به طور کل خشک شده و یا به زودی بی آب می شوند!
در پی شکایات و پیگیری های مداوم مردم این مناطق و البته تکذیب چندین باره مشکلات آنها توسط برخی مسئولان امر بالاخره کار به جایی رسید که قرار شد مناطق کم آب با تانکر آبرسانی شوند که البته سهمیه ای که برای هر خانوار در نظر گرفته می شد، فقط کفاف بخشی از آب شرب را می داد و اهالی برای شستشو و دیگر موارد همچنان در تنگنا قرار داشتند. علاوه بر آن به دلیل گستردگی شهرستان نیکشهر و البته مسافت طولانی و صعب العبور بودن جاده های برخی روستاها ، تانکرها هم از پس آبرسانی برنیامدند! و برخی مناطق، تابستان را با تشنگی گذراندند و از شواهد پیداست ناچارا باید ماه های آتی را هم چون گذشته سپری کنند!
با وجود اینکه برخی از روستاهای این منطقه از شبکه آب روستایی برخوردارند اما متاسفانه به دلیل فرسوده بودن این امکانات عملا مشکلی از مردم حل نمی کنند.
تا آنجا که طبق اظهارات مدیر آب و فاضلاب روستایی شهرستان نیکشهر، در سطح روستاهای شهرستان ۱۹۰روستا از ابتدا تاکنون شبکه آب دارند که بیش از ۴۵ تا ۵۰ درصد فرسوده و بیش از ۲۰ تا ۳۰ سال پیش کار شدهاند و اکنون از کار افتادهاند و نیاز جدی به بازسازی دارند. ۸۲ روستای شهرستان نیکشهر با مهار آب چشمه توسط ۳۹۰ کیلومتر لوله آبرسانی میشوند و در حال حاضر ۲۱۰ کیلومتر از این لولهها شکسته و ترکیده، فرسوده و غیرقابل استفاده هستند و مهار آب چشمهها و رفع نواقص، اعتبار خاص خود را می طلبد.
بدیهی است در منطقه ای که بیش از یک دهه با خشکسالی دست به گریبان بوده و خسارات بسیاری متحمل شده باید اقدامات اساسی تری صورت گیرد و اعتبارات بیشتری اختصاص یابد.
نماینده مردم ایرانشهر، سرباز، نیکشهر و دلگان در مجلس شورای اسلامی تنها راه نجات از بحران بیآبی و مقابله با شیوع بیماریهای وبای التور و...را اختصاص اعتبار لازم برای تامین آب شرب سالم و بهداشتی روستاییان این منطقه دانست و از مسئولان خواست با احداث سد بر روی رودخانههای این شهرستان و اختصاص اعتبار لازم برای ناوگان آبرسانی سیار و افزایش تانکرها، اختصاص بودجه خشکسالی ، اختصاص تانکر ثابت، حفر چاههای عمیق در بخش لاشار و حفر چاه نیمه عمیق در سایر نقاط روستایی شهرستان، اختصاص لوله برای انتقال آب چشمهها و احداث مجتمعهای آبرسانی روستایی به مشکلات و نگرانیهای روستاییان نیکشهر پایان دهند.
محمد سعید اربابی با بیان اینکه در صورت ادامه این روند و تعلل بیش از این تا ۱۵ سال دیگر مشکل بی آبی مردم حل نخواهد شد افزود: مردم منطقه مجبور هستند از آبهای سطحی باقیمانده و آب ناسالم چشمه، رودخانه، قنات و چاههایی که خودشان حفر کردهاند، استفاده کنند.
با این حساب سلامتی مردم بیش از پیش در معرض تهدید قرار دارد و دیگر تعلل روا نیست!
از روشنایی هم سهمی نداریم! علاوه برتامین آب شرب، راه های آسفالته و رفع کمبود مدرسه و فضای آموزشی، توسعه برق روستایی نیز یکی دیگر از نیازهای ضروری روستاییان جنوب استان سیستان و بلوچستان است.
صدها روستای جنوب سیستان و بلوچستان با وجود ۱۰۰ خانوار جمعیت همچنان از نعمت برق محرومند و در گرمای بیش از ۴۰ درجه سانتیگراد، به علت افت ولتاژ برق در بیشتر روزهای سال، زندگی طاقت فرسایی را سپری می کنند. توسعه برق روستایی در روستاهای جنوب استان به مشکلی بزرگ و لاینحل تبدیل شده و به دلیل نبود اعتبارات، هزاران خانوار روستایی در روستاهای برقدار به فاصله چند تیر برق در خاموشی بسر میبرند و فقط نظارهگر روشنایی خانه همسایه هستند که در کمتر از ۱۰۰ متری آن زندگی میکند.
بنا به گفته مسئولین امر ۸۸ روستای نیکشهر به دلیل تصرف اراضی ملی از سوی ساکنین و مشخص نبودن وضعیت منزل مسکونی آنان فاقد برق هستند و گویا بنیاد مسکن باید با طی مراحل قانونی زمینها را تملک و به مردم واگذار کند.
