جاری شدن مداوم سیل و نابودی هرساله محصولات کشاورزی و باغهای انگور و گردو و بادام، داستان تکراری زندگی اهالی روستای "فرحدین" است. روستایی واقع در خراسان شمالی که ۷۵ خانوار را در خود جا داده و هر سال حاصل دسترنج و زحمت مردمش طعمه سیلاب می شود و علاوه برنابودی گندم، جو، پنبه، عدس، لوبیا و چغندر و باغات میوه و حتی زمین های کشاورزی، رفت و آمد ساکنین به خارج از روستا را نیز غیر ممکن می کند چرا که بروز این سیل های مداوم منجر به تخریب پل های ارتباطی روستا شده و پس از گذشت چند روز از سیل نیز افزایش آب رودخانه مشکلاتی را جهت رفت و آمد مردم ایجاد می کند.
رودخانه، زمین ها را می بلعد
روستاهای خراسان شمالی هر سال در مواقع بارندگی، در معرض سیلاب های فصلی قرار می گیرند و در این بین روستای فرحدین در ۱۰۰ کیلومتری مرکز این استان، در مسیر جاری شدن سیلاب های راز، پشنده، گیونیک و قوش تپه قرار دارد و تمام سیلاب های این مناطق ناگزیر باید از رودخانه این روستا بگذرد. به علت رسوبی بودن خاک حاشیه رودخانه فرحدین و کم توجهی مسئولان در مهار این سیلاب ها، با جاری شدن هر سیل، عرض رودخانه گسترش یافته و در برخی مسیرها به بیش از ۲۵۰ تا ۳۰۰ متر افزایش می یابد. ازاین رو، برخی از قطعات زمین های حاصلخیز و پر محصول که در حاشیه رودخانه قرار دارد به طور کامل از بین می رود و به رودخانه تبدیل می شود و در صورتی که فکری به حال این مسئله نشود قطعا طی سالهای آینده از زمینهای مرغوب و حاصلخیز این روستا چیزی باقی نخواهد ماند.
یکی از کشاورزان فرحدین با اشاره به تکرار مداوم بروز سیلاب های فصلی در روستاهای استان از کوتاهی مسئولان گله کرده و گفت: با افزایش بارندگی و بالا آمدن آب رودخانه ها، این آب ها بدون استفاده از روستاها می گذرد، در صورتی که اگرمسئولان با بستن بندهای خاکی و یا سد این آب ها را جمع آوری کنند علاوه بر جلوگیری از خسارت سیلاب، آب کشاورزی مورد نیاز منطقه نیز تأمین و توان کشاورزان و بازدهی محصولات افزایش خواهد یافت.
از پل خبری نیست!
چند سال قبل، در اثر جاری شدن یکی از همین سیل های تکراری، پل ورودی روستا تخریب شد و رفت و آمد روستاییان را با مشکل روبرو ساخت. پس از تخریب پل به دلیل ضرورت، با پیگیری های مردم، بهسازی آن آغاز شد اما پس از گذشت چند روز، بنا به دلایل نامعلومی مسئولان دست از کار کشیدند و پل نیمه کاره رها شد!
بنا به گفته یکی از اهالی، جاری شدن سیل راه های ارتباطی روستا را برای مدت زیادی مسدود می کند و در چنین مواقعی اگر بیماری در روستا باشد یا به هر دلیل نیاز به ورود و خروج از روستا باشد به ناچار باید تا فروکش کردن جریان سیل منتظر ماند.
در این خصوص دهیار روستای فرحدین با بیان اینکه تاکنون هیچ پل ارتباطی روستا با خارج از منطقه احداث نشده گفت: با توجه به وجود تنها یک پل ارتباطی جهت اتصال روستا به خارج از منطقه، این پل با گذشت سالها هنوزمورد احداث و مرمت قرار نگرفته است. موسی حقبین ادامه داد: تاکنون بیش از یک میلیارد ریال برای احداث این پروژه هزینه شده است که به علت توقف پروژه در هر مرحله و بروز سیل این اعتبارات هدر میروند.
طی چند سال گذشته پل بتنی به صورت نیمه تمام در محل مذکور احداث شده که بر اثر بروز سیل، دیوار ساحلی آن از بین رفت. این پل که در آن زمان تنها دارای مشکل عدم وجود دیوار ساحلی بود، بر اساس بازدیدهای کارشناسان راه و ترابری در سال ۸۳ ، فرسوده اعلام شد و باز هم روز از نو!
تراکتور در نقش پل!
پس از تخریب پل ورودی روستا و بی نتیجه ماندن عملیات بهسازی و هدر رفتن اعتبارات فراوان، اهالی این روستا که تنها راه ارتباطی شان مسدود شده بود با مشکلات فراوانی روبرو شدند که از آن جمله می توان به سختی عبور دانش آموزان فرحدینی که برای ادامه تحصیل در مقاطع بالاتر باید به روستاهای مجاور می رفتند، اشاره کرد.
تمام دانشآموزان برای رسیدن به سرویس های ابتدای جاده و رفتن به روستاهای اطراف، ناگزیرند سوار بر تراکتور شوند و از عرض رودخانه بگذرند. دهیار روستای فرحدین با تایید این مشکل به درخواست خریداری پل فلزی برای رفع این مورد اشاره کرد و گفت: پس از گذشت سه سال این پل خریداری و طی سه سال گذشته نصب شد اما به دلیل پی کم این پل در کف رودخانه، با بروز سیل کوچک چند هفته گذشته پی این پل نیز از بین رفت!
