تضعیف اعتقادات دینی در جامعه پی آمد فرهنگی بدحجابی در جامعه است

رفتارهای اجتماعی معجونی از آن‏چه جامعه از علم و دانش، باورها و مسائل اخلاقی کسب می‏کند و قوانينی است که از دين و آيين افراد سرچشمه می‏گيرد. در کنار اين‏ها، برخی رسوم و عادات اجتماعی، در طول زمان سهم بسياری در شکل‏گيری فرهنگ آن جامعه دارند که هسته اصلی حيات اجتماعی را به وجود می‏آورند و در الگوهای رفتاری و هنجارهای فردی و اجتماعی بسيار تأثيرگذارند.
بدحجابی از مسائلی است که سلامت فرد و جامعه را تهديد می‏کند. پوشش نامناسب پی‏آمدها و آثار جبران ناپذيری در فرهنگ، اخلاق، اعتقاد، اقتصاد وامنيت جامعه دارد که گاه مسيری انحرافی و بازگشت ناپذيری پديد می‏آورد.
بدحجابی عدم آگاهی و جهل نسبت به تأثیرات حجاب است و عدم آگاهی نسبت به حجاب است که گروهی را بدحجاب کرده و میتوان گفت که گروه محدودی هستند که از روی عمد این ناهنجاری را دارند.
هرانسانی نسبت به کرامت و عزت خود حساس است مگر اینکه از روی جهل به این کرامت لطمه وارد کند که باید این جهل برطرف شود و این امر جز با بالابردن آگاهی مردم در مورد فرهنگ ناب محمدی میسر نمی شود.
فرهنگ هر جامعه‏ای از جنبه‏های گوناگونی تشکيل يافته است. جنبه‏های هنجاری فرهنگ جامعه، از ارزش‏ها و قواعد خاص رفتاری تشکيل می‏شود. هنجارها نشان می‏دهند که چه چيزی ارزش و ضد ارزش است؛ مانند شيوه‏های پوشش برگرفته از فرهنگ آن جامعه. تلقی بد از بدحجابی، باور به ارزشی بودن حجاب و پوشش و قضاوت درست درباره حجاب، در زندگی اجتماعی و فرهنگی تأثير بسزايی می‏گذارد.
هر جامعه‏ای در پی آن است که به ارزش‏های خود پابندد و جامعه خود را از فرهنگ‏های بيگانه مصون نگه دارد تا افراد از سلامت و ثبات لازم برخوردار باشند. چنين جامعه‏ای سريع‏تر می‏تواند به اهداف خود برسد و آرمان‏های خود را عملی سازد. بنابراين، استعمارگران در جايی که ببينند جامعه‏ای مطابق با منافع، اهداف و خواسته‏های آنها پيش نمی‏رود. برای رسيدن به منافع خود و چپاول آن، غيرمستقيم طرح‏هايی می‏ريزند تا افراد را مشغول و سرگرم کنند و به اهداف شوم خود برسند. مانند ترويج بدحجابی و بی‏حجابی است.
در جامعه‏ای که حجاب، متانت، عفت و حيا ارزش تلقی می‏شود، زن پايه‏های اين ارزش را از رفتار و کردار خود، به بينش و باور خويش سرايت می‏دهد و از طرفی نه‏تنها زنان ديگر بلکه مردان را نيز به ارزش‏های جامعه متوجه می‏سازد و جامعه را به سلامت و ارزش‏های واقعی سوق می‏دهد. اما اگر زن،روش‏ها و منش‏های خود را تغيير دهد و به خودنمايی و آرايش‏های ظاهری بپردازد، ارزش‏هايی چون حجاب و حيا و وقار را خدشه‏دار می‏کند و خود و اجتماع را به تباهی و فساد و بالاخره به ضدارزش‏ها می‏کشاند.
آثار و پی‏آمدهای فرهنگی بدحجابی در جامعه شامل وازدگی در برابر فرهنگ بيگانه، سلطه بيگانگان و تأمين منافع آنان، گسترش فساد و تباهی، افت تحصيلی -آموزشی و تضعيف اعتقادات دينی در جامعه می باشد.
جامعه‏ای که در سطح بالايی از باورهای دينی باشد، در سايه ايمان، در برابر بسياری از آسيب‏ها مصون می‏ماند و دشمنان نمی‏توانند در صفوف آن رخنه کنند و نقشه‏های آنان نقش بر آب می‏شود. اين جامعه که دل به خدا سپرده و سرانجام زندگی را رسيدن به خالق خود می‏داند، دل به ديگری نمی‏سپارد و عقايد خود را متزلزل نمی‏کند. در اين جامعه، حجاب و پوشش جزء احکام مسلم دين و مذهب به شمار می‏رود و زنان حاضر نمی‏شوند خود را به زينت‏های زودگذر و دنيايی مزين کنند و در پرتو آن عقايد ديگران را متزلزل نمايند و خود نيز زمينه‏ساز فساد در جامعه شوند.
تظاهر به بدحجابی نشانه پای‏بند نبودن و بی‏مبالاتی فرد به احکام و اعتقادات اسلامی است؛ زيرا زنان با بدحجابی، چشم‏های هوس‏آلود را متوجه خود می‏سازند و پايه‏های ايمانی مردم را سست می‏کنند و جامعه را به فساد می‏کشانند. «هيچ راهی برای امريکا و ابرقدرت‏ها بهتر از اين نيست که بدون جنگ و کشتار و بدون اين‏که پولی خرج کنند و حساسيتی ايجاد نمايند، ايمان را از دل‏های مردم بدزدند و بزدايند. اين کار به سادگی انجام می‏شود؛ با فيلم‏ها، نمايش‏نامه‏ها و چيزهايی از اين قبيل به نام پيشرفت علم و... هيچ راهی بهتر و موفق‏تر از اين وجود ندارد.» و می‏دانيم که باورها و ايمان‏های راسخ نقش بسزايی در بالندگی زندگی جامعه ايفا می‏کنند و زمانی که ايمان به سستی گرايد، نفوذ دشمن و به انحراف کشيدن آن جامعه به راحتی صورت می‏پذيرد.
اگر بدحجابی در جامعه ای رواج پيدا کند، چشم و هم چشمی‏ها و ارائه هر چه بهتر زينت‏آرايی، تمامی نخواهد داشت و زنان سعی می‏کنند تا چشمان بيشتری را متوجه خود سازند و در معرض ديد همگان قرار گيرند و اين امر تمامی نخواهد داشت تا جايی که تمام افراد جامعه را آلوده سازد. در نتيجه، ناامنی نه تنها دامان خود بدحجاب را می‏گيرد بلکه خيلی سريع به اجتماع سرايت می‏کند و جامعه را از فعاليت‏های سالم باز می‏دارد.
بسياری از کجروی‏های گوناگون اجتماعی مانند مدگرايی، شورش‏ها و درگيری‏های خيابانی، ناهم‏نوايی اجتماعی و آزارهای جنسی، از بدحجابی و بی‏هويتی اجتماعی سرچشمه می‏گيرند.
زنان بدحجاب که به نمودهای ظاهری و تجمل و تنوع می‏پردازند و هر روز به سراغ اسباب آرايش و زيورآلات جالب‏تر و کفش و لباس شيک‏تر می‏روند، از سرمايه‏های معنوی محرومند و جمال معنوی برای آنان نامفهوم است. اينان کمبود خويش را بدين‏گونه جبران می‏کنند و عطش شخصيت‏يابی را از اين طريق فرومی‏نشانندو در واقع بدحجابی، ارزش‏های راستين دختران را تحت‏الشعاع ظواهر جنسی‏شان قرار می‏دهد و آنان را فدای هرزگی‏ها و هوس‏رانی‏های شيادان می‏سازد. بدحجابی ارزش زن را از بين می‏برد و او را تا حد يک کالا پست می‏کند.
یکی دیگر از آثار بدحجابی در جامعه ، کشیده شدن جامعه به بی بند و باری است که زمينه‏ساز بسياری از زشتی‏های اخلاقی می باشد. وقتی به پوشش و متانت بی‏اعتنايی می‏شود، مسائل اخلاقی ديگر هم از جامعه رخت بر می‏بندد. بدلباسی، بداخلاقی به دنبال دارد، چنان‏که مدپرستی، هواپرستی می‏آورد. جامعه‏ای که هر روز مد جديدی را به شکل‏های گوناگون بپذيرد، دچار بسياری از بيماری‏های اخلاقی چون غرور، تکبر، عصيان، قساوت قلب و فخرفروشی خواهد شد.
زنان بدحجاب در محل کار، به دليل خودآرايی و خودنمايی، تمرکز فکری لازم را از دست می‏دهند؛ در حالی که لازمه کار و تلاش جدی در محل کار، حضور قلب و تمرکز حواس است. زن با بدحجابی و آرايش، نه تنها به کار جدی نمی‏پردازد، بلکه نيروی کارآمد ديگران را نيز دچار سستی و رکود می‏سازدو خانواده‏هايی که غيرت دينی بالايی دارند،از حضور دختران و زنان خود در چنين جامعه‏ای نگران هستند و نخواهند گذاشت حضور پرشور آن‏ها در فعاليت‏های اجتماعی جلوگيری می‏کنند. در نتيجه، جامعه ضرر خواهد کرد و بخش بزرگی از نيروهای کاری را از دست خواهد داد.
اختلال روحی و روانی از دیگر آثار ناگوار بدحجابی در جامعه است. برخی از دختران و زنان، بر اساس نياز ذاتی خود برای جلب رضايت محيط و توجه بيشتر بينندگان، به خودآرايی و جلوه‏گری و ارائه پوشش غيرمتعارف می‏پردازند و افکار خود را در بعد تمايلات و تخيلات موهوم، تقويت می‏کنند. بنابراين، پوشش و حجاب ناقص فشارهای فراوانی را بر روح و روان افراد وارد می‏سازد. چنين افرادی هميشه در پی آنند که خود را به گونه‏ای ارائه دهند که افکار و نگاه‏های آلوده و هوس‏انگيز را به خود جلب کنند و شخصيت خود را با خواسته‏های ديگران همگون سازند. اين خواسته‏ها محدود نيست و وقتی دختران نتوانند خود را مطابق خواست‏ها ارائه دهند. افراد جامعه ثبات روحی و روانی خود را از دست می‏دهند و اميدها و آرزوها به نااميدی می‏گرايد.
بنابراين، برای حفظ نظام خانواده و به وجود آوردن محيطی سالم و فرزندان پاک رعايت حجاب ضروری است و بايد بالاترين امنيت، يعنی امنيت ناموسی، در خانه حاکم شود. از طرفی بديهی است، اگر خانواده سالم باشد و پوشش را رعايت کند، جامعه که از اجتماع خانواده‏ها تشکيل شده، سالم و پايدار خواهد ماند. در جامعه‏ای که بيشتر اعضای آن را جوانان تشکيل می‏دهند بايد در برابر اين فرآيند حساس‏تر باشند؛ زيرا جوانان در برابر مناظر شهوت‏انگيز و تهييج‏کننده، زودتر تحريک می‏شوند و چنين مناظری عامل مهمی در سوق دادن آنان به فساد خواهد شد. در نتيجه، نيروی فعال اجتماع به راه‏های فساد و تباهی کشانده می‏شوند و به جامعه ضربه جبران‏ناپذيری از جهات اقتصادی مادی، اجتماعی و اخلاقی وارد خواهد شد.
«آمارهای قطعی و مستند نشان می‏دهد که با افزايش بی‏حجابی و بدحجابی در جهان، طلاق و از هم‏گسيختگی زندگی زناشويی در دنيا به طور مدام بالا رفته است؛ چرا که «هر آن‏چه ديده بيند دل کند ياد» و هر چه دل در اين‏جا يعنی هوس‏های سرکش، بخواهد، به هر قيمتی باشد به دنبال آن می‏رود و به اين ترتيب هر روز دل به دل‏بری می‏بندد و با ديگری وداع می‏گويد».
وجود ماهواره ها که ضداخلاق و مایه فساد در جامعه هستند نیز بی تأثیر در بدحجابی نیست و هدف دشمن از راهاندازی ماهواره، دور کردن انسانها از خدا و سوق دادن به سمت شیطان است و بر این اساس ماهواره ها که موج بیبند و باری را ترویج می دهند نقش مخربی را در جامعه دارند.
برای جلوگیری از این معضل باید سطح آگاهی مردم را بالا ببریم و جایگاه و کرامت زن، در جامعه اسلامی را برای آحاد مردم مشخص کنیم.
با طرح فلسفه پوشش اسلامي مي توان افراد علاقمند به اسلام و انقلاب را متقاعد ساخت که مساله بد‌حجابي اختلاف نظر بر ظاهر شدن و نشدن چند تار مو نيست، بلکه اين نمادي از شکل‌گيري بيمار‌ي‌‌هاي مزمن و خطرناک در لايه‌هاي پنهان جامعه بوده و لازم است دلسوزان عرصه فرهنگ ابتدا خود به اين پديده واقف شوند و آنگاه ساير نخبگان عرصه‌هاي سياسي، اقتصادي و اجتماعي را بيدار سازند.
طرح فهرستي طولاني از آسيب‌ها و پيامد‌هاي بدحجابي به تنهايي، مشکل‌گشاي تصميم‌گيري‌ مديران نيست و آنچه ضرورت دارد؛ طرح راهکارهاي کاربردي با نگرشي آسيب‌شناسانه به پيامد‌هاي رشد بد‌حجابي و متناسب با ريشه‌هاي بروز اين پديده است.
به اميد روزی که بتوان جامعه را به زيور عفاف و حجاب مزين کرد و از بدحجابی رهانيد.