
در حالی که فرماندهان اصلی طالبان تحت فرمان امریکا و بهویژه انگلستان هستند، دولت حامد کرزای با حمله به پیادهنظام این گروه شبهنظامی در استان بغلان(در مسیر ترانزیتی تاجیکستان- قندوز- کابل) اعلام پیروزی کرده و پیوستن 21 عضو غیراصلی طالبان به دولت را دستاوردی بزرگ ارزیابی میکند. این در حالی است که شبه نظامیان طالبان با فرا رسیدن سرما در اواخر مهرماه هر سال به پناهگاههای خود در کوهها میروند و در اوایل بهار به دشت بازمیگردند و عملیات نظامی انجام میدهند. هنوز از یادها نرفته که سال گذشته در همین ایام، امریکا با تبلیغات بسیار به استان هلمند حمله و با گرفتن این منطقه اعلام پیروزی کرد اما آگاهان همان زمان گفتند که فرماندهان اصلی طالبان از سوی انگلستان و ISI پاکستان از حمله امریکا مطلع شده و از صحنه گریختهاند و کسانی که با امریکا می جنگند مشتی پیادهنظام بیخبر از همه جا هستند.
حملات ارتش افغانستان که با همراهی اشغالگران انجام میشود بیش از آنکه علیه طالبان باشد، بر ضد مردم بیگناه غیرنظامی است که قربانی مطامع امریکا و انگلیس میشوند.
در حالی که نمایش مذاکره بین افراد درجه دو طالبان با دولت کابل و امریکا در جریان است، دولت کابل تلاش میکند مسیر ترانزیت قندوز- کابل را که از لابهلای ارتفاعات بیش از چهار هزار متری هندوکش میگذرد امن سازد تا تجهیزات ناتو راحتتر انتقال یابد. در همین حال، مردم افغانستان در عملیاتی تحت عنوان «نوروز» کشته میشوند تا خاطرهای تلخ از «نوروز» برای فرزندانشان باقی بماند. وقتی خوب مینگریم دستان تفرقهافکن انگلیس را در پشت این حملات میبینیم که برای ریشهکنی طالبان نیست بلکه در جهت ایجاد اختلاف بین افغانها و فرهنگ ایشان است. اگر طالبان دوست القاعده نباشند اشغالگران به چه بهانهای در افغانستان بمانند؟!