جوان آنلاین: تا جایی که یادم است از قدیم تا امروز از دوران سربازی با واژههایی مثل «دوره خدمت»، «خدمت اجباری»، «اجباری» یا «نظام وظیفه» یاد میکردهاند. در عین حال در میان عامه این عبارتها رایج بود که «خدمت میروی مرد میشوی» یا «تا سربازی نروی مرد نمیشوی.» به راستی هم سربازی و نظم و انضباط آن آدم را مرد میکند، ولی واقعیت این است که باید این ایام را یک توفیق اجباری بدانیم تا خدمت اجباری. دوران سربازی در حقیقت گذار از «فرزندی» به «مردانگی مسئولانه» است. پس باید گفت این دوران برای خود سرباز میتواند سرشار از تجربهها و آوردههای ارزشمند باشد، اما در این میان خانوادهها و به خصوص مادرها که بالطبع نگران فرزند دردانه خود هستند، باید نگرش، رفتار و گفتار خود را از دلتنگی و اضطراب به حامی و مشوق تغییر دهند. خیلی فرق است بین والدینی که به فرزند سرباز خود میگویند «میروی و زود تمام میشود» تا پدر و مادری که میگویند «میروی تا یاد بگیری چطور روی پای خودت بایستی» و در واقع نگاه خود را از «دوری» به «مأموریت رشد» تغییر میدهند و همین نگاه را به فرزند خود انتقال میدهند. پس بهتر است «خدمت اجباری» را به «خدمت افتخاری برای جامعه» تغییر دهیم. سربازی را معادل «امنیت و بقای وطن» بدانیم. فرزند محله را مدافع مرز، قهرمان جامعه و حتی قهرمان زندگی خودش بدانیم. در آستانه چهارم مهر، روز سرباز و در ایامی که یادآور حماسهآفرینی سربازان میهن در هشت سال دفاع مقدس است، در ایامی که سربازان فداکار همچنان در دفاع از مرز و بوم و نوامیسمان رزمآفرینی میکنند، اگر هم اندکی شائبه و تردید درباره سربازی فرزند خود داریم، دلمان را روشن کنیم و بدانیم که جوانان سرباز تمام خانوادهها، همگی فرزندان سربلند میهنمان هستند و سربازی بهترین محمل برای بزرگ شدن و مردشدن آنان است.
