جوان آنلاین: ۲۷ شهریور همزمان با روز بزرگداشت استاد محمدحسین شهریار، در تقویم ملی کشورمان روز شعر و ادب فارسی نامگذاری شده است. بیتردید این نامگذاری ضمن پاسداشت جایگاه شهریار در عرصه شعر و ادبیات ایران، تأکیدی بر نقش و اهمیت گنجینه ادبی کشورمان در هویتبخشی به فرهنگ ایران و ایرانی است؛ هویتی که با انتقال درست آن به نسل جوان میتوان حیات شعر و ادب فارسی را تداوم و غنا بخشید و در عین حال از فرسایش و فراموشی آموزههای اصیل متون منظوم و منثور کهن جلوگیری کرد. پرسش این است که چرا نسل جوان روز به روز با شعر و ادب فارسی بیگانه میشود، تا جایی که حتی خیلی از جوانان تحصیلکرده نیز نمیتوانند یک بیت شعر را درست بخوانند، چه رسد به آنکه معنا و مفهوم آن را به درستی درک کنند! آیا بیگانگی با آثار شاخص شعر و ادب فارسی نسل جوان ما را از هویت فرهنگ بومی دور میکند و تبعات و آثار این موضوع چه خواهد بود؟ تأثیر مثبت و منفی فضای مجازی در این زمینه چیست و چگونه میتوان از ظرفیتهای نوین در این زمینه بهره جست؟ چگونه جوانان را به مطالعه و انس با آثار شعر و ادب فارسی ترغیب کنیم و نقش رسانهها، آموزش و پرورش و نهادهای فرهنگی مثل فرهنگسراها در این زمینه چیست؟ بیتردید فاصله گرفتن نسل جوان از میراث ادبی، صرفاً یک مسئله فرهنگی نیست، بلکه میتواند تبدیل به یک «شکاف هویتی» شود و به مرور نسلهای تازه را از اصالت خود دور کند. پس ضروری است میراث ادبیمان را با شیوههای روزآمد به نوجوانان و جوانان عرضه کنیم تا دیگر شاهد خاک خوردن گنج ادبیات در کنج کتابخانهها نباشیم.
