جوان آنلاین: هنوز هم وقتی محرم از راه میرسد، خاطره شبهای کودکی در ذهنم زنده میشود. یادم هست مادرم در یکی از شبهای محرم دست مرا گرفت و به هیئت محل برد. جمعیت زیادی آمده بودند. صدای روضه میآمد و همه آرام و با احترام گوش میدادند. در راه بازگشت از او پرسیدم: «چرا همه اینقدر امام حسین (ع) را دوست دارند؟» مادرم لبخندی زد و گفت: «چون امام حسین (ع) راه درست زندگی کردن را به ما یاد داده است.»
آن روز شاید معنای حرف مادر را به خوبی نمیفهمیدم، اما امروز بیشتر از گذشته باور دارم که عاشورا فقط یک حادثه تاریخی نیست، یک مدرسه تربیتی است که میتواند مسیر زندگی فردی، خانوادگی و اجتماعی ما را روشن کند.
اگر بخواهیم خانوادهای حسینی داشته باشیم، پیش از هر چیز باید بدانیم که خانواده حسینی صرفاً خانوادهای نیست که در مراسم عزاداری شرکت میکند یا پرچم سیاه بر در خانه میزند. اینها ارزشمند و محترم هستند، اما خانواده حسینی در رفتار و سبک زندگی خود نیز از مکتب امام حسین (ع) الهام میگیرد.
یکی از مهمترین ویژگیهای چنین خانوادهای، محبت و صمیمیت است. در واقعه عاشورا، با وجود همه سختیها و مصیبتها، جلوههای زیبایی از محبت خانوادگی دیده میشود. پدری که نگران فرزندان خود است، فرزندانی که با عشق در کنار پدر میایستند و خانوادهای که در سختترین شرایط نیز یکدیگر را تنها نمیگذارند. خانواده حسینی خانوادهای است که اعضای آن پناهگاه عاطفی یکدیگر هستند.
ویژگی دیگر، تربیت بر پایه مسئولیتپذیری است. امام حسین (ع) به ما آموخت که انسان در برابر حق و باطل بیتفاوت نباشد. در خانواده حسینی، فرزندان تنها برای موفقیت فردی تربیت نمیشوند، بلکه میآموزند نسبت به دیگران، جامعه و سرنوشت اطراف خود نیز احساس مسئولیت داشته باشند.
صداقت و حقمداری نیز از ارکان مهم خانواده حسینی است. عاشورا به ما یاد میدهد که گاهی حفظ حقیقت هزینه دارد، اما هیچ ارزشی بالاتر از ایستادگی بر حق نیست. فرزندانی که در فضایی آکنده از صداقت رشد میکنند، در آینده نیز اعتماد و سلامت اخلاقی را با خود به جامعه میبرند.
در کنار این ویژگیها، امید جایگاه ویژهای دارد. شاید در نگاه نخست عاشورا سراسر اندوه به نظر برسد، اما در عمق خود پیام امید، مقاومت و پیروزی حقیقت را به همراه دارد. خانواده حسینی خانوادهای است که در برابر مشکلات زندگی ناامید نمیشود و به فرزندان خود میآموزد که سختیها پایان راه نیستند.
امام حسین (ع) در روایات با عنوان «مصباح الهدی و سفینه النجاه» معرفی شده است؛ چراغ هدایت و کشتی نجات. این تعبیر تنها برای لحظات خاص زندگی نیست. هر خانوادهای که در مسیر محبت، مسئولیتپذیری، صداقت، عدالت و امید حرکت کند، در حقیقت خود را به این چراغ هدایت نزدیک کرده و سوار بر کشتی نجات حسینی شده است.
امروز جامعه بیش از هر زمان دیگری به خانوادههایی نیاز دارد که ارزشهای عاشورا را از سطح شعار به متن زندگی بیاورند. خانوادههایی که فرزندانشان در کنار عشق به امام حسین (ع)، درس مهربانی، آزادگی، وفاداری و دفاع از حق را نیز بیاموزند. چنین خانوادهای نه تنها خود از برکات مکتب حسینی بهرهمند میشود، بلکه میتواند منشأ خیر و امید برای جامعه نیز باشد.
