جوان آنلاین: انتشار گسترده تصاویری از یک فساد سازمانیافته در جزیره کیش بار دیگر پرسشهای جدی درباره سطح نظارت و کارآمدی سازوکارهای مسئول در این منطقه را به میان آورد، جزیرهای که در جنگ سوم تحمیلی با ایستادگی مردمانش نماد مقاومت به شمار میرفت، اکنون در معرض آسیبهایی قرار گرفته که نهتنها چهره اجتماعی آن را مخدوش میکند، بلکه میتواند پیامدهای عمیقتری در ساحت فرهنگی و امنیت روانی جامعه بر جای بگذارد. آنچه در این تصاویر دیده میشود صرفاً یک تخطی محدود از هنجارهای متعارف و بیحجابی ساده نیست بلکه جلوهای آشکار از رفتارهایی است که بهصورت عریان و بیپرده با چارچوبهای اخلاقی و عرفی جامعه در تعارض قرار دارد و به صورت گسترده ترویج برهنگی و بیبند و باری را کرده و همین امر ضرورت واکنش دقیق، هوشمندانه و بهموقع نهادهای مسئول را دوچندان میکند.
به گزارش مهر، در این میان آنچه بیش از خود واقعه اهمیت مییابد نحوه شکلگیری، سازماندهی و بهویژه انتشار هدفمند این محتواست، چراکه تجربههای پیشین نشان داده است برخی جریانها میکوشند از چنین رخدادهایی نه صرفاً بهعنوان یک ناهنجاری اجتماعی بلکه بهمثابه ابزاری برای ایجاد شکاف، تحریک افکار عمومی و تعمیق دوقطبیهای کاذب در راستای از بین بردن اتحاد مقدسی که حول دفاع از مام وطن و خون پاک رهبر شهیدمان شکل گرفته است بهرهبرداری کنند.
از این منظر مسئله تنها به سطح رفتار چند فرد محدود نمیشود، بلکه باید با نگاهی دقیقتر به لایههای پنهان ماجرا احتمال وجود اهداف هدایتشده و برنامهریزیشده را نیز مورد توجه قرار داد. بیتردید جامعهای که هنوز داغ فقدان فرزندان خود در مسیر دفاع از ارزشها و تمامیت سرزمینی را بر دل دارد، نسبت به چنین تحرکاتی حساس است و هرگونه غفلت در مدیریت آن میتواند سرمایه اجتماعی و انسجام ملی را با آسیب مواجه سازد.
از سوی دیگر تکرار چنین وقایعی این گزاره را تقویت میکند که برخوردهای پیشین یا بهاندازه کافی بازدارنده نبودهاند یا در اجرا با کاستیهایی مواجه شدهاند؛ چرا که اگر در مواجهه با نمونههای مشابه گذشته مانند ماراتن کیش اقداماتی قاطع، عادلانه و مبتنی بر قانون صورت میگرفت، احتمال بروز مجدد چنین صحنههایی به حداقل میرسید. در عین حال تفکیک میان سطوح مختلف این ماجرا نیز ضروری است شرکتکنندگانی که ممکن است از سر غفلت درگیر یک رفتار نادرست شده باشند، با طراحان و برگزارکنندگانی که احتمالاً با نیت و برنامهای مشخص اقدام به تدارک چنین رویدادهایی میکنند، یکسان نیستند و طبیعتاً نوع مواجهه با هر یک نیز باید متناسب، دقیق و مبتنی بر موازین حقوقی باشد.
در نهایت آنچه اهمیت دارد پرهیز از نگاه سطحی و واکنشهای هیجانی و حرکت بهسوی تحلیلی عمیق، مبتنی بر شواهد و در چارچوب منافع کلان جامعه است، چراکه اینگونه رخدادها اگرچه در ظاهر نشانهای از آسیبهای فرهنگی به نظر میرسند اما در لایههای زیرین میتوانند به بستری برای سوءاستفاده جریانهایی تبدیل شوند که در پی تضعیف همبستگی اجتماعی و برهم زدن آرامش عمومی هستند. از این رو ضروری است با رویکردی مسئولانه هم به ریشههای بروز چنین ناهنجاریهایی پرداخته شود و هم با عوامل سازماندهنده و هدایتکننده آن برخوردی قاطع، شفاف و بازدارنده صورت گیرد تا ضمن صیانت از ارزشهای جامعه از تکرار چنین وقایعی در آینده جلوگیری شود.
