جوان آنلاین: یادم است بچه که بودم پدر خدابیامرزم که سوادی هم نداشت و در آن سالهای دور از چندان دانشی درباره مصرف انرژی برخوردار نبود، سر یک موضوع ساده خیلی حرص میخورد. در آن سالها نه کولر داشتیم و نه پنکه، و بالطبع ششماه از سال که بهار و تابستان بود باید در و پنجره را باز میگذاشتیم که نسیم بپیچد و هوای گرم خانه خنک و قابل تحمل شود. ششماه پاییز و زمستان هم که هوا سرد بود باید در و پنجره را میبستیم تا هوای سرد داخل خانه نشود. اما به دلیل حواسپرتی و شیطنتهای کودکی و تنبلی و... از رعایت این کار ساده غافل میشدیم. خلاصه اینکه شش ماه بهار و تابستان هر وقت از اتاق و پذیرایی بیرون میرفتیم و در را میبستیم پدرم سرمان فریاد میکشید که: «وروجکها در را باز بگذارید!» طنز ماجرا این بود که بعد از ششماه بالاخره عادت میکردیم درها را باز بگذاریم و آن وقت بود که پدرم اینبار ششماه تمام فریاد میکشید: «وروجکها در را ببندید!»، چراکه ششماه دوم سال از راه رسیده بود و باید دروپنجره را میبستیم تا گرمای اتاقها و پذیرایی حفظ شود و هوای سرد بیرون داخل خانه نشود. القصه، حکایت امروز ما نیز با وجود انواع وسایل سرمایشی و گرمایشی، بهگونهای همین است، با این تفاوت که حالا معنی الگوی مصرف را میدانیم و به دهها و صدها و بلکه هزاران نکته درباره مصرف انرژی نیز واقفیم. مخلص کلام اینکه، حالا سرما از راه رسیده و اگر مراعات انرژی را نکنیم باردیگر با چالش مصرف برق و گاز مواجه خواهیم شد، پس چه خوب است با چراغ صرفهجویی خانههایمان را برای همیشه گرم و روشن نگهداریم.
