محمدعلی رجبی، نگارگر پیشکسوت این سخنان را در نشست رونمایی از کتاب «شمایل صبح» بر زبان آورده است؛ جلسهای که به همت پژوهشکده فرهنگ و هنر اسلامی و انتشارات سوره مهر در حوزه هنری استان تهران برگزار شد.
رجبی با ابراز خوشحالی از انتشار این کتاب میگوید: بسیار خوشوقتم «شمایل صبح» که گنجینه هنر انقلاب است منتشر شده است. اگرچه دیر اقدام کردیم، اما اگر از این هم دیرتر میشد، ممکن بود از دست برود. هنر انقلاب همانند همه انقلابهای هنری در وهله اول شور و احساس است که آن را به حرکت درمیآورد، اما تا زمانی که بیرون نیاید، هنوز متوجه نیستیم چه چیزی خلق شده است. هنر است که به هنرمند هویت میبخشد. اکنون هنر انقلاب اسلامی به جایی رسیده است که باید بازنگری شود و همانطور که رهبرمعظم انقلاب در گام دوم انقلاب عنوان کردند، باید از آنچه به دست آوردیم درس بگیریم و از نو آغاز کنیم. هنرمندان نیز در دوران خودآگاهی هستند و باید به بررسی نقدها و نظرات بپردازند. در واقع این دوره، اکنون دوره تعمیق هنر انقلاب است.
این پیشکسوت عرصه نگارگری در ادامه عنوان میکند که هر چند دشمن این را بپذیرد یا نپذیرد، هویت انقلاب ظاهر شده است. برخی میآیند هنر در زمان انقلاب را با تحریف مینویسند و برخی از ناشران هم آن را منتشر میکنند، اما تاریخ همیشه با حقیقت مواجه میشود و پایه آینده بر حقیقت گذاشته میشود. کتاب «شمایل صبح» که بر مبنای پرسش و پاسخ تهیه شده است در واقع در راستای کتاب «تجلی حماسه» است که بر مبنای درسگفتار بود. وجود این کتابها و نشستن پای صحبت هنرمندان انقلاب و بررسی آثار آنها لازم است و ما باید نقاط اشتراک این تجربیات را کشف و تبیین کنیم. حواسمان باشد که هنرمند مفسر نیست. هنرمند قصه اثرش را میگوید. تمام آثار مملو از حرفهای ناگفته است و این هنر انقلاب است که باید آن را بیرون بیاورد و تبیین کند.
نیاز به ساندویچهای معرفتی
همچنین عبدالحمید قدیریان، هنرمند نقاش و چهره سال هنر انقلاب در این جلسه با اشاره بر مبحث ظهور عنوان کرد: فتنه سال گذشته نشان داد ما با جوانهایمان ارتباط نداریم. یکی از راههای ارتباط با جوانان تولید آثاری، چون «شمایل صبح» است که گنج هنر انقلاب اسلامی را نشان میدهد. ما به سمت ظهور میرویم و با یک نگاه توحیدی همه چیز با برنامه دقیق جلو میرود و مشکل در این است که ما به آن فکر نمیکنیم. جهان اکنون بیفلسفه و پوچ شده است. این همان زمان است که پاکطینتان عالم متوجه میشوند که اگر میخواهند زیست حق داشته باشند باید از تجربیات حقمدارانه استفاده کنند، وگرنه اوضاع بدتر میشود. زامبیهایی که ما در فیلمهای هالیوودی میبینیم همان درون پوچی است که بشر به آن مبتلا شده است. در این موقع ما نیاز به تغذیه و کلامی داریم که بر دل بنشیند. دورهای است که باید ساندویچهای معرفتی آماده باشد. اگر ما تئوری ندهیم، دیگران تئوری ارائه میدهند، حال آنکه عظیمترین مخزن برای ماست. ما در جنگیم و باید مهمات برسد تا کم نیاوریم.
در ادامه مینا صدری، نگارگر و مجسمهساز با بیان اینکه جای خالی این نوع کتابها حس میشد، گفت: با مطالعه این کتابها متوجه میشوید صحبتهایی که شاید نشود به راحتی از استادان به دست آورد در این کتابها وجود دارد. یک گفتوگوی کاملاً صمیمی است که انگار با رابطه قلبی شکل گرفته است و بر دل مینشیند. این خوب است که کار در همینجا تمام نشود و ادامهدار باشد.
