دختر میگوید: تا همسر ایدهآل خودم را پیدا نکنم ازدواج نمیکنم؛ همسری که پولدار باشد و دستش به دهانش برسد، خوشتیپ و خوشمشرب باشد، خانه مناسب و اتومبیل لوکس داشته باشد، شغل خوب و تحصیلات عالیه داشته باشد، با بداخلاقیهای من مدارا کند و موقع قهر و ناراحتی نازم را بکشد، خودش هوای خانوادهام را داشته باشد و خانوادهاش مرا تاج سر کنند و هیچ دخالتی هم در زندگی من نداشته باشند و حتی اظهار نظر هم نکنند، اهل رفیقبازی نباشد و تمام تفریح و سرگرمیاش با من و فامیل من باشد، اهل مسافرت باشد و سالی حداقل دو بار سفر خارج برویم، همیشه با من به خرید بیاید و دونفره پاساژگردی کنیم، هیچ مناسبتی را فراموش نکند و خب هدیه مناسب هم جای خودش، در کار منزل به من کمک کند و حواسش به همه چیز خانه باشد، مراسم عروسی مجلل و مهریه آبرومند و البته حق طلاق هم که مطالبهای طبیعی است!
پسر میگوید: همسر مطلوب من باید زیبا و برازنده باشد، تحصیلکرده و مبادی آداب باشد، با خستگی و کلافگی و بدخلقیهای من کنار بیاید، خانوادهاش اصیل و پولدار و داماددوست باشند، تکفرزند باشد بهتر است، چون حوصله خواهر و برادرهایش را ندارم! آفتاب و مهتاب ندیده باشد و اجازه بدهد موبایلش را چک کنم! هر کاری میکند و هر کجا میرود، قبلش به من خبر بدهد، خانهداریاش عالی و میهمانداریاش زبانزد فامیل باشد، احترام خانواده مرا خیلی نگه دارد و احترام مرا خیلی بیشتر، اهل بریز و بپاش نباشد و بساز و قانع باشد، با دوستان سابقش قطع رابطه کند و همیشه با روی باز از فک و فامیل من پذیرایی کند، جهیزیه بهروز و کامل بیاورد، مهریه هم فقط یک سکه برای خالی نبودن عریضه و عروسی ساده هم که جای خودش!
یکی نیست بگوید دختر خانم عزیز! آقا پسر گل! همسر ۲۰ میخواهی ایرادی ندارد. حالا بگو نمره خودت چند است؟!
