اما آنچه مسلم است آوردهاي براي منافع ملي ندارد. اينكه از بين دهها موضوعي كه احمدينژاد ميتواند درباره آن نامه بنويسد موضوع 2ميليارد دلار انتخاب شده است نشان از مصرف داخلي نامه دارد و شايد در پاسخ به نفس لوامهاي باشد كه ايشان را هم در اين موضوع مقصر ميداند. شايد اگر درباره حمايت غرب از تروريسم يا بدعهدي در برجام بود، برداشتهاي ديگري ميتوانست به همراه داشته باشد. احمدينژاد مانند هر شهروند ديگر ميتواند و حق دارد كه به ديگران نامه بنويسد اما درباره نامه دو نكته قابل تأمل است؛ اول اينكه بدون جايگاه حقوقي از طرف ملت ايران مكاتبه كرده است و دوم اينكه بين رئيسجمهور فعلي امريكا با رؤساي جمهور قبلي تفاوت قائل است كه اين نگاه همان نگاه روحاني به اوباماست.