با گذشت دو سال از جلسه تيم مذاكرهكننده هستهاي با مديران بازار سرمايه هنوز هيچ كس از جزئيات اين جلسه و دلايل سقوط بورس بعد از جلسه خبري ندارد.
بورس تهران پس از روي كار آمدن دولت روحاني از 12 مرداد سال 92 ظرف مدت كوتاهي با دعوت روحاني از مردم براي سرمايهگذاري در بورس تهران رشدهاي خيرهكنندهاي را شاهد بود. بهطوريكه هر روز رسانههاي حامي دولت تيترهاي مختلفي درباره ركوردزني بورس منتشر ميكردند و ورود سرمايه مردمي به اين بازار را نشانه اعتماد مردم به دولت تدبير و اميد و حمايت از تغيير روند ديپلماسي كشور در پرونده هستهاي عنوان ميكردند، اما پس از مدت كوتاهي از توافق ژنو، مشخص شد كه بخشي از دارايي مردم در اين بازار با شعار رونق اقتصادي دود شد و هوا رفت؛ برنامهاي كه ظاهراً برخي از اركان بورس تهران و تيم مذاكرهكننده هستهاي از آن باخبر بودند. جلسه تيم مذاكرهكننده هستهاي با مديران بازار سرمايه در 14 ديماه نقطه عطف بزرگترين رانت در اقتصاد كشور و بورس تهران است كه امروز حتي خوشبينترين افراد به دولت تدبير و اميد و تيم مذاكرهكننده هستهاي نيز نميتوانند از كنار اين جلسه كه جزئيات آن هيچوقت منتشر نشد، ساده عبور كنند. نكته جالب آنكه تمام اقتصاددانان و رسانههاي حامي دولت پس از مشخص شدن نتيجه انتخابات خرداد 92 كه شاخص بورس تهران حوالي 40 هزار واحد بود تا ديماه 92 كه شاخص به 90 هزار واحد نزديك شد مدام از دستاورد دولت تدبير و اميد در بازار سرمايه ميگفتند و ركوردهاي خيرهكننده آن را ناشي از استقبال مردم از دعوت رئيسجمهور براي ورود سرمايهها به بورس تهران ميدانستند و رشد شاخصها را به مذاكرات هستهاي و توافق ژنو گره ميزدند، اما پس از جلسه تيم مذاكرهكننده هستهاي با مديران بازار سرمايه در 14 ديماه 92 و آغاز سقوط بورس تاكنون كه شاخص بورس تقريباً 50 درصد كاهش يافته و ارزش بازار سرمايه نيز 150 هزار ميليارد تومان كمتر شده است، مدعياند كه مسئول وضعيت فعلي بورس تهران دولت تدبير و اميد نيست! و دولت احمدينژاد عامل ايجاد اين سقوط آزاد شاخصها و نابود شدن سرمايههاي مردم در بورس است.
در فاصله مرداد تا ديماه سال 92، رشد شاخصها و ورود سرمايه به بورس تا حدي اوج گرفت كه رئيسجمهور روحاني زمانيكه قيمتها به بالاترين مقدار خود در آن زمان رسيده بود، در بخشنامهاي به معاون اول دولت دستور داد تا سهام دولت در برخي شركتهاي فعال در بازار سرمايه به صورت خرد و غيربلوكي در بورس تهران عرضه شود و پس از اين دستور نيز بازار شاهد عرضههاي چند صد ميليون سهمي در نماد بسياري از اين شركتها بود و خريدار اين سهام كساني نبودند جز مردمي كه با وعده توافق هستهاي و برداشته شدن تحريمها در بالاترين قيمتها خريدار سهام دولتي و غيردولتي در بورس تهران شدند و اكنون شاهد نابودي تمامي سرمايه خود در اين بازي هستند.
اما خروج يكباره پولها از بورس تهران بلافاصله پس از جلسه 14 ديماه تيم مذاكرهكننده هستهاي و مديران بازار سرمايه شدت گرفت، بهطوريكه در برخي روزها ارزش معاملات به بيش از چند صد ميليارد تومان هم رسيد، اين در حالي است كه پس از خروج هماهنگ و يكباره جريان پولي پس از جلسه مذكور، ارزش معاملات روزانه بورس تهران با بلوكهاي متعددي كه مديريت بازار براي بالا نگه داشتن شاخص بورس به صورت صوري رد و بدل ميكند، حتي به 100 ميليارد تومان هم نميرسد.
پس از اين خروج سريع پولها از بورس تهران، رئيس وقت سازمان در مقابل اعتراض سهامداران و فعالان بازار سرمايه كه در اين بازي گرفتار شده بودند مدعي شد كه پولها از بازار خارج نشده، بلكه پارك شده است! حتي همين پارك پول نيز هرچند توجيه اقتصادي و عقلاني براي وضعيت بازار به شمار نميرود، خود نشاندهنده حركتي كاملاً هماهنگ در بورس تهران است كه بلافاصله پس از توافق ژنو و جلسه تيم مذاكرهكننده هستهاي با مديران بازار سرمايه صورت گرفته است. روند خروج پول در بورس تهران نه تنها پس از توافق ژنو بلكه در مقاطع زماني تمديد توافق ژنو، بيانیه لوزان و برجام نيز ادامه داشت و حتي خريداران سهام در اين مقاطع زماني نيز بلافاصله با كاهش قيمتها و نابودي سرمايههاي خود مواجه شدند.
اما حالا و با گذشت دو سال از جلسه اعضاي تيم مذاكرهكننده هستهاي مديران بازار سرمايه پاسخ به چند سؤال ميتواند ابهامات زيادي را در اين خصوص مشخص كند. سؤال اول اين است كه چرا دولت و مشخصاً رئيسجمهور در يك اقدام بيسابقه با دادن آدرس غلط به مردم از آنها دعوت كردند تا در بورس سرمايهگذاري كنند؟
سؤال دوم در خصوص جلسه دو سال قبل مسئولان تيم مذاكرهكننده با مديران بازار سرمايه است. به هيچ وجه مشخص نيست در برههاي كه توافق ژنو امضا شده بود چه لزومي داشت كه مسئولان بازار سرمايه با اعضاي تيم مذاكرهكننده هستهاي ديدار كنند؟ اگر اين جلسه يك جلسه عادي و براي هماهنگي بيشتر بود، چرا در دو سال اخير هيچ كدام از حاضران جزئياتي را از آن مطرح نكردهاند؟
سؤال بعد اين است كه چرا حتي پس از سقوط شاخصها در بورس تهران برخي مسئولان ازجمله وزير اقتصاد و رسانههاي حامي دولت مدعي شدند بورس تهران حباب داشته، اما زمانيكه شاخص بورس با دعوت روحاني از مردم براي سرمايهگذاري در بورس و وعده توافق هستهاي هر روز ركورد ميزد، نه تنها هشداري براي ايجاد حباب مطرح نميكردند بلكه رشدهاي خيرهكننده را دستاورد دولت تدبير و اميد و نتيجه توافق هستهاي ميدانستند؟ آيا اين مصداق عدم صداقت دولتمردان با مردم نيست؟ چرا رئيسجمهور در زمانيكه قيمتها در بورس تهران به اوج خود رسيده بود، دستور فروش سهام دولتي در بورس تهران را صادر كرد و پس از آن با فاصله كوتاهي سقوط شاخصها و ارزش سهام در بازار سرمايه رقم خورد، در حاليكه دولت در اين دو سال به شدت در مقابل خصوصيسازي مقاومت ميكند. آيا اين تحولات كمي مشكوك نيست؟
چرا پس از سقوط بورس تهران برخي مسئولان ازجمله وزير اقتصاد مدعي شدند كه بورس تهران حباب داشته، در حاليكه در زمان رشد آن را نشانه موفقيت دولت و اعتماد مردم به دولت و نتيجه مذاكرات هستهاي ميدانستند و حتي در اين دو سال با اينكه ميدانستند روند خروج پولها از بازار سرمايه ادامه دارد باز هم در برخي مقاطع مردم را به خريد سهام دعوت كردهاند؟ اينها سؤالاتي است كه پاسخ به آنها بسياري از ابهامات را در اين زمينه روشن ميكند. بايد ديد دولتمردان چه پاسخي را در برابر اين سؤالات خواهند داد؟
