قهرماني در تورنمنتهاي بينالمللي شيرين است، آنقدر شيرين كه ورزشكاران براي رسيدن به آن از جان مايه ميگذارند. با اين حال وقتي ميفهمند هيچ پاداشي در آئيننامه ورزش كشور برايشان در نظر گرفته نشده قهرماني به كامشان تلخ ميشود.
تيمملي كشتي آزاد به رغم همه مشكلاتي كه سد راهش بود با قدرت به امريكا رفت و فاتح جامجهاني شد. اين قهرماني برگ زرين ديگري بود براي شاگردان رسول خادم كه توانستند قدرت كشتي ايران را به رخ جهان بكشند. آزادكاران ملي پوش اميدوار بودند پس از بازگشت به كشور به نحوي شايسته از آنها تقدير شود تا شايد لااقل مطمئن شوند افتخارآفرينيشان براي مسئولان مهم است. منتها در كمال ناباوري معلوم شد كه پاداشي براي جام جهاني كشتي در نظر گرفته نشده است! وزارت ورزش براي پرداخت پاداش به ورزشكاران مختلف آئيننامهاي تنظيم كرده تا هم برنامه مدوني داشته باشند و هم كسي به سيستم پاداشدهي اعتراضي نكند.
اگرچه انتظار ميرفت كه با تدوين آئيننامه فوق حواشي قبلي از بين برود و مشكل جديدي پيش نيايد اما با قهرماني در لسآنجلس معلوم شد كه در تدوين آئيننامه دقت لازم نشده است. بر اين اساس مليپوشاني كه در جام جهاني 2015 به روي تشك رفتهاند و بر سكوي اول جهان ايستادهاند شايسته گرفتن پاداش از سوي وزارت ورزش نيستند؛ خبري كه جامعه كشتي را شوكه كرده است. قهرماني در خاك امريكا در شرايطي به دست آمد كه مليپوشان كشتي در جريان آمادهسازي خود باز هم شاهد بيتوجهي مسئولان بودند. مشكلات مالي فدراسيون را نيز بايد به اين مشكلات اضافه كرد. با اين حال كشتيگيران بدون توجه به چالشهاي موجود به جنگ حريفان رفتند، با تكيه بر تواناييها و غيرت خود تمامي مدعيان تا دندان مسلح را از پيش رو برداشتند و دست پر به ايران بازگشتند. ورزشكاران كشورمان تاكنون ثابت كردهاند كه ناملايمتيهاي موجود هرگز نميتواند در عملكرد آنها تأثير بگذارد. در سالهاي گذشته بارها ديدهايم مليپوشاني كه با هزينه شخصي اردوهايشان را برگزار كردهاند، ماهها دوري از خانه و خانواده را به جان خريدهاند و بعضاً حتي مجبور به قرض گرفتن پول و روي آوردن به شغلهاي موقتي نيز شدهاند. بدون شك آنها به اين اميد چنين سختيهايي را تحمل ميكنند و تمرينات نفسگير را پشت سر ميگذارند كه تلاششان روزي به چشم مسئولان بيايد.
تقدير از مدالآوران در واقع كمترين انتظار ورزشكاران است. پس از قهرماني تيم كشتي فرنگي آذربايجان در جام جهاني اين رشته بود كه رئيسجمهور اين كشور در جلسهاي صميمي از قهرمانان خود تجليل كرد؛ مراسمي كه سرمربي ايراني اين تيم نيز در آن حضور داشت. در عوض آرزوي گرفتن پاداش به دل كشتيگيران ايراني مانده و ملاقات با رئيسجمهور هم بيشتر شبيه روياست. اينكه چه كساني و تحت چه شرايطي آئيننامه مذكور را تدوين كردهاند سؤال مهمي است كه مسئولان بايد پاسخگوي آن باشند. با توجه به بحث مطرح شده در خصوص تعلق نگرفتن پاداش به كشتيگيران اعتراض ورزشكاران به توجه بيش از حد به برخي رشتهها جاي تعجب ندارد. اعضاي تيمملي فوتبال براي حضور در جام جهاني حواله خودرو گرفتند در شرايطي كه رشته اول ايران فاتح جام جهاني شده ولي نه خبري از حواله هست و نه سكه.
ورزش ايران سال حساسي را در پيش دارد؛ سالي كه تيمهاي ملي در رشتههاي مختلف بايد حداكثر سهميه حضور در المپيك ريو را به دست بياورند. واريز نشدن بودجه فدراسيونها و بيتوجهي به آمادهسازي مليپوشان ورزش كشور را به شدت تهديد ميكند. متأسفانه همان كساني كه پاداش را حق كشتي نميدانند از كشتيگيران انتظار دارند همه كاستيهاي ورزشمان را در المپيك 2016 جبران كنند. علاوه بر اين وضعيت ساير رشتهها نيز بهتر از كشتي نيست و پاي درد دل ورزشكاران غيرفوتبالي كه بنشينيد متوجه ميشويد كه چه دل پري از بيمهريها دارند؛ بيمهريهايي كه انگيزه و اميد را از مليپوشان ميگيرد.
