جهنم يا بهشت؟

يكي از نعمت‌هاي بزرگ در جمهوري اسلامي نعمت آزادي است. آزادي كه حاصل خون بيش از 222 هزار شهيد و 550 هزار جانباز ايثار‌گر و از خود‌گذشتگي همه آحاد مردم ايران به رهبري امام راحلمان و همين طور هدايت‌هاي عالمانه رهبر معظم انقلاب به دست آمده و هم اكنون آن چيزي كه مي‌تواند سختي‌ها و فشار‌هاي اقتصادي را قابل‌تحمل بكند، همين فضاي امنيت و آزادي كشور است و اين امر راحت و كم‌هزينه حاصل نشده كه به راحتي دچار خدشه بشود.

ما علاقه‌مند هستيم آقاي رئيس جمهور قدر اين نعمت را بداند. ما كلمات زيبايي را در ادبيات فارسي و در فرهنگ اسلامي داريم كه بهتر است آقاي رئيس جمهور بيشتر از آنها استفاده بكند. به كار بردن كلماتي چون «كم‌سواد»، «باشناسنامه حرف زدن»، «بيكار و بي‌شغل»، دچار توهم»، «مدام غصه دين و آخرت مردم را خوردن» و «نه دين دارند نه آخرت» و از اين عبارات در شأن ملت بزرگ ايران نيست كه رئيس جمهور آن به جاي استفاده از واژه‌هاي پر‌مغز به عبارات سخيفي كه در شأن پاسخ دادن به سران اروپا و اوباما و شرمن و امثال آن است به كار ببرد، كه در همين يك سال گذشته بار‌ها ملت ايران را تحقير كردند.

اخيراً ايشان عده‌اي را حواله به جهنم داده كه جاي تعجب دارد، آقاي رئيس‌جمهوري كه راضي نيست با زور و اجبار مردم را به بهشت ببرند، چگونه با آن روح لطيف حاضر است عده‌اي را با عصبانيت روانه جهنم كند. منتقدين با تبعيت از منش مقام معظم رهبري مانع از مذاكره نيستند، بلكه آنچه كه مورد نظر است و بايستي به آن توجه بشود كه متأسفانه در يك سال گذشته با تأخير انجام شد، معطل شدن پاي ميز مذاكره است.

ضرورت استحكام دروني و پرداختن به آن به شكل جدي و حل مشكل از داخل كليد حل مسئله است. آيا رئيس جمهور و همكاران ايشان اگر يك سال پيش بحث اقتصاد مقاومتي را به‌رغم تذكر چندين باره مقام معظم رهبري نسبت به اين موضوع و بر‌نامه خروج از ركود را در شرايط تحريم شروع مي‌كردند و به آن باور داشتند قضيه متفاوت نبود؟ آيا اين فرصت تا حدودي از دست نرفت؟ گاهي تأمل بر برخي نقد‌ها مي‌تواند در قوام بخشيدن به خرد جمعي و هم‌افزايي و كاهش هزينه‌هاي مردم مؤثر باشد.

ايران كشور بزرگي است و بزرگاني با سينه فراخ مي‌طلبد كه خشم خود را به سمت دشمنان و رحمت و لبخند خودشان را به سمت تك تك آحاد مردم روانه كنند و مايه اتحاد در كشور باشند. بد نيست بعضي از جملات خود آقاي رئيس جمهور در زمان تبليغات انتخاباتي‌شان را كه در دفاع از نقد و اختلاف سليقه داشتند من عيناً براي شما بخوانم:

«اختلاف سليقه از آيات الهي است، اختلاف سليقه نعمت است، از آيات خداست، «اختلاف السنتكم و الوانكم (آيه قر‌آن)»، همانطور كه رنگ‌ها و زبان‌ها از آيات الهي است، اختلاف سليقه هم از آيات الهي است، جزو آن اختلاف‌هايي است كه رحمت است، حتي نقد هم رحمت است، نظر مخالف هم رحمت است».

اين عين عباراتي بوده كه آقاي رئيس جمهور در تبليغات خودشان در دفاع از نقد به كار بردند. آيا بهتر نيست همين واژه‌ها و عبارات را به كار ببريم و آستانه تحمل و ظرفيت خودمان را بالا ببريم. و نكته آخر، متأسفانه بيشترين نيرو‌هاي امنيتي و افراد حزبي و افراطي در مقايسه با دولت‌هاي بعد از انقلاب در اين دولت هستند. به آنها توصيه مي‌كنيم با شگرد‌هايي كه وارد هستند اينقدر روي اعصاب رئيس جمهور راه نروند و بگذارند ايشان مشكلات مردم را رسيدگي و حل كنند. عصبانيت‌هاي اخير آقاي رئيس جمهور نشان دهنده از حلقه‌هاي اطلاعاتي مديريت شده است كه ايشان را در چنين موضعي قرار داده است. ادامه اين روند و ايجاد بد‌بيني از اصولگرايان صرفاً يك حركت حزبي و سناريوي تنظيم شده است كه قطعاً به صرفه و صلاح كشور نيست.