قيمت خودروها بالاخره آن شد كه خودروسازان ميخواستند و افزايش تا 30 درصدي محقق شد، آن هم براي خودروهايي كه ديگر در كمتر كشوري توليد و استفاده ميشوند. جالبتر آنكه يك خبرگزاري روز گذشته پس از تلاشهاي بسيار عجيبش در حمايت از خودروسازان نوشت: خودروسازان با افزايش قيمتها موافقت كردند! گويي اين خودروسازان بودند كه بايد افزايش قيمت عتيقههاي صنعت خودرو را صادر ميكردند!
البته بديهي است در چنين فضايي كه توليد به شكل انحصاري است و لابد برخي از رسانهها در نتيجه مراودات تبليغاتي – مالي تنها مدح خودروسازان را ميگويند، آنچه به طور كلي ناديده گرفته ميشود، مصرفكنندگان هستند؛ مصرفكنندگاني كه از يك سو با كم شدن پول ملي هزينههاي سبد خانوارشان به يك سوم كاهش يافته و از سوي ديگر با توليدكنندگان انحصارياي مواجه هستند كه قيمت را تا 30درصد افزايش دادهاند و باز هم ناراضياند!
توليدكنندگاني كه داعيه توليد ملي دارند اما با كوچكترين تحريمي توليدات بيكيفيتشان تا يك دهم قبل از تحريم كاهش مييابد و هزينه اين بيتدبيري را بايد مردم از جيب خاليشان بپردازند.
امروز صنعت خودرو با 20 مدل پرايد!، 8 مدل پژو405! كه كيسه هوا و ترمز ايبياس و فرمان هيدروليك و... را بهانه تغيير نام و آپشن كرده، نماد بيكفايتي مديريت دولتي در اقتصاد است كه قادر نيست حتي با 55 درصد تعرفههاي گمركي و ماليات و... خودروهاي روز را تحويل مردم بدهد.
بي جهت نيست كه رئيسجمهور درباره اين صنعت گفته است: «مگر ميشود در يك كشور براي هميشه از يك صنعت حمايت كرد. نوزاد و نوجوان نياز به حمايت دارد، جوان بالغ و توانمند و رشيدي كه بيش از 40 سال از عمرش گذشته باز هم نياز به حمايت دارد؟»
به نظر ميرسد خودروسازان و قطعهسازان بعد از اين همه سال و بعد از اين روش تحميل خواستهها كه فقط در يك سال دو بار افزايش قيمت دادهاند به خود بيايند و بدانند كه نه تنها به گفته رئيسجمهور، چوب خط حمايتيشان نزد دولت پرشده بلكه مردم نيز تحملشان اندازه دارد.
كافي است نگاهي به قيمت خودروهاي مشابه توليد خارجي داشته باشيم كه روز گذشته در فضاي سايبر انتشار يافت تا در مقايسه با قيمت توليدات داخلي ارزيابي شوند، آنگاه توان توليد حمايت شده خودروسازاني كه قطعات مختلف يك خودرو را بعضاً از بيش از پنج كشور وارد ميكنند، سنجيده ميشود و هر نوع بهانهاي زيرسايه اين بيكفايتي پذيرفتني نيست و بايد خود را اصلاح كنند نه اينكه باز هم مدعي افزايش قيمت باشند.
به عنوان مثال ديروز قيمت يك دلار حدود 3 هزار و 80 تومان بود و قيمت جديد خودرو 206 صندوق دار يا پژو پارس به ترتيب 6/34 ميليون تومان و 37 ميليون شده است . با اين حساب براي مصرفكننده داخلي يك خودروي داخلي حدود 3/11 هزار دلار تا 5/12 هزار دلار تمام ميشود. با همين مبلغ يك متقاضي ميتواند بدون نامگذاري آپشنهايي به نام ايربگ و اي بياس و سان روف و كروز و رينگ و... . خودرويي با تكنولوژي روز سوار شود كه نه تنها داراي ايمني بهتر براي سرنشين است، بلكه مصرف كمتري در سوخت و نقش كمتري در آلودگي محيطزيست داشته باشد. ضمن آنكه هزينه تعميرش تا پايان عمرمفيد خودرو بسيار كمتر از خودروهاي داخلياي است كه پيش از سوار شدن هزينههاي تعميراتش آغاز ميشود!
درهمينباره خبرگزاري رسمي جمهوري اسلامي نيز قيمت روز برخي خودروهاي مشابه را منتشر كرده كه در ادامه به چند نمونه آن اشاره ميكنيم: نيسان ورسا مدل 2015، با حجم موتور 1600 سي سي، قدرت 109 اسب بخار، مصرف سوخت 8/7 ليتر در 100 كيلومتر و داراي 6 دنده به قيمتي معادل 11 هزار و 900 دلار، شورولت اسپارك مدل 2014 نيز با حجم موتور 1200 سيسي، قدرت 84 اسب بخار، مصرف سوخت: 2/7 ليتر در 100 كيلومتر و 6 دنده به قيمت 12 هزار و 170 دلار، ميتسوبيشي ميراژ مدل 2014، با حجم موتور 1200 سي سي، قدرت 74 اسب بخار، مصرف سوخت 8/6 ليتر در 100 كيلومتر و 6 دنده به قيمت 12 هزار و 990 دلار، خودروي كيا ريو مدل 2014 با حجم موتور 1600 سي سي، قدرت 138 اسب بخار، مصرف سوخت 6/7 ليتر در 100 كيلومتر و 6 دنده به قيمت 13 هزار و 900 دلار، فورد فيستا مدل 2014 با حجم موتور 1600 سي سي، قدرت 120 اسب بخار، مصرف سوخت 5/6 ليتر در 100 كيلومتر و 7 دنده به قيمت حدود 14 هزار دلار و...
