جواد ناصريان، معاون توسعه مديريت و منابع انساني وزير كشور از تقسيم استانهاي كشور به پنج منطقه با هدف ايجاد همافزايي، انتقال تجربهها، تبادل اطلاعات و توسعه منطقهاي خبر داد.
به گزارش «جوان»، تقسيم كشور به 31 استان سبب افزايش مسائل و مشكلات و تمركز امكانات و خدمات در برخي استانها شده كه انتظار ميرود با اجراييكردن تقسيم استانهاي كشور به پنج منطقه و اجراي سياستهاي راهبردي عملاً از تمركززدايي در برخي نقاط كشور جلوگيري به عمل آيد و برنامهريزي براي توسعه و همافزايي منطقهاي در كشور به عنوان يك تجربه راهبردي پيگيري شود.
توجه به توسعه منطقهاي در كنار توسعه استانيبسياري از مسائل و مشكلات كشور ناشي از برنامهريزي سليقهاي و جزئي و محلهاي است كه تبعات بسياري را هم براي هر استان و هم براي استانهاي همجوار به دنبال داشته است، بر همين اساس انتظار ميرود با نگاه توسعه منطقهاي به جاي توسعه استاني بتوان با وحدت رويه در بخشهاي كلان و مهم جلوي بسياري از مشكلات را گرفت. در اين زمينه به گفته معاون توسعه مديريت و منابع انساني وزير كشور، استانهايي كه داراي اشتراكات و همجواري هستند به منظور همافزايي و تبادل تجربه در حوزههاي اقتصادي منطقه، ايجاد هماهنگي در اجراي سياستهاي عمومي دولت، ايجاد وحدت رويه در اجراي قوانين و مقررات منطقه، به پنج منطقه تقسيم شدهاند.
جواد ناصريان در خصوص اين تقسيمبندي به «ايرنا» گفت: يكي از برنامههايي كه توسط وزير كشور ابلاغ شده اين بود كه بتوانيم استانها را به چند منطقه تقسيم كنيم و استانها از تجربههاي يكديگر بهره بگيرند و هدف از تقسيمبندي استانها ايجاد همافزايي، انتقال تجربهها، تبادل اطلاعات و توسعه منطقهاي است. وي تأكيد كرد: تشكيل پنج منطقه باعث شد تا به جاي آنكه استانها مسير طولاني را طي كرده و براي رفع مشكلات به تهران بيايند، موضوعات مشترك خود را با استانهاي همجوار مطرح كنند و راه حل مناسب را بينديشند كه در اين زمينه كارگروه توليد، سرمايهگذاري، توسعه منطقهاي، مرز و تحول اداري تشكيل شده و برنامههاي آن نيز در حال اجرا است. به گفته وي در منطقهبندي استانهاي كشور به همجواري، محل جغرافيايي و اشتراكات توجه شده است و دبير ثابت هر كدام از اين مناطق تهران، اصفهان، آذربايجان شرقي، كرمانشاه و خراسان رضوي هستند.
تقسيمبندي منطقهاي و استانهاي زيرمجموعهتقسيمبندي انجام شده به قرار زير است:
منطقه 1: استانهاي تهران، قزوين، مازندران، سمنان، گلستان، البرز و قم.
منطقه 2: استانهاي اصفهان، فارس، بوشهر، چهار محال و بختياري، هرمزگان و كهگيلويه و بويراحمد.
منطقه 3: آذربايجان شرقي، آذربايجان غربي، اردبيل، زنجان، گيلان و كردستان.
منطقه 4: كرمانشاه، ايلام، لرستان، همدان، مركزي و خوزستان.
منطقه 5: خراسان رضوي، خراسان جنوبي، خراسان شمالي، كرمان، يزد و سيستان و بلوچستان.
كاهش هزينه و تسريع در اجراي برنامهها در حال حاضر بسياري از معضلات و مشكلات كشور همچون پديده مهاجرت، اعتياد، كودكان كار، تكديگري و... ناشي از نگاهها و تصميمگيريهاي محلهاي است كه همچون كلاف در هم تنيدهاي شده است و باز كردن گره مشكلات، نيازمند برنامهريزي منطقهاي به جاي استاني است، بر اين اساس اگر قرار است برنامهريزي اصولي و مبنايي در نظر گرفته شود، لازم است نگاهي همهجانبه به مسائل صورت گيرد تا نتيجه قابل قبول حاصل آيد و بايد در نظر داشت كه با اين نوع نگاه ضمن سرعت بخشيدن به حل مسائل و مشكلات، هزينهها نيز كاهش چشمگيري خواهد داشت.
این تقسیم بندی بر چه اساس بوده 
