شهید جلال محمدی رزمنده ای بود که از خیلهمان پا برهنگان و کوخ نیشنان که رهبرشان حاضر نبود
یک موی سر آنان را با تمام کاخ نیشنان معاوضه نماید .
او در اولين روز از مرداد ماه به سال
1335 در دهاقان چشم به جهان گشود . پدرش کشاورزی سخت کوش و با بصیرت بود و علی رغم
فقر مالی سعی زیادی درادامه تحصیل
فرزندانش داشت . جلال در سه سالگی مادرش را از دست داده ، از سن طفولیت طعم تلخ
سختی را با تمام وجود چشید .
او پس از طی دوران ابتدایی همراه با
درس به کشاورزی در کنار پدرش پرداخت و در کنار آن سعی داشت از مسائل روز و حوادثی
که دور و بر او و حتی در سایرجاها اتفاق می افتد با خبر باشد . با اوج گیری انقلاب
اسلامی تحولی در زندگی جلال به وجود آمد و او مصصم شد تا در بر اندازی حکومت ستم
شاهی فعالانه تلاش کرده از جان و مال دریغ نورزد و بر تصمیم خود ایستاد به طوری که
حتی تعقیب و تهدید مزدوران شاه و جلادان رژیم نتوانست در عزم راسخ او ایجاد خلل
نماید .جلال علاقه وتبحر خاصي در رشته فوتبال داشت .
بعد از پیروزی انقلاب اسلامی از اولین
اعضای سپاه بودو پس از مدتی به سبب ، صداقت ،شجاعت و مدیریتش به فرماندهی سپاه
دهاقان منصورو منتخب گردید . با شروع فتنه وبلوا در غرب کشور به کردستان رفت ومدتي
بعد به جنوب رفت تا در سنگری دیگر و با
دشمنی دیگر به نبرد بپردازد . اوجنگ و جبهه لازم می دید و آن را در تکامل ابعاد
روحی و شخصیتی خویش موثر می دانست تا آخر عمر در جبهه باقی ماند و خانواده و همسر و
فرزندش را به خدا سپرد
. این فرمانده شجاع و دلاور درعملیات
فرمانده کل قوا خمینی روح خدا شرکت کرد و پس از آن حماسه شکست محاصره آبادان را به
فرمان امام خمینی کبیر (ره) در عملیات ثامن الائمه همراه دیگر دلاوران خلق کرد .
سردار شهید جلال محمدی فردش برخورد ، متبسم و خندان بود و روحی سرشار از ایمان
محبت و عاطفه داشت . در برخوردهای سیاسی با درایت خاصی موضع گیری می کرد . اعتقادی
راسخ به ولایت فقیه داشت و همیشه دوستان خود را به پیروی از امام خمینی (ره) سفارش
می کرد .
او مدتها فرماندهی خط پدافندی دارخوین
را عهده دار بود و این حضور ، از او
فرماندهی لایق و مدبر ساخته بود . در عملیات بستان با نیروهای تحت امرش جنگی
مردانه با دشمن کرد و بعد از عملیات که به مرخصی آمد به خانه نرفت . شب در سپاه
خوابید و صبح اول به دیدار خانواده شهدا رفت و بعد از ان به سوي منزل خود رفت. او از اینکه در عملیات فتح المبین
نتواسته بودشركت كند ، بسیار ناراحت و غمگین بود . سرانجام در تاريخ 29 ارديبهشت
1361در عملیات بیت المقدس پس از حماسه
آفرینی هایش در جاده اهواز –خرمشهر در حالي كه مسئوليت فرماندهی گردان را بر عهده داشت ، به میهمانی
شهدای کربلا رفت و از شهد شهادت نوشید .
فرازی از وصیت نامه :
(( مستکبران این را بدانند که بخواهند یا نخواهند ما پیروزیم چون خداوند این
طور وعده فرموده که حق جای باطل را می گیرد و باطل نابود شدنی است . ما تمام این
رنجها و جنایتها را تحمل می کنیم ولی زیر بار جنایتکاران نمی رویم و برای محو و
نابودی آنها از هر وسیله ای که فی سبیل الله باشد استفاده می کنم .))این فریاد
خروشان جلال یا جمال نیست ، بلکه ندای حق طلبی امام امت اسلام است . گر چه از
حنجره شیری به نام جلال محمدی خارج می شود . آری شیر شیر است اگر چه در قفس است .
او هم شیری بود که از نعره او دشمن گرگ صفت زوزه کشان می گریخت . نعره سهمگین ورعب
افکن او پس از شهادت از بلندگوی وصیت نامه اش به گوش ملت ها و دولت ها می رسد .
