تحولات اميدواركننده در بازار سهام و ركوردهايي كه شاخصكل بورس دستكم از ابتداي سال92 تاكنون به ثبت رسانده است به نظر ميرسد اين بازار را به حاكم بلامنازعه بازارهاي رقيب موجود در اقتصاد ايران بدل كرده است.
بازارهايي چون سكه، طلا، مسكن، ارز و خودرو از ابتداي سال جاري در ركود به سر ميبرد و بازدهي برخي از اين بازارها نه تنها مثبت نبوده بلكه در برخي از مقاطع اصل سرمايه سرمايهگذاران را نيز با كاهش مواجه كرده است در چنين شرايطي بازار بورس اوراق بهادار تهران كه ميتوان روند آن را به طور نسبي و نه مطلق دماسنج اقتصادي ايران ناميد با رشد پايدار همراه بوده است.
ميانگين بازدهي بازار بورس اوراق بهادار با توجه به سرمايههاي ورودي جديد و همچنين چشمانداز مثبت پيش روي بيش از 300صنعت مختلف موجود در اين بازار هم اكنون از 105درصد گذشته است و پيشبيني ميشود درصورت بهبود شرايط در آينده اين با ذهي با تشديد بيشتري نيز همراه شود.
حال در اين بين اين سؤال مطرح ميشود كه رشد بورس چه سرنوشتي را براي بازار رقيبي چون مسكن كه و ديگر بازارها كه چندي پيش عرض اندامي براي بازار سهام ميكردند رقم خواهد زد.
بازار سهام هماكنون سرنوشت بازار مسكن را به دست گرفته طوري كه حتي ميتوان گفت بخش قابلتوجهي از افت ماهانه قيمتمسكن در يك فصل گذشته، مديون رشد سه رقمي شاخص بورس و جذب نقدينگي از سوي بازار سهام بوده است.
رديابي رفتار شاخص بورس و بازارهاي رقيبي چون مسكن در سالهاي گذشته، حكايت از واكنش معكوس شاخص قيمت در بازارهاي رقيب و بازار سهام داشته است؛ به اين صورت كه هر زمان بازدهي بورس افزايش پيدا كرده، قيمت مسكن و ديگر بازارهاي رقيب مسير كاهشي به خود گرفته است. در طول ماههاي گذشته از سال92 نيز، اين رفتار كاملاً قابل مشاهده است. شاخص بازدهي در بازار سهام از ابتداي سال92 تاكنون حدود 105 درصد نسبت به مدت مشابه سال قبل افزايش پيدا كرده است و اين شاخص در فاصله تير تا مهر حدود 5/9 درصد در هر ماه با رشد مثبت مواجه شد؛ در حالي كه رشد ماهانه قيمت مسكن در همين مدت از منفي يك تا منفي 5 درصد در نوسان بود و حتي در هفتههاي اخير بيشاز 6 درصد ديگر پايين آمد.
اكنون از يكسو رونق بازار سهام و رشد شاخصكل بورس طبق نظر كارشناسان بازار سرمايه، غيرحبابي و كاملاً واقعي ارزيابي ميشود و از سوي ديگر با توجه به چشمانداز مثبت فضاي سياسي و بينالمللي، احتمال افزايش ميانگين بازدهي تا مرز 120 درصد تا پايان سال92 نيز وجود دارد كه در اين صورت، منحني قيمت بازارهاي رقيب باز هم ميتواند جاي كاهش و افت سطح را داشته باشد.
بدين ترتيب ميتوان مدعي شد كه قابليت و متمايز بودن بازار سهام در مقايسه با بازارهاي رقيب خود هم همزمان با رشد بازدهي جذب نقدينگي خواهد كرد و هم اينكه فرصت براي عرض اندام بازارهاي رقيب را به تدريج با رشد خود از آنها ميگيرد و مجالي براي رشد غيرمعقول آنها در آينده باقي نخواهد گذاشت.
اما در اين ميان بايد مراقب بود كه فرايند فوق خود بازار سهام را به بازاري حبابي بدل نكند كه اين نيز براي اقتصاد و سهامداران مضر خواهد بود.
