
تا سالها پيش، خشونت عليه زنان در سوئد، تقريباً يك سوژه مخفي بود. كشور سوئد از نظر برابري جنسي عمدتا كشوري پيشرو قلمداد ميشود اما با اين وجود، خشونت عليه زنان در آن رو به افزايش است و هر سه هفته يك زن در سوئد به دست نزديكانش به قتل ميرسد.
اوا بريت سونسون، يكي از قربانيان خشونت خانگي ميگويد: «هيچ وقت نميفهمم چه اتفاقي افتاد. زندگي مشترك خوبي با شوهرم داشتيم و رابطهمان خوب بود. دو دختر داشتيم. دخترها بزرگ شدند. يكدفعه حادثهاي پيش آمد كه دليلش را نميتوانستم بفهمم. بعد از 20 سال ازدواج، خشن شد و از حد دشنام فراتر رفت. بلافاصله با سيلي زدن خشونت را آغاز كرد.»
پنج سال پيش، اوا بريت سونسون تصميم گرفت از چنگ شوهرش كه او را كتك ميزد فرار كند. به گفته وي، شوهرش همه چيز از جمله حساب بانكياش را كنترل ميكرد. اگر چه شغل زنش را به عنوان سياستمدار محلي پذيرفته بود ولي با اين وجود ميخواست بر او كنترل داشته باشد. شوهرش او را به مرگ تهديد كرده بود.
اوا بريت، در سال 2004 در شهر محل سكونتش به نمايندگي پارلمان اروپا انتخاب شد. وقتي كه پنج سال بعد، همسرش فوت كرد، تصميم گرفت داستان زندگياش را منتشر كند. نام او به عنوان يك «نجات يافته» در پروژه موسوم به «علت مرگ: زن بودن» ذكر شده است.
كرستين ويگل، خبرنگار سايت «علت مرگ: زن بودن» ميگويد: براي زنان بين 15 تا 44 ساله خشونت خانگي و تجاوز از سرطان بدتر است.
تعداد زناني كه در اثر خشونت خانگي كشته يا مجروح ميشوند بيشتر از زناني است كه به علت بيماري سرطان در ميگذرند. صحبت نكردن از اين حقيقت تكان دهنده كه مثل يك اپيدمي در سطح بينالمللي پخش شده، نشاندهنده يك مشكل بسيار بزرگ اجتماعي است.
به اشاره او، تعداد اين زنان 20 نفر در سال است. وي معتقد است، اگرچه اين رقم در مقايسه با كشورهاي ديگر كمتر است اما كشوري كه به برابري جنسي در جامعه خود افتخار ميكند بايد اقدامات بيشتري براي حفاظت از حقوق زنانش انجام دهد. وي ميافزايد: «وقتي به پليس زنگ ميزنم تا از كشته شدن يك زن توسط همسرش خبر دهم، آنها اين موضوع را يك تراژدي خانوادگي در نظر ميگيرند، مثل اينكه قتلي اتفاق نيفتاده است.
پخش ويدئوهاي افشاكننده بخشي از برنامه پليس سوئد براي مبارزه با خشونت خانگي است.
پليس ميگويد اين كار نتيجهبخش است. طي سال گذشته ميلادي، 35 هزار مورد خشونت گزارش شده است. اين رقم انواع خشونت، از جمله آزار كودكان را شامل ميشود. به نظر مقامات پليس، اين موضوع نشان ميدهد كه خشونت خانگي ديگر يك مسئله مخفي نيست. هلن فورسبك، پليس ملي سوئد ميگويد: «ابهامات زيادي درمورد تعداد اينگونه شكايات وجود دارد اما مسلم است كه موارد گزارش شده خشونت عليه زنان در دهه اخير افزايش داشته است. فكر ميكنم اين موضوع، بيشتر به دليل بالا رفتن آگاهي و حمايت در سطح ملي از قربانيان است. اين زنها اكنون جرئت ميكنند به پليس مراجعه و رسماً شكايت كنند.»
سوزان مورل، وكيل دادگستري در سوئد ميگويد: قرباني اينگونه خشونتها بودن هميشه با شرمندگي توأم است. اين عمل در پشت درهاي بسته صورت ميگيرد و به جز شهادت قرباني، مهاجم و متأسفانه بعضي اوقات بچهها، مدرك ديگري وجود ندارد. وقتي از موارد مشابه ديگر با آنها صحبت ميكنيم درك ميكنند كه «آه، فقط من نيستم. در دنيا تنها نيستم.»
از هر هفت زن در اروپا، يك نفر مورد خشونت خانگي شوهر، دوست پسر يا همسر سابق قرار گرفته است و در برخي از اين موارد، آنها جان خود را نيز بر سر رابطه از دست دادهاند.
منبع:يورو نيوز