جوان بلاگ | انتقام رفوزگیِ قالیباف از جبهه­ی پایداری!

سایت آقای توکلی در سلسه اخبار و مقالاتش علیه "جبهه پایداری"(۱، ۲، ۳، ۴، ۵، ۶، ۷، ۸، ۹،...) نوشته است که چرا احمدی­نژاد در جریان فتنه ساکت بوده است؟ (+)

۱- نخست اینکه این جبهه پایداری که بجز سه تا بیانیه فعالیت آنچنانی برای انتخابات نکرده است چرا باید این همه مورد هجمه رسانه­های مخالف دولت باشد؟ مگر این چهار نفر آدم که نه مانند قالیباف پول دارند و نه مانند لاریجانی و توکلی و رضایی پست و مقامی دارند و نه رسانه دارند و نه ستاد انتخاباتی و تبلیغاتیِ پیش­فعال دارند... چرا اینقدر خطرناک محسوب می­شوند؟ اینها که به خاطر مخالفت­شان با مشایی، از حمایت رسانه های دولت اغلب محروم هستند، پس توکلی و لاریجانی از چه می­ترسند؟

۲- چرا جبهه پایداری فقط به خاطر یک سوال ساده این­قدر مغضوب­علیهم شده است؟ آیا سوال پرسیدن گناه است؟ فقط پرسیده­اند چرا در حالیکه احزاب حامی لاریجانی و قالیباف در۷+۸ نماینده دارند، باید هر کدام یک نماینده اضافه نیز داشته باشند؟ اینکه "ساکتان فتنه و جریان انحرافی حق ورود فهرست اصولگرایان را ندارند" آیا گزاره­ای غیر منطقی است که این همه علیه آنها آتش می­ریزند؟

۳- جذابترین بخش مقاله سایت توکلی اتهام "سکوت احمدی­نژاد در فتنه" است. اولین­بار این سوال را اسفند۸۹ سایتهای حامی رفسنجانی مطرح کردند که "چرا سکوت رفسنجانی در قبال فتنه تقبیح می­شود ولی سکوت احمدی­نژاد تقبیح نمی­شود؟" من در برابر صورت این مساله یک سوال مقدماتی دارم:

آیا سکوت احمدی­نژاد به عنوان دومین شخصیت مملکت در قبال حوادث فتنه ایـن­قـدر مخفی بوده است که بعد از حدود ۲سال تازه مشخص شده و مورد سوال قرار گرفته است؟ قطعا خیر؟ پس چرا طی این دوسال آقای توکلی و لاریجانی و قالیباف و رضایی و دوستانشان در قبال سکوت رییس­جمهور موضع گیری نکردند؟ آیا این منتقدانِ شدید می­خواستند عیب به این بزرگیِ رییس­جمهور را مخفی کنند؟!

جواب خیلی واضح است؛ به قدری این سوال احمقانه و مسخره به نظر می­­رسیده است که فقط تحریف­کنندگان تاریخ یعنی حامیان آقای هاشمی می­توانستند خود را به نفهمی بزنند و چنین سوالی را بپرسند وگرنه کسانی که در بطن این فتنه بودند می­دانستند که:

آ. در روزهایی که این اصولگرایان داشتند از ترس بقدرت رسیدن موسوی با وی رفاقت می­کردند و به مسئولان رده بالا نامه می­نوشتند که "از موسوی حمایت کنید تا دوم­خرداد تکرار نشود و دستمان یکجا از قدرت خالی نماند" و روزهایی که ستادهای انتخاباتی همین به اصطلاح اصولگرایان از موسوی حمایت می­کردند...، این احمدی­نژاد بود که در صف اول مبارزه با جریان اشرافی­گری و قدرت­طلبی مبارزه می­کرد.

بـ. بعد از انتخابات هم که فتنه­گران تلاش می­کردند فتنه را برای مردم مسملمان ایران مخفی کرده و با ظاهر اعتراض به تقلب علیه نظام صحنه­آرایی کنند، اگر احمدی­نژاد باز هم به سخن­رانی­های آتشینـش علیه "تیم قدرت و ثروت" ادامه می­داد که دقیقا در مسیر فتنه­گران قرار می­گرفت و صحنه­ی دلخواه آنها پیش می­آمد. تدبیر نظام از بعد از شایعه­ی خس­وخاشاک، در عدم موضع­گیری صریح رییس­جمهور برای جلوگیری از سوءاستفاده­ی فتنه­گران و روی آوردن به تلاش عملی برای مقابله با فتنه کاملا منطقی بود. و بـه­قــدری منطقی و حتـا خواسته­ی همین اصولگرایان بود که تا بعد از دوسال، چنین سکوت بزرگی هرگز مورد سوال این منتقدان تند و تیز قرار نگرفته بود.

پـ. بعضی از همین آقایان روزی می­گفتند که موضع­گیریهای تند رییس­جمهور علیه تیم"قدرت و ثروت" در مناظره­ها و غیره باعث ایجاد این فتنه شده و حالا می­گویند چرا علیه آن فتنه­گران موضع­گیری نکرده است. جَلَّ الخالقُ وَ عَظُمَ شَانـُه!

۵- ظاهرا آقایان تلاش می­کنند بعد از گذشت زمان و فراموش شدن شرایط، انتقام سکوت و رفوزه شدن خودشان در فتنه را از مرد اول مبارزه با فتنه گران بگیرند و جای شاکی و متهم را عوض کنند. 

منبع: نسل خمینی