فکر اولیه بلوتوث در شرکت موبایل اریکسون در سال ۱۹۹۴ شکل گرفت. اریکسون که یک شرکت سوئدی ارتباطات راه دور است، در آن زمان در حال ساخت یک ارتباط رادیویی کممصرف و کمهزینه بین تلفنهای همراه و یک گوشی بیسیم بود. کار مهندسی در سال ۱۹۹۵ شروع شد و فکر اولیه به فراتر از تلفنهای همراه و گوشیهای آنها توسعه یافت تا شامل همه انواع وسایل همراه شود. در سال ۱۹۹۸اریکسون با چند شرکت دیگر موافقتنامهای را امضا کرد که بر اساس آن گروه SIG به وجود آمد. این نام از نام یک پادشاه دانمارکی به نام هارالد بلاتند (Harald Blaatand)، گرفته شدهاست. کلمه بلاتند بعد از انتقال به زبان انگلیسی به شکل بلوتوث تلفظ شد، که معنای دندان آبی دارد. این حکمران به طور صلحآمیز، دانمارک، سوئد جنوبی و نروژ شمالی را متحد کرد. این کار به او شهرت یک پادشاه ماهر در ارتباط و مذاکره را در تاریخ داد. ( هارالد بلوتوث به دلیل علاقهاش به تمشک آبی، دندانهایش همیشه آبی بوده!) شرکت اریکسون اسم بلوتوث را به این فناوری داد چون امیدوار بود بتواند به طور صلحآمیز وسایل مختلف را متحد کند.بلوتوث کسی بود که دیپلماسی را از جنگ به سمت گفتوگو سوق داد. مخترعان تکنولوژی بلوتوث فکر میکردند این نام مناسب برای تکنولوژی آنهاست که به وسایل مختلف اجازه میدهد نوعی گفتوگو با هم داشته باشند. Bluetooth یک سیستم رادیویی برای مصارفی با توان پایین در یک برد کوتاه (10 سانتی متر، 10 متر و 100 متر) که توسط یک میکروچیپ ارزان طراحی شده، میباشد.کاربران حرفهای زیادی هستند که حتی به بلوتوث فکر هم نمیکنند با اینکه امروزه بلوتوث بر روی اکثر لپتاپها فعال است. البته تعداد این کاربران چندان کم هم نیست! در آغاز بلوتوث با سر وصدای زیادی به بازار عرضه شد. شعارهایی که اکثر آنها مبنی بر این بود که ما از شر کابلهای پیچیده و درهم و برهم خلاص میشویم. ولی ظاهراً هنوز بلوتوث مورد توجه اکثریت قرار نگرفته است. از سیستمهای مبتنی بر بلوتوث تا حالا محصولاتی نظیر iPaqها مورد توجه قرار گرفتهاند چرا که کاربران میتوانند به راحتی این سیستمها را حمل کنند و با کیبوردها، پرینترها و هد ستهای قابل حمل از زندگی لذت ببرند. در حقیقت برای ابزارهای قابل حمل که پورتهای زیادی روی خود ندارند بلوتوث مورد توجه شدید قرار گرفته است. موبایلهای مبتنی بر بلوتوث به شما اجازه میدهند که به یک PDA یا کامپیوتر قابل حمل متصل شوید و بهدرون اینترنت شیرجه بزنید! امنیت در بلوتوث خیلی از کاربران بلوتوث فقط از امکاناتی نظیر اتصال تلفنهای همراه به یکدیگر... یا اتصال دستگاههایی نظیر این به کامپیوترهای قابل حمل استفاده میکنند. و البته برای این دسته از کاربران اهمیت امنیت بسیار دور از ذهن است! پیادهسازی امنیت حتی در همین سطح استفاده میتواند از سوءاستفاده کاربر غیرمجاز از این دستگاهها جلوگیری بکند. استفاده دیگر بلوتوث ایجاد شبکه موقت کامپیوتری است. برای مثال چند نفر در یک جلسه میخواهند لپ تاپهای مبتنی بر بلوتوث خود را به هم متصل کنند تا بتوانند فایلهای خود را به اشتراک بگذارند. وقتی شما از بلوتوث برای ایجاد یک شبکه موقت کامپیوتری استفاده میکنید معمولاً یک شبکه تخصصی خواهید داشت. یعنی اینکه کامپیوترها مستقیماً باهم در تعامل هستند و دیگر نیازی به یک نقطه دسترسی بیسیم (WAP)نیست. این یعنی اینکه شما نقطه مرکزی برای تامین و تبیین سیاستهای امنیتی ندارید و در حقیقت مرکز ثقلی برای امنیت شبکه وجود ندارد! اینجاست که امنیت تبدیل به دغدغه اصلی میشود چرا که شما اطلاعات مهم خودتان را بیپناه بر روی لپتاپ خود ذخیره میکنید تا دیگران روی شبکه از آنها استفاده کنند. یادتان باشد که برد کلاس 1 بلوتوث حدوداً 300 فوت میباشد. یعنی آنقدر دور که تکنیکهای War-Driver کاملاً جوابگوی هکرها میباشد و کاملا هم از دید شما مخفی خواهد بود. دنیا را متحول میکنداکثر کارشناسان و متخصصین کامپیوتر و شبکه اعتقاد دارند روز به روز شاهد پیشرفت هر چه بیشتر این تکنولوژى خواهند بود. فرض کنید در منزلتان از تکنولوژى Bluetooth استفاده میکنید و در حال چک کردن E-mailهاى خود از طریق تلفن همراه هستید، در همان حال نامهای از دوست خود دریافت میکنید. شما هم نامه او را از طریق Bluetooth به پرینتر که به این سیستم مجهز است ارسال کرده و یک پرینت از آن تهیه میکنید. در همین زمان تلویزیون هم مشغول پخش برنامهای است که بلافاصله تصویر را به مانیتور انتقال داده و توسط CD-Writer که به تکنولوژى Bluetooth مجهز است تصاویر را روى CD ذخیره میکند. اینها تنها برخى از موارد استفاده تکنولوژى Bluetooth در زندگى امروز است. تجهیزات مجهز به این تکنولوژى در کنار هم یک شبکه خانگى (Personal Area Network) را ایجاد میکنند.