
معبود من! از این سخنان مهربانتری
که بشنوی نیایشم و ساده بگذری
امکان ندارد از تو به جایی فرار کرد
از حکم چون تو حکمروایی فرار کرد
من راه و رسم شکر نمیدانم کریم
یادم بده سپاسگزاری کنم تورا
دعای کمیل از دعاهای رایج شیعیان است. مشهور است که دعای کمیل آن دعایی است که جبرئیل به حضرت خضر آموخت پس امام علی (ع) آن دعا را به کمیل بن زیاد که از خواصّ وی بود آموخت. کمیل از جمله نیایشهای زیبایی است که به گفته بسیاری از مفسران نحوه ارتباط آن با مخاطب نیز به گونهای زیبا هدفگذاری شده است به گونهای که فرازهای ابتدایی این دعا با جملات و عبارات ستایشآمیز و اقرارکننده به مقام پروردگار شروع شده و پس از به اوج رساندن مخاطبش در این حوزه او را به مقام دعا و استغفار وارد می کند.
از نظر بسیاری از مفسرین دعای کمیل و ادبیات جاری در آن قابلیت ارائه شدن به متون و عبارتهای روان داستانی و منظوم را داراست که نمونه آن را میتوان در بازنویسیهای چند خطی از فرازهای کوتاه این دعا در نشریات و مطبوعات سالهای اخیر دید.
کتاب «منظومه کمیل» نیز ازجمله آثاری است که با این منظور و در قالب یک قطعه شعری بلند توسط مهدی چناری سروده و منتشر شده و شامل روایت ترجمان این دعا به زبان شعر است.
چناری از شاعران آئینی جوانی است که جدای از منظومه کمیل در 7 سال گذشته به صورت حرفهای برای نوجوانان شعر میسراید که از میان آنها میتوان به کتابهای «گاهی به خواب ما بیا»، «پا به پای نسیم» و «یکی بود یکی نبود» او در توصیف رشادتهای سرداران شهید خراسان اشاره کرد.
چناری در منظومه کمیل تلفیقی از متن دعای کمیل و برداشتهای شاعرانه خود از ترجمه آن را به مخاطبانش ارائه کرده است به طوری که در هر دو صفحه این اثر متن عربی دعای کمیل به همراه ترجمه فارسی آن در یک صفحه و اشعار چناری که شامل برداشتهای شاعرانه او از ترجمه فارسی این دعاست در صفحه روبهروی آن منتشر شده است.
منظومه کمیل را انتشارات شاملو با شمارگان سه هزار نسخه روانه بازارکتاب کرده است که به تازگی چهارمین چاپ از آن نیز منتشر شده است.