عضو هیات علمی موسسه تحقیقات برنج کشور تاکید کرد: باید مبنای واردات محصولات کشاورزی در کشور ایجاد رقابت پویا و آمادگی برای حضور در بازارهای جهانی با برخورداری از فرصتهای نسبی باشد بهطوری که کالاهای استراتژیک به زیان کشور منتهی نشود.
دکتر غلامرضا خانکشیپور در گفتوگو با خبرنگار کشاورزی خبرگزاری دانشجویان ایران(ایسنا)، با بیان اینکه از جمله اهداف واردات فصلی میتواند کاهش قیمت تمام شده برای محصول نهایی باشد، ادامه داد: بهجای اینکه محصولات تولید شده داخلی در انبارها نگهداری شده و هزینه انبارداری به خود بگیرند، باید در زمان مناسب صادر شوند و ما بهازای آن را در خارج از فصل تولید چنانچه همان محصولات را نیاز داشته باشیم، میتوانیم وارد کنیم تا علاوه بر کاهش هزینههای تولید،از مزیتهای نسبی کشورهایی که همان محصولات را تولید میکنند استفاده میکنیم.
خانکشیپور با بیان اینکه ما تعریف جداگانهای از مزیتهای نسبی اقتصادی در ارتباط با محصولات استراتژیک داریم، تصریح کرد: گاهی ممکن است نتوانیم به دلیل برخی شرایط خاص برخی محصولاتی را که از یک کشور دیگر ارزانتر میخریدیم، وارد کشور کنیم اینجاست که این محصولات عنوان استراتژیک به خود میگیرد که برخی محصولات کشاورزی کشور ما چنین وضعیتی دارند.
وی ادامه داد: اگر بخواهیم برخی از انواع میوه نظیر سیب و... را نیز در این دایره قبول کنیم طبیعی است که ما مزیت نسبی را دور میزنیم و علاوه بر اینکه تلاش میکنیم محصولات خارجی را در داخل کشور داشته و محصولات داخل را در فصل صادر کنیم، سعی میکنیم از نقش تعرفهها نیز استفاده کنیم تا محصول داخلی ضرر نکنند.
عضو هیات علمی موسسه تحقیقات برنج کشور ادامه داد: به عبارت دیگر ما برای نقش دولت که یک نقش حمایتی است یک فاکتور جدید باز میکنیم تا در معاملاتی که صورت میگیرد، خدشهای وارد نشود که در این زمینه برای امسال میتوان انار را مثال زد چراکه اکنون یک انار با کیفیت را نمیتوانیم در بازار پیدا کنیم. در نتیجه سطح رضایتمندی مصرفکننده داخلی در یک چنین وضعیتی کاهش پیدا میکند پس ما در پیروی از بحث مزیتها ابتدا باید کاری کنیم که در فصل زراعی، محصول داخلی کشور بهنحوی به بازار داخلی و خارجی عرضه شود که رضایت مصرفکننده نیز جلب شود.
وی ادامه داد: تعرفهها باید به نحوی لحاظ شود که در رقابت محصول خارجی با محصول داخلی، محصولات داخلی را کنار نزند و قیمت و کیفیت محصول بهگونهای باشد که تولیدکننده بتواند به تولید داخلی ادامه دهد که در این زمینه میتوان برنج را مثال زد چراکه محصول وارداتی با قیمتهای جهانی ساختگی که ناشی از یارانههایی است که کشورهای تولیدکننده برنج و غله پرداخت کرده و قیمت جهانی را پایین نگه میدارند وارد ایران شده و بهرغم اینکه به لحاظ کیفیت، قدرت رقابت با محصولات داخلی را ندارند با استفاده از تبلیغات، تغییر ذائقه لحاظ میشود و موفق میشوند از یک دوره افزایش قیمت محصول ایرانی، محصول خارجی را به عنوان یک رقیب جدید با بهترین محصول برنج داخلی در بازار عرضه کنند به طوری که ما شاهد رکود بازار داخلی میشویم.
وی با تاکید براینکه مبنای واردات باید استفاده از مزیتهای اقتصادی باشد، ادامه داد: اما نقش دولت به عنوان حامی تولیدات داخلی برای این که تولید کننده داخلی بتواند به حیات خود ادامه دهد باید کماکان حفظ شود.
خانکشیپور درباره ضرورت فرهنگسازی و سوق دادن مردم به تولیدات داخلی نیز اذعان کرد: این موضوع را میتوانیم در یک نمونه برنج درک کنیم که به عنوان مثال کل تولیدات یک شهرستان در استان مازندران چیزی کمتر از 40 هزار تن است در حالی که محصولی در حد بیش از 200 تا 300 هزار تن با یک برند تجاری وارد شده و با عنوان محصول فریدون کنار تبلیغ میشود و این چیزی نیست غیر از اینکه واردکننده بدون محاسبات درست اقتصادی اقدام به واردات محصول کرده و اکنون برای اینکه زیان نکنند ناچار است به هر طرفندی روی ذائقه مصرف کننده اثر بگذارد و مصرفکننده را سوق دهد به سمتی که یک محصول را با یک برند مشخص و با یک اطلاعات غلط خریداری کند.
عضو هیات علمی موسسه تحقیقات برنج کشور افزود: بدیهی است که باید در تقابل کشورهای مختلف در یک بازار، کشورهای پایه تلاش کنند فرهنگ مصرفی مردم خود را در جهت ضرروتها و نیازها حفظ کنند.
وی افزود: اگر بخواهیم محصول داخی رونق خود را داشته باشد باید به نحوی تبلیغات را انجام داده و بهنحوی حمایت کنیم که ذائقه مردم کماکان آن چیزی را که به نفع اقتصاد داخل کشور و به نفع تولیدکننده است، طلب کند که در این بخش همه بخشها باید دست به دست هم بدهند.
