با وجود اعلام سازمان لیگ و فدراسیون فوتبال مبنی بر اینکه رقابتهای فوتبال تا بعد از جام جهانی تعطیل است و هنوز به درستی نمیتوان گفت که این رقابتها اصلاً ادامه پیدا میکند یا اینکه نیمهتمام میماند، اما بحثهای حاشیهای همچنان ادامه دارد.
یکی از مهمترین بحثهای مطرح شده طی روزهایی که کشور درگیر جنگ بود، مسئله تیمهای صنعتی حاضر در فوتبال بود. در بحبوحه جنگ تحمیلی سوم بود که وزارت سمت رسماً به سارمان لیگ اعلام کرد دو باشگاه سپاهان و فولاد خوزستان تا اطلاع ثانوی اجازه حضور در هیچیک از مسابقات رسمی را نخواهند داشت. این تصمیم در پی حمله وحشیانه دشمن متجاوز به زیرساختهای صنعتی کشور از جمله دو کارخانه فولاد صورت گرفت، اما هنوز این خبر به درستی در رسانهها منتشر نشده بود که مدیران عامل دو باشگاه سپاهان و فولاد خوزستان با اعلام اینکه هیچ دستور رسمی در این مورد دریافت نکردهاند از حضور تیمهایشان در مسابقات فوتبال خبر دادند.
البته موضوع تیمهای صنعتی فقط به دو باشگاه سپاهان و فولاد خوزستان خلاصه نمیشود و باشگاههایی مانند مس و آلومینیوم اراک هم با مشکلاتی روبهرو هستند که به نظر میرسد با نزدیک شدن به زمان ادامه احتمالی رقابتهای فوتبال این مشکلات بیشتر خود را نشان دهد. نکته جالب توجه، اما حرفهای جالبی است که این روزها از زبان مسئولان این باشگاهها زده میشود. مثلاً اینکه مدیرعامل آلومینیوم اراک سرمایهگذاری در ورزش را امری بیهوده تلقی میکند! یا اینکه شرکت ملی مس اینقدر تیم در رشتههای مختلف دارد که اول باید بحث مالکیت مشترک آنها را حل کند و بعد به فکر ادامه مسابقات باشد. همین حرفهای ضد و نقیض است که ماجرا را پیچیدهتر میکند.
آنچه مشخص است اینکه اکثر این تیمها از جمله تیمهای خوب و تأثیرگذار در رقابتهای فوتبال هستند، بنابراین حذف آنها از گردونه رقابتهای فوتبال کشور، چه لیگ برتر و چه دستههای پایینتر ضرر جبرانناپذیری به فوتبال میزند. فراموش نکنیم که وزارت نفت با چنین اشتباهی تیمهای خوب فوتبال ایران را به مرز نابودی کشاند. امروز هیج اثری از تیم خوب نفت تهران نیست و نفت آبادان هم برای زنده ماندن دست و پا میزند. بنابراین به نظر میرسد وزارت صمت باید با یک برنامهریزی درست کاری کند که تیمهای صنعتی بتوانند به حیات خود ادامه دهند.
البته به قول محمد رجائیان، مدیرعامل آلومینیوم اراک، امروز و در شرایط خاص کشور رسیدگی به وضعیت اشتغال و معیشت کارگران از همه چیز از جمله فوتبال مهمتر است، اما نباید فراموش کنیم که فوتبال و رقابتهای لیگ تأثیرگذاری خاص خود را بر روحیه اجتماعی مردم دارند و باید با قدرت به کارشان ادامه دهند. شاید در چنین شرایطی کم کردن هزینهها و ریخت و پاشهایی که تاکنون وجود داشته بتواند کمک شایان توجهی به سرپا ماندن تیمهای صنعتی بکند که این مسئله باید مورد توجه مسئولان ذیربط در وزارتخانه و باشگاهها قرار گیرد.
