جوان آنلاین: حجت الاسلام علی سرلک، مدرس حوزه و دانشگاه و کارشناس مذهبی میگوید: هر مراسم و آیین دینی تداعی یاد بهترین انسانهاست. در این جلسات امنیت روحی و بهجت و شادی درونی شکل میگیرد و یاد محبوبی که باید در دل ما زنده باشد را تداعی میکند.
حجتالاسلام علی سرلک در گفتوگو با «جوان» در بیان شادی و نشاط درونی واقعی میگوید: نشاط و بهجت درونی از احساس خود ارزشمندی و محترم بودن ناشی شده و احساس خود ارزشمندی نصیب کسی میشود که برای هدف مهمی درحال تلاش باشد.
وی در توضیح بیشتر بیان میکند: وقتی انسانها به دنبال هدف باشند و برای آن تلاش کنند، حس خود ارزشمندی و رضایت درونی ایجاد خواهد شد که این احساس منتج به لبخند و انبساط روحی میشود، اما برخی، چون همیشه شیپور را از سر گشاد آن میزنند فکر میکنند صرف همان خندیدن و لبخند، شادی است.
این مدرس حوزه و دانشگاه میافزاید: این افراد از علائم و دلایل آن غافل هستند برای همین از مسیرهای غلطی میروند که نه تنها خود ارزشمندی را سرکوب میکند بلکه موجب نفرت از خود هم خواهد شد و احساس نارضایتی و ناکافی بودن به انسان دست میدهد، شبیه به کسی که برای توانمندشدن در مسابقات ورزشی راه تمرین دشوار را کنار گذارد و روی به دوپینگ آورد. ممکن است دوپینگ او را توانمند کند و حتی به مقامی هم برسد در حالیکه از درون منهدم بوده و افتخار او زودگذر است. البته که بقیه هم متوجه خواهند شد و ممکن است مقام او هم تنزل پیدا کند درنتیجه شادی یک احساس درونی است که در اثر هدفمندی درست و تلاش دقیق نصیب انسان میشود و حس خود ارزشمندی و رضایتمندی به دنبال دارد.
وی در بیان درست و دقیق رضایت و شادی درونی مثال موج و اقیانوس را بیان کرده و ادامه میدهد: لبخند موج و رضایمتندی اقیانوس است.
حجتالاسلام سرلک یادآور میشود: انسان هدفی به بزرگی رضایت خداوند متعال دارد. اهلبیت (ع) در قله درخشش در این زمینه هستند، در نتیجه بهجت عمیق به کسانی میدهند که در این مسیر قدم بردارند تا آنجا که حتی گریه بر امامحسین (ع) بهجت به دنبال دارد.
عضو هیئت علمی دانشگاه هنر درباره چگونگی کسب نشاط درونی و زنده نگهداشتن آن درون خود گفت: هرچقدر ما اهداف عالیتر و آرمانهای با عظمتتر داشته باشیم؛ استحقاق تجربه نشاطهای بیشتری خواهیم داشت. انسانهایی که تمام هم و غمشان دانه و لانه است شاید حس سرخوشی را تجربه کنند، اما نشاط عمیق ندارند. اگر مصرف قرصهای آرامبخش میان کسانی که جنبههای مادی زندگیشان برایشان مهم است اصالت دارد دلیل بر همین است.
وی در رابطه با چگونگی عملکرد درست در این میان میگوید: به قول حافظ مصلحت آن است که یاران همه کار بگذارند و خم طره یاری گیرند، یعنی انسان باید به هدف متعالی فکر کند و نمیشود آرمانهای بزرگ داشته باشد، اما به وادی خوشبختی دعوت نشده باشد. تمام هموغم شیطان این است که آرمان خدا را از انسان بگیرد و او را به وادی افسردگی بکشاند و درگیر ظواهر دنیا کند. بسیاری از کمدینهایی که کارشان در دنیا خنداندن است، خودشان افسرده بودند و برخی خودکشی کردند. این حرف دلیل بر رد کمدی و خنده نیست، اما از پروسه معیوب حرف میزنم که مسیر غلط، عوارضی با خود به دنبال دارد.
به اعتقاد این استاد دانشگاه برای رسیدن به شادی واقعی باید آینده درست و ارزشمند خلق کنیم چنانچه فرهنگ انتظار و شخص امام زمان (عج) به معنی واقعی منبع ناب و درست شادی آفرینی هستند.
حجتالاسلام سرلک اضافه کرد: جامعه بدون آرمان بزرگ مثل آنچه به غلط در مورد ظهور برای ما تصویر شده نتیجهای جز افسردگی و پریشان حالی ندارد، چه بسا برخی کینه و دعواها در نتیجه همین بیآرمانی است.
حجت الاسلام سرلک در پاسخ به این سؤال که مناسبتهای مذهبی چگونه میتواند باعث ایجاد نشاط و شادی درونی برای افراد شود گفت: در واقع هر مراسم و آیین دینی تداعی یاد بهترین انسانها را به دنبال دارد. در این جلسات امنیت روحی و بهجت و شادی درونی شکل میگیرد و یاد محبوبی که باید در دل ما زنده باشد را تداعی میکند.
وی ادامه داد: اهل بیت (ع) فرمودند: خدا رحمت میکند کسی که یاد ما اهلبیت را زنده نگه میدارد، چون توجه به بزرگ، انسان را بزرگ میکند و ناخواسته انسان از حقارت خود دست برمیدارد. کسی که با بزرگان رشته طب و زیستشناسی نشست و برخاست میکند جهان او بزرگ میشود و وقتی با بزرگترین انسانها نشستو برخاست کنیم و یاد آنها در دل ما باشد از پیلههای خود پروانهوار بیرون میآییم. در حرم امام رضا و سید الشهدا و امیرالمؤمنین و سایر اهلبیت (ع) حالمان خوب میشود؛ چراکه، چون به خورشید رسیدیم غبار آخر شد.
عضو هیئت علمی دانشگاه هنر به فرموده اهلبیت (ع) اشاره کرده و گفت: اهلبیت (ع) فرمودند حرم ما جایی است که از ما یاد میشود و این بخت بلند ماست که در اعیاد از آلالله یاد میکنیم و این کاملاً کارکرد اجتماعی و روانی و اقتصادی خود را دارد، چراکه بسیاری از مؤمنین در بسیاری از جمعها و در همین مکانها گرفتاریهایشان رفع و همین سبب نشاط میشود.
وی در مورد پیامدهای بیتوجهی و بیاهمیتی به مناسبتهای دینی و ملی نیز گفت: مولوی میگوید کسی که از نور بهرهمند نشود در تاریکی است. بعد از حق جز گمراهی نیست و حضرات معصومین همه سفینه نجات و راه هدایت هستند که اگر کسی با آنها انس نداشته باشد با نقطه مقابل آن نشست و برخاست دارد. انسان اگر از طریقتی برخوردار نشود از نقطه مقابل آن خسران زده میشود و کسی که راه اهلبیت (ع) را انتخاب نکند وسط نایستاده بلکه نقطه مقابل است. در واقع معدل هر کدام از ما آدمها یکی از این دو طرف است.
این کارشناس دینی و مذهبی در مورد نشانههای ظاهری شادی درونی و درست در مؤمن واقعی گفت: مؤمن واقعی که نشاط و شادی دارد بقیه از دست و زبان او در امان هستند و دیگران از او متضرر نمیشوند. مؤمن یعنی کسی که دیگران در سایه او در امان هستند و اگر هم گاهی قدرتی دارد؛ برای مقابله با اشرار است. جریان ایمان به کسی ضرر نمیرساند و در مقابل آسیب و ضرر دیگران میایستد. به فرموده امامرضا (ع) «خیر از انسانی است که با عقل کامل به حقیقت رسیده است و شر از او برنمیخیزد» چنانچه اگر یک روز چاقو دست میگیرد مثل یک پزشک برای درآوردن یک غده سرطانی است.
وی مهمترین ویژگی مؤمن را اینگونه توصیف کرد: مؤمن واقعی زبانش به پرخاش و طعنهزدن باز نشده و امکاناتش به تبرج و تفاخر ختم نمیشود و به تعبیری گوارا و شیرین است و شیرینی را دوست دارد و به طور کلی امنیت دارد.
این کارشناس دینی در پایان در مورد حوادث اخیر در کشور گفت: حالا که از شادی درونی گفتیم باید از تاریکی کفرآلود ناامنی هم بگوییم که ریشه در کفر دارد. این حوادث را غداران رقم زدند؛ هر چند اعتراض درست و بهجا به حق است و اعتراض و نقد سازنده نیاز جامعه است ولی عوامل ناامنیهای تخریبگرایانه اصل کفر ضلالت و بدبختی هستند و متأسفانه در همه دورههای تاریخی بودند کسانی که از رهگذر ترس و ناامنی، زیست انگلی میکنند.
