قرمزهای لیورپول شبی تلخ برای هزاران مسافر انگلیسی در فرانسه رقم زدند. هواداران روز را با هزار و یک آرزو سپری کردند به این امید که در پایان جشن قهرمانی بگیرند، ولی جز دل شکسته، خشم و تنفر چیزی نصیبشان نشد. گل وینیسیوس در نیمه دوم خیال رئال را از رسیدن به چهاردهمین جام قهرمانی اروپا راحت کرد. بازیکنان لیورپول روی زمین افتاده بودند و نای راه رفتن نداشتند. آنها هرچه در توان داشتند ارائه کردند، ولی همه توان آنها برای شکست رئال کافی نبود. آنها نزدیک نزدیک جام شدند، ولی به خود جام نرسیدند. دنیای بیرحم فوتبال حرفهای همین است. کورتوآ در حد سوپرمن ظاهر شد و با سه سیو دیدنی، سه موقعیت گل را از محمد صلاح گرفت. صلاح شش شوت در چارچوب داشت و این در فینال لیگ قهرمانان یک رکورد است، ولی باز هم نتوانست دروازهبان بلژیکی را مغلوب کند. جدا از بحث بازی، یوفا یکی از بدترین فینالهای لیگ قهرمانان را تجربه کرد. پلیس فرانسه بیرحمانه با هواداران مسافر برخورد کرد و این رفتار مایه شرمندگی مقامات برگزاری فینال است. در کجای دنیا بزرگترین بازی باشگاهی را با تأخیر نیم ساعته شروع میکنند، آنهم درحالیکه هزاران هوادار لیورپول پشت گیتها مانده بودند. چطور به اینجا رسیدیم که هوادار با داشتن بلیت قانونی با گاز اشکآور مورد حمله قرار میگیرد، آن وقت دلیل تأخیر در شروع مسابقه را تأخیر هواداران برای رسیدن به سکوها عنوان کردند! در حقیقت برگزارکنندگان فینال برای توجیه ناتوانی خود انگشت اتهام را به سوی هواداران نشانه رفتهاند. یوفا با تأکید بر «بلیتهای تقلبی» باز هم توپ را به زمین تماشاگران انداخته است، در شرایطی که بسیاری از هواداران بهرغم داشتن بلیت از تماشای نیمی یا همه بازی محروم شدند. از اینها که بگذریم، لیورپول شایسته تقدیر است. با اینکه از دست دادن جام قهرمانی اروپا برای کلوپ بسیار سخت بود، ولی مطمئن باشید این تیم به زودی با افتخارات بیشتر بازخواهد گشت. لیورپول با از دست دادن دو جام مهم (لیگ برتر و اروپا) با انتقادهایی روبهرو شده، ولی واقعیت این است که آنها برخلاف سایر تیمهای انگلیسی به فینال رسیدند. گرد و خاکهای فینال که فروکش کند، عملکرد درخشان قرمزهای مرسیساید بیش از پیش به چشم خواهد آمد.
مترجم: شیوا نوروزی
