موهبتی در روزگار بی مخاطبی تلویزیون
کد خبر: 1020729
لینک کوتاه: https://www.Javann.ir/004HXN
تاریخ انتشار: ۰۲ مهر ۱۳۹۹ - ۱۸:۴۱
یادداشتی درباره سریال «زمین گرم»
«زمین گرم» شاید یک سریال ایده آل نباشد، اما در شرایط فعلی تلویزیون و پخش آثار منفعل و بی قصه یک موهبت است.
ايزد مهرآفرين
سرويس فرهنگ و هنر جوان آنلاين: اولین سریال «سعید نعمت الله» این روز‌ها در حال پخش از تلویزیون است و توانسته در این وانفسای بی مخاطبی سریال‌های تلویزیونی برای خودش مخاطب خوبی جمع و جور کند.

«زمین گرم» ماحصل ساخت و پرداخت کارگردانیِ نویسنده‌ای است که ید طولایی در نگارش سریال برای تلویزیون دارد.

نام نعمت الله را از سریال «رستگاران»، «شیدایی»، «جراحت»، «میکائیل»، «پشت بام تهران» که از پرمخاطب‌ترین آثار تلویزیون در زمان خود بودند به یاد داریم که همه این آثار توسط او به نگارش در آمده اند.

نعمت الله در نگارش سبک و سیاق و طریقت خود را دارد و مدتی است به یک لحنی از قصه گویی رسیده که شاید در مواردی انتقاد‌های هم به آن وارد باشد ولی به هر حال خاص و غیر تقلیدی است.

جهان آدم‌های او جهان عجیب و تا حدودی پیچیده است؛ آدم‌ها و شخصیت‌های جهان آثار او کله شق اند و به ندرت از موضع خود کوتاه می‌آیند و به آنچه می‌گویند و انجام می‌دهند معتقدند؛ عاشق اند و ممکن است برای حفاظت از حریم عشق یاغی شوند؛ یاغی تبارانی که هرچه باشند و هر خطایی کنند دوباره مرید عشق اند؛ حال این عشق برادر باشد، پدر باشد یا همسر.

«زمین گرم» نیز در ادامه نوشته‌های نعمت الله؛ در تلاش برای زنده نگه داشتن قهرمان است. «فروغ» و «علیار» دو قهرمان اصلی قصه سریال، هر کدام با موضع خود برای نگهبانی از حریم عشق شان گام برمی دارند؛ ارزش‌های و طریقت «علیار» به او می‌گوید که مرام و منش پدر هر چه قدر هم ناروا و کجرو باشد؛ پدر است؛ ناموس برادر هرچه قدر دور باشد؛ ناموس خود اوست و برای او نشدنی است انکار ارزش هایش؛ «فروغ» نیز به نوع دیگری پی ارزش‌های خود است او از یک زندگی افسارگسیخه و رو به اضمحال فراری است و حالا می‌خواهد از حریم خانوادگی خود که، چون معجزه‌ای به او رسیده؛ محافظت کند.

علیار «زمین گرم» آنچنان ملموس است که مخاطب نمی‌تواند او را پس بزند. علیار دوست داشتنی، قابل لمس و آرمانی است. مردی که هر چند زوربازویی ندارد ولی زور مهربانی او به هر قدرت دیگری برای اطرافیانش می‌چربد. جالب این جاست که نویسنده طبق یک اصول فیلمنامه نویسی برای شخصیت مثبتش یه ضعف انتخاب کرده و آن بیماری اوست، اما با این حال ترجیح به این بود که این موضوع در پرداخت قصه خیلی پر رنگ و تصنعی نباشد و کارکرد آن صرفا پیشبرنده روایت باشد. نقطه قوت و پیشبرنده سریال شخصیت علیار است که نویسنده توانسته به خوبی از پس خلق آن بربیاید.

«زمین گرم» شاید یک سریال ایده آل نباشد، اما در شرایط فعلی تلویزیون و پخش آثار منفعل و بی قصه یک موهبت است؛ قصه‌ای جاندار و گرم دارد و نویسنده‌ای که از همه بیشتر جهان قصه اش را می‌شناسد و می‌داند چگونه آن را به ثمر برساند؛ البته که نعمت اللهِ «شیدایی» خیلی جذاب‌تر از نعمت الله فعلی است و امید که در مسیر تازه‌ای شروع کرده کمی به انتقاد‌ها توجهی شود و کمی از حسن نظر مخاطب نیز استفاده کند که شاید در آینده، نتیجه آن بهتر از خروجی فعلی باشد.
نظر شما
جوان آنلاين از انتشار هر گونه پيام حاوي تهمت، افترا، اظهارات غير مرتبط ، فحش، ناسزا و... معذور است
نام:
ایمیل:
* نظر:
پربازدید ها
عناوین پیشنهادی
آخرین اخبار