جوان آنلاین: اولین نشست دستاوردهای فنی سینمای ایران با موضوع نقد و بررسی جلوههای ویژه فیلم موسی کلیمالله به همت معاونت توسعه فناوری و مطالعات سازمان سینمایی برگزار شد.
به گزارش «جوان»، علیرضا اسماعیلی، معاون توسعه فناوری و مطالعات سینمایی با اشاره به تأثیرگذاری سلسله نشستهای دستاوردهای فنی سینمای ایران گفت: «اقتصاد» و «تکنولوژی» از عوامل تعیینکننده و جهتدهنده تولیدات سینمایی هستند که در بحث تکنولوژی سینما، جلوههای ویژه نقش بسیار اساسی و مهمی را ایفا میکند. خوشبختانه این فرصت را پیدا کردیم که برای اولین نشست این حوزه به بررسی جلوههای ویژه فیلم «موسی کلیمالله» بپردازیم که به لحاظ دستاوردهای فنی یکی از نقاط عطف سینمای ایران محسوب میشود.
در ادامه علیرضا واعظ، طراح و مجری جلوههای ویژه فیلم موسی کلیمالله با ارائه گزارشی از مراحل ساخت فیلم موسی کلیمالله به کارگردانی ابراهیم حاتمیکیا، درباره چگونگی ساخت این اثر به وسیله ویرچوال پروداکشن گفت: ماجرا از آنجا آغاز شد که قرار شد یک فیلم سینمایی یا سریال در ایران ساخته شود، آن هم با ۱۸۰ لوکیشن. از معدن سنگ به پهناوری چندین هزار کیلومتر گرفته تا زیرزمین کوچک که همه اینها کار را به شدت پیچیده میکرد. اینجا سؤالی مطرح شد که آیا میتوان این اثر را داخل استودیو ساخت، آن هم در یک استودیو که قطر آن تنها ۱۵ متر است؟ آیا چنین کاری اصلاً شدنی است و اگر شدنی است این کار چه معایب و محاسنی دارد و چه اتفاقاتی پیش روی ماست؟
واعظ با توضیح اینکه در حال حاضر دو نوع فیلم میدانی و استودیویی ساخته میشود، گفت: فیلمهایی که در استودیو ساخته میشوند، معایب و محاسن خود را دارند. از محاسن کار در استودیو این است که در فضای استودیویی، شرایط آب و هوایی ما را محدود نمیکند. همچنین ساعت آفیش ما کاملاً مشخص است و کنترل نور هم در اختیار ماست. کاهش هزینهها در این روش مشهود است و خیلی کمتر از کروماکی و پرده سبز استفاده میکنیم، اما نکته مهم این است که فیلمساز حین فیلمبرداری کاملاً با پلان و برداشتها به صورت کامل مواجه میشود، یعنی کارگردان این سؤال را ندارد که بکگراند این صحنه که الان سبز است، بعداً چه اتفاقی برای آن میافتد یا اگر فیلمبردار قرار است اصلاح کادر انجام دهد، کارگردان هم در لحظه آن را میبیند.
واعظ درباره یکی از ویژگیهای دیگر ویرچوال پروداکشن نیز گفت: این فناوری این امکان را به فیلمساز میدهد که اگر حین فیلمبرداری با وجود آنکه کارگردان لوکیشنها را دیده و کاملاً میداند در بکگراند بازیگر چه چیزی باشد، ولی اگر در لحظه تصمیم گرفته شود که مثلاً یک ستون به ستونهای قصر اضافه شود، یا سقف قصر بلندتر شود، این امکان وجود دارد و میتوانیم سر صحنه آن را انجام دهیم.
امیررضا معتمدی، کارشناس و متخصص جلوههای بصری نیز با تأکید بر استفاده بههنگام و بهموقع از ظرفیتهای فناورانه گفت: در هر تولیدی نباید صرفاً به «تکنیک» آن فکر کرد، بلکه باید درباره «تاکتیک» آن نیز اندیشید. اینکه الان میبینیم در ساخت سریال موسی از ویرچوال پروداکشن استفاده شده، این موضوع هم فرصتهایی ایجاد کرده و هم تهدیدهایی به وجود آورده است. هر فیلم و سریالی که شما میبینید جدای از اینکه یک بسته فرهنگی محسوب میشود به نوعی یک کالای فرهنگی هم هست، یعنی باید دخل و خرج آن با هم همخوانی داشته باشد. وقتی برای تولید از روش سنتی به روش مدرنتر رو میآوریم، باید بدانیم برای چه این کار را انجام دادهایم. اگر صرفاً تجربه باشد، خود تجربه با هر هزینهای معقول است.
وی با توضیح اینکه البته این تجربهها باید کوچک باشد، افزود: وقتی این تجربه را در پروژه پایلوت کوچک انجام نمیدهیم و آن را در یک پروژه بزرگ به خدمت میگیریم تا این پروژه بزرگ به انتها برسد، احتمال اینکه آن تکنولوژی منسوخ شود، یا نسلش تغییر کند، یا دیتا عوض شود، یا هیولایی مثل هوش مصنوعی بازی را به هم بزند، خیلی زیاد است.
