سرویس جامعه جوان آنلاین: قرارداد اجاره عقد لازم است و عقد لازم را نمیتوان به آسانی فسخ کرد. به این ترتیب نه موجر میتواند اقدام به فسخ قرارداد کند و نه مستأجر؛ اما قانوناً میتواند حق فسخی پیشبینی شود. برای مثال، ملکی را که مستأجر اجاره کرده و احساس میکند مغبون شده است، یعنی بیش از قیمت واقعی آن ملک اجاره داده شده است؛ در این حالت مستأجر میتواند از طریق دادخواست، تقاضای فسخ قرارداد به علت غبن (ضرر و زیان) کند.
همچنین ممکن است شرط خاصی بین مالک و مستأجر پیشبینی شود که در صورت عمل نکردن به آن شرط از سوی مالک تا فلان تاریخ مستأجر حق فسخ قرارداد را داشته باشد. برای مثال بین مستأجر و مالک شرط شود که تا فلان تاریخ در ملک مربوطه تعمیرات لازم اعمال میشود و اگر طبق این شرط مالک تا تاریخ مذکور اقدام به تعمیرات ملک خود نکند، مستأجر مستحق فسخ قرارداد باشد. اگر شک داشته باشند که حق فسخی وجود دارد یا نه، فرض بر این است که حق فسخی وجود ندارد. به هیچ عنوان قرارداد نمیتواند نه از سوی موجر و نه از سوی مستأجر فسخ شود، تنها در صورت اقاله یعنی بر هم زدن قرارداد به توافق طرفین قرارداد فسخ میشود. پس از تعیین مدت اجاره و تدوین اجارهنامه، قرارداد به هیچ عنوان نه توسط موجر و نه توسط مستأجر قابل فسخ نیست، مگر در شرایط خاص، به عنوان مثال مورد اجاره تلف شده باشد و امکان استفاده برای مستأجر نباشد وگرنه در حالت عادی هیچ دلیل قانونی برای فسخ قرارداد از سوی مستأجر و موجر وجود ندارد.
