سرویس سبک زندگی جوان آنلاین: در بررسی گذشته نیازی نیست خودمان را به چالش بکشیم و در پی آن سرکوب کنیم، برای این منظور کافیاست تا خوب ببینیم، خیلی خوب. بیغرض، بدون خشم، بدون بغض. معمولاً بسیاری از ما وقتی از کاری یا مشکلی بغضمان میگیرد، به سراغ گذشته میرویم و خاطرات خود را مرور میکنیم. این شاید بیشتر شبیه خودزنی باشد تا واکاوی و بررسی گذشته. بدون احساسهای منفی و خشم، کینهها و بغضها و ناراحتی از برخی اشتباهات، این حدوداً ۴۰۰ روز گذشته را خوب بسنجیم تا کم و کاستیها و خوبیها و پیشرفتهایش را ببینیم. نیازی به محاکمه نداریم، در اینرابطه شاید بیشتر به مهربانی و محبت به خودمان نیاز داشت باشیم. چون ما انسان هستیم و اشتباه بخشی از وجود ماست. میشود راههای ممکن برای پایین آمدن اشتباهات را پیدا کرد و با این آگاهی آنها را حتی به صفر رساند، همانطور که خیلیها این کار را کردهاند ولی باز هم باید توجه داشت که قصد ما از بررسی سالی که پشت سر گذاشتهایم، صرفاً تقویت خود برای پیشرفت در سال آینده است و نباید آن را با محاکمه خود اشتباه بگیریم، اگر نه راهی برایمان نمیماند جز خودزنی و در نتیجه به وجود آمدن زخمها و دردهایی بر روح و روانمان که نیاز به مداوا و درمان دارند. اگر با مرور گذشته که این روزها خیلیها به آن توصیه میکنند، آگاهانه انجام نشود، و بیشتر شبیه یادآوری خاطرات تلخ گذشته باشد، مشکل بزرگ و تازهای برای ما به وجود خواهد آورد. آنوقت شاید یادمان برود که اصلاً دلیل ما از مرور گذشته چه بوده است؟ در اینصورت ممکن است احساسهای منفی ایجاد شده از دیدن نیمه خالی لیوان در یک سال گذشته زندگیمان، غصهدار و ناراحتمان کند. بنابر این منظور، بد نیست برای بررسی گذشته، ابتدا پیشرفتها و اتفاقات خوبی را که برایمان پیش آمده است به یاد آوریم. راههایی که منجر به روی دادن آنها شد به یاد آوریم و آنهایی را هم که دوست نداریم، بدون خشم مرور کنیم و آنچه را که باعث شد تا پیش بیایند، به یاد آوریم. این نگاه که دور از غلبه نیروهای منفی بر بررسی گذشته است را حفظ کنیم تا این باور را به خود بدهیم که هیچ اشتباهی نمیتواند این اجازه را به خودم یا دیگری بدهد که سرکوب شوم. به نظر من این از مهمترین دستاوردهایی است که ما میتوانیم برای خودمان داشته باشیم.
