رئیس شورای شهر پایتخت در دومین اجلاس کلانشهرهای ایران بر تقویت سیستم حمل و نقل ریلی پایه تأکید کرد و گفت: بالغ بر 90 تا 100 کیلومتر زیرساختهای مترو در تهران آماده شده، اما هنوز تجهیز نشده است که با تجهیز این خطوط توان ریلی پایه در تهران شهر افزایش مییابد.
تأکید رئیس شورای شهر بر استفاده از حمل و نقل پاک به خصوص ریلی (مترو) نشان از آن دارد که شهرها در این زمینه دارای نقصهای بسیاری هستند که تاکنون نتوانستهاند از ظرفیتهای بالای آن استفاده کنند. در شرایطی که شهر تهران از معضل آلودگی زیست شهری، به تبع آن آلودگی هوا و افزایش ترافیک رنج میبرد و با ورود خودروهای جدید و گذری جایگزین و خروج خودروهای فرسوده مشکلات بسیاری به شهر و شهروندان تحمیل می شود، گام برداشتن به سوی استفاده از خطوط مترو بسیار مطلوب و بازده بسیاری را برای شهر و شهروندان به همراه خواهد داشت.
با راهاندازی سه خط مترو در پایتخت میلیونها لیتر صرفهجویی در سوخت فسیلی صورت میگیرد و به تبع آن نیز علاوه بر افزایش سرعت جابهجایی مسافران نیز به صورت چشمگیری افزایش مییابد. باید توجه شود که احداث خطوط مترو در مقایسه با احداث معابر شهری در درازمدت بسیار کارآمدتر است تا آنجایی که مقایسه ظرفیت جابهجایی خطوط مترو صدها برابر خودروهای جمعی اعم از تاکسی، ون و اتوبوسها است. چندی پیش از سوی معاون حمل و نقل ترافیک شهرداری تهران اعلام شد که افزایش ظرفیت مترو با تکمیل کامل خطوط متروی 6 و 7 از 3 میلیون نفر به 4 میلیون و 800 هزار نفر افزایش خواهد یافت و در صورت افزایش تعداد قطارها و واگنهای مترو، این تعداد جابهجایی به 10 میلیون نفر در روز خواهد رسید. به هر حال گلایه رئیس شورای شهر از تجهیز نبود حدود 90 تا 100 کیلومتر خطوط مترو جای تأمل دارد که هزینههای بسیاری برای احداث مترو صورت گرفته است، ولی به دلیل نبود برنامههای جامع برای تجهیز این خطوط از یک سو سرمایههای به کار گرفته شده بلااستفاده رها شده است و از سوی دیگر بر میزان استفاده از وسایل نقلیه و مصرف سوخت افزوده شده است.
تکمیل حدود 100 کیلومتر مترو می تواند به نوعی لیست تکمیل شبکه حمل و نقل عمومی را در پایتخت فراهم آورد و رغبت شهروندان را برای کمتر استفاده کردن از وسایل نقلیه شخصی کاهش دهد.
طرح توسعه مترو باید به گونهای باشد که بهرهبرداری از خطوط احداثی در کمترین فاز زمانی صورت گیرد، اما به دلیل بیتوجهی دولت به تجهیز زیرساختها وپرداخت قطرهچکانی هزینههای مترو عملاً شهروندان در بار ترافیکی شهری گیر کردهاند و باید فشار این ناکارآمدی دولت را نیز تحمل کنند.
این انتظار میرود که دولت دوستدار محیطزیست تمامی هم و غم خود را برای پرداخت سهمش در تجهیز و احداث خطوط جدید مترو بپردازد تا شهروندان کمترین زمان و هزینه را برای سفرهای درون شهری صرف کنند.
وقتی دولت سهم خود را نمیپردازد بار هزینه بر شهر و شهروندان سنگینی خواهد کرد و بر مشکلات پیچیده شهری افزوده خواهد شد.
