نداشتن مدیریت و نبود سرمایهگذاری کافی تیمهای ریشهدار فوتبال ایران را به نابودی کشانده و متأسفانه سازندگی در ایران از بین رفته است. تیمی مثل فجر سپاسی استعدادیابی میکرد و بازیکن میساخت و تیمهایی که پول داشتند خیلی راحت این بازیکنها را میبردند. البته بازیکنها هم حق داشتند، امید روانخواه، سیاوش اکبرپور، رضاعنایتی، مهدی رحمتی، علی علیزاده و... همه از امیدهای فجر بالا آمدند. به بعضی از افراد میگویند: «اسپانسر بیاور تا مربی شوی!» مطمئناً فوتبال ایران رو به نابودی خواهد رفت چرا که ساختار درستی ندارد. کدام تیم فوتبال را در لیگ ایران میتوانید نمونه بیاورید که بدهی نداشته باشد؟ نرخ قرارداد بازیکنها بالا رفت و مدیران از پس این ارقام برنیامدند. فواره چون بالا رود سرنگون شود.
خصوصیسازی تیمهای لیگ برتری را، راه عبور از این وضعیت میدانند اما اگر تیمها خصوصی شوند اولین باشگاههایی که زمین خواهند خورد همین پرسپولیس و استقلال هستند. هیچ چیز فوتبال ما حرفهای نیست. سعدیا گرچه سخندان و مصالح گویی، به عمل کار برآید به سخندانی نیست. کدام یک از تیمهای ما حرفهای هستند؟ هیچ کدام از تیمهای لیگ برتر فوتبال حرفهای نیستند، پس چرا میگوییم لیگ ما حرفهای است؟ به عنوان مثال استادیوم اختصاصی تیم استقلال کجا است که بتواند بلیت فروشی و تبلیغات کند؟ اسم تیمها فقط حرفهای است. فوتبال ایران دارد از بین میرود، باید جلوی این اتفاق را گرفت. فوتبال ما ناپاک است؛ نه این که در آن دزدی میکنند بلکه از این جهت ناپاک است که تا بازیکن میآید شکوفا شود مسئولان تیم میگویند، ۱۰ میلیون تومان بده تا اسمت را وارد لیست کنیم! کدام یک از تیمهای جهان این مصیبتها را دارند؟ خواهید دید فوتبال ما از این بدتر هم میشود. امثال مهدی طارمی و سروش رفیعی برای این به کشورهای عربی میروند که میدانند در فوتبال ایران پول درنمیآورند و باشگاههای کشورمان نمیتوانند شرایطی را که آنها مدنظرشان است، از نظر حرفهای به خصوص در بحث مالی برآورده کنند.
